Svíþjóðarferð

Auður og Emelía leggja haf og land undir fót og flytja til lands öryggisins.

Niðurteljarar





























































This page is powered by Blogger. Isn't yours?
föstudagur, nóvember 13, 2009
 
Góðan dag kæru landar!
Fallega stelpnafjölskyldan flutti til Íslands fimmtudaginn fyrir viku. Við Auður vorum báðar með upp- og niðurgang í ferðinni en stelpurnar og Þorvarður voru búnar að vera með þetta nokkrum dögum áður. Já, Þorvarður. Hann var svo elskulegur að bjóðast til að borga undir rassinn á sér til Svíþjóðar til að hjálpa okkur að pakka. Það var eins gott að hann kom því við hefðum ekki meikað þetta annars. Litla greyið fékk þó mat og húsaskjól fyrir greiðann auk þess sem við reyndum að halda að honum bjór allan tímann.
Á mánudeginum kom gámurinn og var Auður búin að redda nokkrum burðadýrum, svo þetta gékk alveg hreint glymrandi vel. Meira að segja bílstjórinn hjálpaði til þó að það sé ekki í hans verkahring. Það munaði kannski miklu að vera almennilegur og bjóða honum upp á kaffi og með því.
Við vorum síðan langt fram á miðvikudagskvöld að þrífa íbúðina, sparsla og mála. Hún leit bara mjög vel út á eftir. Það var mjög undarlegt að yfirgefa tóma íbúðina á fimmtudeginum, þetta var eins og lokaþátturinn í "Friends".

Við búum heima hjá Önnu Kristínu og Þorvarði þar til við flytjum inn í Bjallavað 7 í Norðlingaholti. Við skoðuðum íbúðina í fyrir viku og Auður náði í lyklana í dag. Gámurinn er á leiðinni upp í Bjallavað og var hugmyndin að rusla innbúinu inn í íbúðina á morgun en ég veit ekki hvort það sé óhætt að skilja hann eftir vegna glæpa.

Maggý Nóa er 9 mánaða í dag. Hún skríður um allt heima hjá ömmu sinni og afa, stendur upp með öllu og borðar klósettpappír ef hún nær í hann. Sem betur fer hefur stóra systir vökul augu með henni inn á milli sem hún er að stríða Maggý :)
Anna Eir er sátt við að vera flutt til Íslands og hefur bara einu sinni viljað fara aftur til Svíþjóðar. Hún er meira að segja búin að fá pláss á leikskóla 1. des en það var aldeilis ekki útséð um það þegar við komum til landsins.

Sem sagt, allt að reddast.


laugardagur, október 10, 2009
 
Jéminn eini hvað við erum lélegar að blogga. Ég er eitthvað svo hrikalega upptekin, alltaf að dunda eitthvað í greininni sem ég ætla að fara að senda inn og svo tekur nú smá stund að sjá um Maggý.
Við erum búnar að kaupa 50 pappakassa og erum búnar að pakka í u.þ.b. 20. Aujan mín er aðallega í því að pakka því ég þykist alltaf að vera gera eitthvað í þessari grein.
Pabbi kom á fimmtudaginn til okkar og verður fram á morgun. Maggý fékk eitt af hræðsluköstunum sínum með tilheyrandi ekka þegar hún sá pabba en hún er öllu skárri í dag.

Maggý stóð upp í fyrsta skiptið fyrir viku og á fimmtudaginn fór hún að standa upp við allt sem var tiltækt. Hún tók eiginlega eitt skriðskref líka. Svo lærði hún í seinustu viku að sýna hvað hún er stór. Hún er að drífa sig í að læra fullt af hlutum áður en Rakel kemur í heimsókn. Hlín, Biggi, Valtýr og Rakel koma sem sagt til okkar á mánudaginn og verða alveg fram á laugardag, það verður sko stuð.
Maggý er síðan alveg ótrúleg á koppnum, hefur kúkað hátt í 30 sinnum í hann síðan hún var 6 mánaða (hún verður 8 mánaða í næstu viku). Við spáum því að hún hætti með bleiju fyrr en Anna Eir sem hætti 1,5 ára.
Svo lærði Maggý að klappa í gær, það er allt í gangi þessa dagana. Hún er búin að vera óstöðvandi síðan, klappar í tíma og ótíma.

Anna Eir var veik í fimm daga í vikunni, med hita og einhverja magaverki. Við fórum með hana til læknis á þriðjudaginn og okkur til mikillar undrunar þá hlustaði hann á okkur. Það hefur verið vandamálið hérna í Svíþjóð að læknarnir hlusta ekki ekki á okkur þegar við komum með okkar augljóst veika barn til þeirra. Hún þurfti því að fara tvisvar í blóðprufu í vikunni og var stunding samtals þrisvar í handlegginn, greyið litla. Það var hægt að sannfæra hana um að fara þó að hún vissi að það yrði vont og allt lék eiginlega í lyndi í bæði skiptin þar til það átti að fara að stinga hana, þá rak hún upp þessi líka skaðræðisöskur og hætti ekki fyrr en hún fékk að horfa á blóðið sem fór inn í slöngu og þaðan í tilraunaglösin. Þetta var næstum límmiðans og íssins virði held ég.

Á fimmtudaginn gat ég ekki verslað með kortinu mínu. Ég var að sjálfsögðu afar hissa því ég átti að eiga helminginn af laununum mínum eftir. Ég varð enn meira hissa þegar ég kíkti á reikninginn minn og sá fullt af færslum á þremur dögum sem ég kannaðist ekkert við. Einhver náungi í Brooklyn hafði gert sér lítið fyrir og tæmt reikninginn minn, um 8000 SEK (150000 ÍSK). Ég hringdi að sjálfsögðu í bankann minn og lét loka kortinu mínu og var mér sagt að þeir vissu nú þegar fyrir visst að eitthvað svindl væri í gangi. Það góða er að ég mun fá þessa peninga bætta frá bankanum og vonandi næst þessi Brooklyn svindlari.


þriðjudagur, september 22, 2009
 
Jaeja, eins og vel tengdir lesendur hafa vafalaust frett tha erum vid fjolskyldan a leidinni heim i efnahagshrunid. Adalastaedan er ad fullnyta kosningarett okkar thar sem 25% islendinga vidast vera bunir ad missa sjon, heyrn, fattara og sjalfsvirdingu og aetla ad halda afram ad kjosa flokkinn sem rustadi landinu. Og svo er eg buin ad fa rosa fina vinnu. Komum i november, aetlum ad bua i nordlingaholtinu. Velkomin i heimsokn!


fimmtudagur, september 03, 2009
 
Ég gleymdi að nefna eitt aðalatriðanna í vikunni. Anna Eir þurfti að fara á sjúkrahús. Á sunnudaginn meiddi hún sig nefnilega í hægri fætinum þegar hún var að hoppa úr ca. eins metra hæð niður af forljótri styttu hérna á grasblettinum okkar. Það kom síðan í ljós að hún var með sprungu í einu beininu. Litla skinnið haltrar því smá núna en getur vel gengið og leikið sér.


miðvikudagur, september 02, 2009
 
Eins og Auður bloggaði um seinast þá giftum við okkur um daginn; nánar tiltekið 13. ágúst, aftur. Við fórum ásamt Önnu Kristínu (vottur) og stelpunum til bæjarstarfsmanns Sundbyberg kommúnu, sem gaf okkur saman. Þangað mættu Halla saumaklúbbskona sem vottur og Robert maðurinn hennar sem ljósmyndari. Giftingin fór fram í litlu, mjög kósí herbergi og eftirá fórum við uppástrílaðar í Mörby centrum og fengum okkur að borða; við vorum nefnilega með lánsbíl og ætluðum að nýta hann í botn.
Við vorum síðan búnar að boða slatta af fólki í picnic í garðinum í Ulriksdalshöll kl. 17 og ætluðum við að standa fyrir picnic veitingum. Uppúr kl. 16 byrjaði að rigna án afláts. Við neyddumst því til að hringja í ofboði í alla og beina þeim heim til okkar í 63 fm íbúðina. Hérna skáluðum við í freyðivíni, borðuðum grillaðar SS pylsur, laxasamlokur og osta/skinkusamlokur ásamt einhverjum berjum ásamt smá eftirrétti. Okkur áskotnuðust fjölmargar freyðivínsflöskur og rauðvín, ásamt olíulukt og innrammaðri mynd úr giftingunni, þrátt fyrir að við höfðum sagt fólki að koma tómhent. En við þökkum ákaflega vel fyrir allar gjafirnar, besta gjöfin var samt að fá ykkur öll heim til okkar að gleðjast með okkur. Veislan hefði ekki gengið svona greiðlega ef Anna Kristín hefði ekki verið gengilbeina hjá okkur, hún stóð sig svo vel að við gátum bara gengið um og spjallað við gestina allan tímann.

Það er annars ýmislegt annað að frétta af stelpunum okkar. Anna Eir lærði loksins að hjóla í seinustu viku. Áður fyrr hafði hún getað stigið pedalana en ekki stýrt en núna getur hún bæði samtímis. Hún hjólar því stundum í leikskólann og búðina. Í gær lærði hún svo að róla svo maður þarf ekki að ýta henni. Og í morgun sýndi hún mér að hún kynni að hnýta hnú og ég hef ekki hugmynd um hvar hún lærði það. Henni hefur svo sem getað dottið það í hug sjálfri því undrabarninu okkar tókst að leysa eina af gestaþrautunum okkar á 30 sekúndum sem tók mig marga daga að leysa.
Svo byrjaði Anna Eir á alvöru sundnámskeiði á sunnudaginn, ekki bara busl í gangi heldur alvöru sundtök.

Maggý er líka á sundnámskeiði og finnst ægilega gaman. Hún verður ábyggilega álíka mikill selur og stóra systir. Maggý er alltaf sami engillinn, sefur vanalega alla nóttina og borðar eins og hestur. Stóra systir er sko átrúnaðargoðið hennar, langfyndnust í heimi. Maggý situr sjálf á gólfinu og leikur sér en dettur af og til :) Í dag var hún að myndast við að fara upp á hnén svo það eru spennandi dagar framundan.

Svo hefur bæst við fullt af börnum. Magga Steina og Haddi eignuðust strákan sína tvo 27. ágúst. Til hamingju öll sömul. Og Ingimundur og Elísabet eignuðust sinn strák um miðjan ágúst. Til hamingju sömuleiðis.

Kíkið endilega á myndir úr brúðkaupinu og fleira.


laugardagur, ágúst 29, 2009
 
Jæja þá er ég búin að setja inn myndir frá Eiríki frá því að við vorum á Íslandi. Bráðum koma myndir frá Robert sem hann tók þegar við breyttum staðfestri samvist í hjónaband. Nú erum við jafngiftar og allir aðrir!


sunnudagur, ágúst 02, 2009

fimmtudagur, júlí 30, 2009
 
Jæja, þá eru komnar nokkrar myndir úr íslandsferðinni. Ég er sumsé komin til svíþjóðar og er alein í kotinu sem er mjög leiðinlegt. Sætu stelpurnar mínar koma ekki fyrr en 12. ágúst en ég reyni að vinna og hitta fólk þangað til. Fleiri myndir síðar


föstudagur, júní 12, 2009
 
Terroristinn spurði í kommentakerfinu við seinustu færslu hvað höfuðfætla væri. Það er ekki nema von að hann kannist ekki við það, allavega sagði mamma mér í gær að ég hefði ekki getað teiknað hring þegar ég byrjaði í 6 ára bekk :) Og þá ætti ég nú að hafa verið löngu komin yfir höfuðfætlualdurinn.
Ég hef aldrei verið góð að teikna en Haukur aftur á móti hefur alltaf verið mjög fær að teikna, kannski hefur hann verið of góður og stokkið yfir höfuðfætlustigið og því ekki nema von að pabbi kannist ekki við þetta.
Kæri faðir, höfuðfætlur eru höfuð með höndum og fótum, týpískar myndir hjá 4-7 ára börnum.

Á morgun förum við Anna Eir og Maggý í samfloti með Berki til Íslands. Auður fer á ráðstefnu á sunnudaginn og kemur svo til Íslands á fimmtudaginn. Auður fer heim 28. júlí en við stelpurnar 12. ágúst með Önnu Kristínu. Nánara plan verður birt síðar.

Kíkið á nýjar myndir hér.


miðvikudagur, júní 10, 2009
 
Litla undrabarnid hun anna eir teiknadi fyrstu hofudfaetluna sina fyrir okkur um helgina. Reyndar var hun buin ad teikna fostruna sina i leikskolanum vikunni adur en her getid thid sed tha sem hun gerdi heima


sunnudagur, júní 07, 2009
 
Maggý náði að velta sér einu sinni frá maga yfir á bak fyrir viku. Hún sýnir mikla hæfileika aðeins 3,5 mánaða gömul og hefur því verið sett í strangar æfingarbúðir þar sem markmiðið er að hún fari að ganga 6 mánaða og búi til sitt eigið tölvuforrit 3ja ára.

Í vikunni fórum við Anna Eir með Jack vini hennar í sundlaugina við leikskólann þeirra. Þetta er útilaug með óupphituðu vatni en það virtist alveg vera þolanglegt að busla þar um stund og það var meira að segja erfitt að fá krakkana til að koma upp úr til að hlýja sér þrátt fyrir bláar varir og skjálfta. Sundlaugar eru megahitt!

Í gær fögnuðum við þjóðhátíðardeginum okkar og fórum ásamt Yvonne (vinkona okkar úr billjardgenginu) á ríkisborgarahátíð okkur til heiðurs í einu af húsum Ulriksdalshallar, sem er hérna rétt hjá okkur. Við búum í Solna borg sem er úthverfi Stokkhólms og var öllum íbúum Solna, sem gerðust sænskir ríkisborgarar árið 2008, boðið til þessarar veislu. Sem betur fer mættu einungis 20 manns af 120 því nógu langan tíma tók að afhena hverjum og einum viðurkenningarskjalið :) Að sjálfsögðu enduðu herlegheitin á því að allir nýju Svíarnir sungu sænska þjóðhátíðarsönginn, sem er alls ekki svo slæmur, allavega er hann ekki nánda eins erfiður að syngja fyrir venjulegt fólk eins og sá íslenski.
Ég er ekki frá því að mér líði örlítið meira sem Svía en á föstudaginn.

Og í dag kusum við Auður þingmenn til Evrópuþingsins.

Tvær nýjar myndir.

Að lokum getið þið sýnt útlendingum þetta ef þeir vilja læra að tala um veðrið á íslensku. Viðkomandi útlendingar geta síðan notið hjálpar þessarar ágætis íslensku stúlku í fleiri myndböndum á youtube til að læra ýmsa fleiri frasa á íslensku.


miðvikudagur, júní 03, 2009

mánudagur, júní 01, 2009

sunnudagur, maí 31, 2009
 
Einn morgunn fyrir um þremur vikum skrapp ég í badminton með Auði og svo borðuðum við hádegismat saman. Þegar ég kom heim var heljarinnar brunalykt í íbúðinni. Ég rauk beint inn í eldhús og sá að pastapotturinn, sem hafði staðið á eldavélinni fullur af vatni frá kvöldinu áður, var tómur og kolsvartur að innan. Líklegasta skýringin á þessu óhappi er að einhver hafi rekið sig í takkann á eldavélinni (líklega ég) eða að húsvörðurinn okkar hafi laumast inn eftir að við fórum og reynt að kveikja í. Það var allavega athyglisvert að það kveiknaði akkúrat á hellunni með pottinum. Íbúðin lyktaði ógeðslega í 2-3 sólarhringa og var ég með skálar með ediki út um allt (gamalt húsráð). Lífi pottarins tókst hins vegar ekki að bjarga.

Í seinstu viku fórum við ásamt Örnu, Karvel og strákunum þeirra suður í ”Astrid Lindgrens värld”, sem er nokkuð stór skemmtigarður með húsum fígúranna í bókum Astridar, stöðugum leikritum auk annarra afþreyinga. Við vorum þarna í tvo heila daga og skemmtum okkur öll mjög vel þrátt fyrir skúrina báða dagana. Anna Eir er alveg heltekin af sögum og sat því alveg límd þegar leikritin voru í gangi. Lína langsokkur (fullt nafn Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump) var auðvitað vinsælust og hápunktur ferðarinnar (og kannski ævi hennar) var þegar fyrirmyndir hennar, Lína, tók utan um hana svo ég gæti tekið mynd af þeim saman. Í ferðinni gistum við í tveggja hæða krúttlegu húsi á ofsalega fallegum sveitabæ og út um eldhúsgluggann blasti við stærsti hlynur Svíþjóðar. Á kvöldin þegar börnin voru sofnuð spilaði fullorðna fólkið langt fram eftir og var ég sú eina sem vann aldrei.
Eftir þetta ókum við Auður og stelpurnar hálfa leið til Stokkhólms, gistum í Norrköping og eyddum öllum mánudeginum í dýragarðinum í Kolmården. Þar fórum við m.a. í safari þar sem við keyrðum í gegn hjá dýrunum. Það var ótrúleg lífsreynsla að hafa strúta og gíraffa 3 metra frá bílnum. Höfrungasýningin þeirra var líka frábært en restin af deginum fór bara í að dunda sér í gegnum garðinn.
Þetta 5 daga ferðalag var fyrsta ferðalag okkar Auðar, Önnu Eirar og Maggýjar Nóu og gékk það alveg glymrandi vel. Það var ekkert rifist og stelpurnar voru til fyrirmyndar í bílnum, en það var ekki alveg fyrirséð að Anna Eir myndi vera svona góð, eitt stykki video ipod getur greinilega bjargað öllu.

Og glóðheitar fréttir. Heimilislæknirinn okkar hringdi í okkur í gær, Anna Eir er með birkifrjókornaofnæmi. Ætlar þessum ofnæmum ekki að linna. Okkur grunaði þetta um daginn þegar Anna Eir var búin að vera með eitthvað í augunum í tvær vikur og stíflað nef. Greyið litla ofnæmisstelpan okkar. Hún er hins vegar ekki með ofnæmi fyrir köttum, hundum, hestum, ryki og myglu.


mánudagur, maí 18, 2009
 
Númer tvö (eins og Maggý Nóa er stundum kölluð) varð þriggja mánaða seinasta miðvikudag. Hún er alltaf jafn glöð og yndisleg stelpa. Vaknar með bros á vör.

Anna Kristín, ástkær tengdamóðir mín, kom í heimsókn til okkar á laugardaginn, hún er nefnilega á ráðstefnu í Umeo í dag og á morgun. Við Auður og Anna Kristín héldum því rosalegt Eurovisionpartý þar sem við ræddum hvert lag og gáfum því stig og héldum umræðunum meira að segja áfram eftir úrslitin. En ég verð nú bara að bæta því við að þessi Jóhanna Guðrún stóð sig alveg frábærlega. Ég trúði því innilega að hún myndi vinna, spáði henni fyrsta sæti enda var þetta ótrúlega vel sungið.

Kíkið á nýju myndirnar úr apríl og maí


miðvikudagur, maí 13, 2009
 
Is it true?

Thannig spurdu saensku thulirnir thegar buid var ad tilkynna 7 lond sem komust afram i eurovision og island var ekki eitt theirra. Island hlytur ad komast afram sogdu thaeir. Thegar 9 landid var ekki island heyrdist ekkert annad island island i saensku thulunum!

Atridid var btw gedveikt flott, rosalega vel sungid og allt gedveikt fagmannlegt, eg var aegilega stolt. Staersta dagbladid herna, DN gaf Yohanna 5 af 5 mögulegum fyrir keppnina i gaer og var islenska lagid eina lagid sem fekk tha einkunn (gagnrynandin gaf svium bara 3, hehe). Reyndar var einhver fylupuki med sand a othaegilegum stad i utvarpinu i gaer sem valdi islenska lagid sem eitt af 3 leidinlegustu logum allrar keppninar en vid hlustum ekki a svoleidis rugl.


mánudagur, apríl 27, 2009
 
Til hamingju kæru Íslendingar með niðurstöður kosninganna. Þetta verður afar spennandi kjörtímabil.

Núna ætla ég að segja ykkur sögu af týpískum Svía. Það er billjardvinkona okkar sem við Auður fórum í partý hjá á föstudeginum langa. Þegar við mættum heim til hennar (hún býr í blokk), rákum við augun í miða í anddyrinu sem á stóð að hún ætlaði að halda partý um kvöldið og ef einhver yrði fyrir óþægindum vegna þess þá væri viðkomandi velkomið að banka uppá eða hringja í hana og kvarta. Viðkomandi væri líka velkominn í partýið. Og á miðanum hékk poki með eyrnatöppum. Svíar eru soldið sniðugir. Ef maður tilkynnir restinni í húsinu af komandi partýi þá getur enginn agnúast út í mann, og vanalega bankar fólk nú ekki uppá og kvartar. En ef maður heldur partý og hefur ekki tilkynnt neinum, þá á maður von á að fá ljótar augngotur næstu daga á eftir. Þó er niðurstaðan fyrir nágrannana sú sama hvora leiðina sem maður fer.

Heiðrún og Maggi voru aftur í heimsókn hjá okkur seinasta mánudag og stoppuðu alltof stutt (tæpa 2 daga) en það er mjög skemmtilegt að fá heimsókn á 2ja vikna fresti. Takið ykkur þau til fyrirmyndar og skellið ykkur í heimsókn til Stokkhólms.

Maggý Nóa er svo meðfærileg og þægileg. Við vorum afar sáttar við hversu auðvelt var að svæfa hana áður en hún tók snuð, en núna er þetta algjört himnaríki. Þegar hún er þreytt þá tilkynnir hún okkur það með því að kvarta smá, þá legg ég hana í vögguna hennar, sting upp í hana snuðinu og fer fram. Litla hetjan okkar sofnar alveg sjálf á nokkrum mínútum án þess að mögla. Er hægt að hafa það betra!! Við erum fyrst núna að átta okkur á því hversu auðvelt það getur verið að eiga ungabörn, Anna Eir var nefnilega á hinum endanum á skalanum.

Í gær leigðum við okkur bíl og keyrðum upp í sveit. Íslendingafélagið hafði skipulagt picknic á sveitabæ hérna skammt frá og fengu krakkarnir að skoða kindur og kýr og skreppa á hestbak. Anna Eir skellti sér á bak og var ekkert smeyk.

Í morgun, þegar Anna Eir hafði lokið við morgunverðinn, kom hún til mín inn á bað og spurði hvort hún mætti fá eftirrétt (jógúrt). Ég leyfði henni það og þá spurði hún hvort grísinn (tuskudýrið hennar) mætti líka fá eftirrétt. Ég neitaði því hins vegar en þá spurði hún auðvitað af hverju grísinn mætti ekki fá eftirrétt. Ég sagði að það væri af því að grísinn væri ekki búinn að borða morgunmat. Hún rauk þá út af baðinu og heyrði ég hana dunda sér við matarborðið og spjalla soldið við grísinn þar til hún birtist aftur. ”Núna er grísinn búinn að borða morgunmat. Má hann núna fá eftirrétt?”. Það er auðvitað ekki hægt annað en að segja já þegar maður hefur svona krók á móti bragði en ég tók það sérstaklega fram að hún ætti ekki að opna jógúrdósina sem grísinn ætti, bara þá sem hún átti. Þegar ég kem svo fram þá eru báðar dósirnar opnar og ég bendi henni á það að ég hefði sagt henni að opna ekki jógúrtdós gríssins. ”Ég opnaði fyrir grísinn því hann gat ekki opnað sjálfur.” Aftur var ég tekin í bakaríið af 3ja ára barni. Og ég held að þetta verði ekki í seinasta skiptið.

Kíkið á nýjar myndir hérna.


fimmtudagur, apríl 16, 2009
 
Maggi og Heiðrún voru í heimsókn hjá okkur seinasta fimmtudag til laugrdags og koma aftur til okkar á mánudaginn. Við nýttum okkur þau og fórum í partý á föstudeginum, barnlausar. Barnapössunin gékk vel og kom Heiðrún Maggý uppá snuð sem hefur virkað merkilega vel síðan þá.

Um helgina fékk Anna Eir páskaegg í fyrsta skiptið. Við fengum eftirfarandi málshætti:
Sá vægir sem vitið hefur meira (Anna Eir)
Spyr sá sem ekki veit (Auður)
Betra er heilt en vel gróið (Emelía)

Litli engillinn hún Maggý varð 2 mánaða á mánudaginn. Hún verður alltaf yndislegri og yndislegri. Hún brosir oft til okkar þessu sólskinsbrosi, spjallar heilmikið og er farin að slá í dótið sitt á fullu.

Kíkið endilega á nýjar myndir.


fimmtudagur, apríl 02, 2009
 
Loksins, loksins! Sænska þingið samþykkti í gær lög um ókynbundið hjónaband (könsneutral äktenskap). Síðan 1994 hefur samkynhneigðum í Svíþjóð gefist kostur á að skrá sig í staðfesta samvist (registrerat partnerskap) en frá og með 1. maí í ár sitja samkynhneigðir og ósamkynhneigðir við sama borð. Mér finnst þessar breytingar í sjálfu sér ekki merkilegar nema að því leyti að það það sé fyrst núna 2009 sem réttlætið sér dagsins ljós. Hver er fucking munurinn á að vera samkynhneigður og ósamkynheigður. Mér finnst allavega ósamkynhneigðir ekkert verri en ég.

Seinasta laugardag mæltum við okkur mót við Andreas (billjardfélagi okkar) og son hans, Samúel, á þrælskemmtilegum róluvelli. Anna Eir var rosaleg á trampólíninu, skiptist á við 12 ára strák að hoppa. Við ætluðum að grilla okkur pylsur og hafa smá útilegufíling þegar við mættum en það kom ekki hiti í einnota-drasl-grillið fyrr en klukkutíma eftir áætlum og var það einungis skátahæfileikum og þrjóskunni í Auði að þakka.

Á mánudaginn fórum við með Írisi (1,5 ára íslensk stelpa á deildinni hennar Önnu Eirar) og Huldu mömmu hennar að gefa öndunum brauð við Ulriksdalsslott. Við reyndum líka að fara seinasta föstudag í leiðinlegu veðri en þá voru endurnar að heiman.

Vorið er hugsanlega komið til okkar, allavega var peysuveður í gær og í dag. Við lékum því við nágrannakrakkana og vorum með kaffitímann úti, voða kósí.

Maggý Nóa fór í skoðun til læknis í gær. Hann potaði í hana á mörgum stöðum og var mjög ánægður með stúlkuna. Maggý var 5265 g og 57,5 cm og hefur því þyngst um 1510 g og lengst um 6,5 cm síðan fæðingu sem gerir um 200 g og 1 cm á viku. Anna Eir og Maggý fæddust nánast jafn þungar og langar. Núna er Maggý komin með ágætis fellingar á lærin og bulldog kinnar en á sama tíma var Anna Eir 5510 g og 60 cm og ældi samt eins og múkki.

Við Auður erum örmagna í dag. Við fórum nefnilega í badminton í morgun, önnur okkar þarf soldið á hreyfingu að halda eftir óléttuna. Maggý Nóa var með okkur og svaf allan tímann eins og við stíluðum inn á, vonum að hún verði eins stillt í næstu skipti.
Þrátt fyrir orkuleysið tók Auður upp á því að ljúka við barnakjól sem hún byrjaði á í saumi þegar hún var 13 ára. Kjóllinn hefur legið í næstum 20 ár uppi í skáp og tók það hana einungis 5 mínútur að leggja síðustu hönd á hann.

Kíkið endilega á nýjar myndir


miðvikudagur, mars 25, 2009
 
Mínir dagar ganga út á að fara með Önnu Eir í leikskólann kl. 9, leggja mig með Maggý í 1-2 tíma, horfa á The Ellen Show, horfa á Ugly Betty, ná í Önnu Eir kl. 15. Auður kemur vanalega um kl. 16 því greyið mætir klukkan 7 í vinnuna. Eftir að Anna Eir er farin að sofa (um kl. 20) þá horfum við Auður á eitthvað skemmtilegt saman. Sem betur fer erum við Auður með afar líkan smekk á sjónvarpsefni, svo okkur nægir eitt sjónvarp. Maggý Nóa vekur mig ca. þrisvar á nóttu og heimtar mjólk. Ég nýti þann tíma í að horfa á eitthvað skemmtilegt í sjónvarpinu (Ally McBeal er á nóttunni, þrælfyndið). Maggý drekkur bara og sofnar, ekkert mál, ég get því sjálf sofnað um leið og hún er búin að drekka.

Kíkið endilega á þetta örstutta video með Portia de Rossi, það er soldið fyndið.


sunnudagur, mars 22, 2009
 
Í vikunni var grein í stærsta dagblaðinu í Svíþjóð um verstu seðlabankastjóra Evrópu. Hver haldið þið að hafi verið í efsta sæti (og það var sérstaklega tekið fram að það væri engin samkeppni), okkar ástkæri Davíð Oddsson. Í 2.-8. sæti voru hálfgerð austantjaldslönd. Davíð ætti kannski ekki að setja þetta í CV-ið sitt.

Maggý Nóa dafnar vel. Hún er farin að halda haus nokkuð vel og þykir orðið mjög leiðinlegt að liggja í vagninum sínum, hún vill að við höldum á henni svo að hún sjái eitthvað, hún þagnar sem sagt um leið og við tökum hana upp.

Setti inn enn fleiri myndir hérna


mánudagur, mars 16, 2009


föstudagur, febrúar 27, 2009

laugardagur, febrúar 21, 2009
 
Fyrsta vika Maggýjar Nóu hefur verið hin ljúfasta. Hún sefur ótrúlega mikið, í vöggunni sinni, innvafin í nýju dúnsængina frá Önnu ömmu og afa Þorvarði. Þess á milli drekkur hún og þegar hún er vakandi þá finnst henni gaman að horfa á mömmur sínar sem hafa oft fengið fallegt bros.

Auður og Anna Eir byrjuðu í danskúrsinum sínum fyrir tveimur vikum en samtals eru 12 skipti. Þær fóru í sama kúrs fyrir ári en þá var Anna Eir heldur of lítil og hreyfði ekki litla putta fyrr en eftir 10 tíma :) Í morgun var Anna Eir alveg komin yfir feimnina og dansaði eins og herforingi.

Eins og glöggir lesendur bentu á í kommentakerfinu eftir seinustu færslu þá þvældust hormónarnir eitthvað fyrir mér, auðvitað áttu Hlín og Ósk sín yndislegu börn í febrúar, ég endurtek, febrúar, ekki september.

Kíkið endilega á nýjar myndir af Maggý Nóu


mánudagur, febrúar 16, 2009
 
Halló, halló!
Linkurinn inn á myndasíðuna var eitthvað að stríða okkur, er búin að laga hann. Kíkið endilega á nýju sætu stelpuna okkar.
Við höfum það allar mjög gott. Við gistum fyrstu nóttina á sjúkrahúshótelinu, allar fjórar, mikilvægt fyrir stórusystur að fá að vera með sem fyrst.
Maggý tók brjóst um leið og hún fæddist, tekur líka pela, sefur nokkuð vel, og kúkar, pissa og ropar alveg fullkomið. Við Auður höfum fengið alveg slatta svefn síðan á föstudaginn, svo við erum alsælar. Fyrstu 3 dagarnir hafa í raun verið auðveldari núna með 2 börn heldur en einungis Önnu Eir nýfædda því þá fengum við engan svefn.
Anna Eir er mjög hrifin af systur sinni, alltaf að segja að hún sé sæt, klappar henni á höfuðið og vill halda á henni.

Ekkert ykkar gat upp á réttu nafni, skrýtið, því þetta er svo augljóst. Maggý eftir Magga pabba hennar Auðar og Nóa eftir mömmu minni. Ég viðurkenni að Nóa var í erfiðari kantinum. Mamma heitir Hulda Björk Nóadóttir en skrifar alltaf Hulda Nóa. Þar hafið þið það.
Ég býst við að einhver ykkar séu að velta fyrir ykkur hvernig á að beygja þessi fallegu nöfn. Þið getið fundið það hérna: Maggý, Nóa og Eir (það virðist standa í mörgum).

Ég hafði nú hugsað mér að blogga seinasta föstudag en þá var ég aðeins upptekin. Málið er að Hlín ungaði út bollustelpunni Rakel 1. september og Ósk honum Þórarni Óskari 9. sept. Hamingjuóskir til foreldranna.


laugardagur, febrúar 14, 2009
 
Jæja, þá er Maggý Nóa komin í heiminn. Hún fæddist 09:22 föstudaginn 13. febrúar og var 3755g og 51cm. Fæðingin gekk vonum framar og öllum heilsast vel. Mæðurnar og stóra systir hafa fengið sæmilegan svefn og Maggý litla er alveg til í að liggja ein í mömmurúmi. Við höfum aðeins svindlað og gefið henni smá þurrmjólk með því það er ekki komin mikil mjólk í brjóstin en hún er alveg til í að vera á brjóstinu þrátt fyrir það. Hér eru nokkrar myndir.


fimmtudagur, janúar 29, 2009
 
Það er gjörsamlega ekkert að gerast hjá unga litla. Ég held að hann ætli að vera jafn óþekkur og Anna Eir en ég gékk 10 daga framyfir með hana. Þetta þýðir að ég mun hanga mest heima, éta og þyngjast og skrifa greinar næstu 2 vikur.
Mér hefur þótt gaman af öllum nafnaágiskunum ykkar en ég ætla að gefa ykkur smá ábendingu. Þið eruð volg en hafið enn ekki giskað á rétt nafn. Og það er rétt hjá ykkur að ungi litli mun heita tveimur nöfnum. Haldið endilega áfram að giska.

Aðeins meira að barnafárinu. Magga frænka mín eignaðist dúllustrák, sem heitir Byrnir Snær, 6. janúar. Og Sigga og Gilli eignuðust rosa sæta stelpu 9. janúar og heitir hún Telma Sóley. Til hamingju öll sömul.
Og núna sitjum við Hlín og Ósk bara heima og bíðum eftir kallinu en Hlín var sett seinasta mánudag og Ósk er sett rétt á eftir mér.

Kíkti í þessum töluðu orðum inn á mbl.is. Ég hef aldrei gefið mér tíma til að lesa neinar fréttir frá Íslandi öll árin mín hérna í Svíþjóð en ástandið seinustu daga hefur vakið smá forvitni mína. Það sem mér þótti athyglisvert og soldið fyndið í þetta sinn er athyglin sem Ísland fær vegna þess að búist er við því að Jóhanna Sigurðardóttir verði næsti forsætisráðherra. Ég fagna því heilshugar, hún er hörð og reynslumikil alþingiskona. Jóhanna yrði þá fyrsta konan sem gegnir forsætisráðherraembætti á Íslandi sem er nokkuð merkilegt, kannski ekki eins merkilegt og þegar Vigdís varð fyrsti kvenforsetinn í heiminum því margar konur hafa gegnt forsætisráðherraembættinu í sínum löndum. Erlendum blaðamönnum og bloggurum hefur þó tekist að gera þessar hugsanlegu breytingar að ótrúlega merkilegum hlut. Því er slegið upp að Jóhanna yrði fyrsti samkynhneigði forsetisráðherrann í heiminum sem er þó ekki satt ef marka má extrabladet en þar er nefnt að norðmenn hafi verið fyrstir árið 2002; Jóhanna yrði þó fyrsti lesbíski forsætisráðherrann. Allt er greinilega gert til að fanga athygli lesenda.

Svo ég haldi nú áfram á semi-samkynhneigðum nótum. Ég var oft búin að heyra lagið "I kissed a girl" í útvarpinu og fílaði það strax án þess að hafa hugmynd um hvað það væri (ég næ almennt ekki textum í lögum, frekar mikil fötlun). Kíkti loksins á textann í dag og ætla að leyfa ykkur að njóta hans með mér. Það skemmir ekki fyrir að horfa og hlusta á videoið í leiðinni.


mánudagur, janúar 26, 2009
 
Jæja, ef einhver orðin leiður á öllum krísum og kreppum þá er hér stutt frásögn úr lífi lítillar þriggja ára stúlku sem fór í afmæli um helgina hjá vini sínum. Jack átti sumsé afmæli um helgina var þriggja ára og í svíþjóð eru nottla venjur/reglur um það hvernig þriggja ára afmæli eru framkvæmd. Minnst tveimur vikum fyrir afmælið á að vera búið að senda formleg boðskort á þartilgerðum kortum til allra gesta. (það eru líka til reglur um hverjum á að bjóða). Gestirnir mæta svo á slaginu, allir í einu og afmælisbarnið rífur upp pakkana í forstofunni, þó foreldrarnir plani yfirleitt annað. Svo eru börnin látin borða eitthvað sykurlítið (t.d. pulsur) svo er "frjáls leiktími" í 15-30 mín, svo kökur. Aftur frjáls leiktími í 15-30 mín og loks eru gestirnir leystir út með litlum pakka til þess að gestirnir viti að þeir eigi að fara að koma sér heim, 2 klst eftir byrjun afmælisins. Þetta afmæli var eftir uppskriftinni nema að Anna Eir
borðaði ekki pulsuna sína
gat bara borðað litlar hafra/kakóbollur af kökunum (það var egg í rest)
fékk eggjanammi í pokanum sínum sem mamma hennar át frá henni
fékk appelsínusafa á pilsið sitt og labbaði heim á gammósíunum


 
Fyrst og fremst: Gott hjá Bjögga!
Svo smá dæmisaga úr svíaríki um markaðsöflin.
Ég kaupi aldrei Jaffa appelsínur því þær eru framleiddar í Ísrael og ég er með prívat viðskiptabann á Ísrael þar til hernáminu og aðskilnaðarstefnunni þar verður aflétt. Það er því rosa þægilegt fyrir mig þegar búðirnar gefa upp framleiðsluland á til dæmis grænmeti og ávöxtum og svoleiðis sem ekki er í umbúðum þar sem hægt er að lesa um framleiðsluland. Í Svíþjóð er búðunum skylt að gefa upp framleiðsluland á öllum vörum og eftir að Ísraelar réðust inn í Gasa fyrir nokkrum vikum hefur salan á Ísraleskum vörum hrapað; það er ekki bara ég sem er með prívatviðskiptabann. En þar sem markaðurinn ræður og hagnaður er allt var það létt mál að stoppa þessi bjánalegu prívatviðskiptabönn. Búðirnar merktu bara Jaffa appelsínurnar og Ísralesku paprikurnar upp á nýtt þannig að þær fengu nýjan ríkisborgararétt og komu nú frá spáni. Hagnaður áfram, vandamálið úr sögunni. Þetta komst svo auðvita upp þegar einhverjir gáfaðir einstaklingar fóru að lesa á kassana sem "spænsku" ávextirnir og grænmetið höfðu komið í.


fimmtudagur, janúar 22, 2009
 
Allir á völlinn!

Ég vona að þið látið ekki grjótkastandi aumingja eyðileggja mótmælin og verðið með friðsamlegan hávaða áfram.


miðvikudagur, janúar 21, 2009
 
Allir a vollinn!
eg vona ad thid farid oll og motmaelid i dag, jafnvel tho ad logreglan geti radist a ykkur fyrir ad hafa hatt til ad vernda "vinnufrid" althingis.

Og enn og aftur: edlileg vidbrogd logreglu vid havadaseggjum er ekki ad berja tha i hausinn med kylfum.


þriðjudagur, janúar 20, 2009

fimmtudagur, janúar 15, 2009
 
jæja, lesendur eru enn farnir að kvarta þannig að nú kemur smá fréttaupdate frá okkur. Við erum búnar að breyta heilmikið i íbúðinni, færa borðstofuborðið og setja upp alla ikeaskápana. Tölvan okkar er nuna inni í stofu og svefnherbergið okkar Emelíu er núna SVEFNherbergi, ekki svefnherbergi/tölvuherbergi/matarbúr/ruslakompa eins og áður.

Ég á eftir 2 vikur í gömlu vinnunni minni, hætti þar eftir sex ára strit. Er enn að gera tilraunir fyrir greinina sem ég ætla að klára áður en ég hætti og er byrjuð á nýju verkefni. Veruleikafirringin er algjör...

Emelía er algjörlega kasólétt núna og gengur frekar hægt að hreyfa sig. Hún harðneitar samt að fara í frí þó það taki hana einn og hálfan tíma að rölta sér í hverfisbúðina okkar. Við sjáum til hvað hún endist lengi. Áætluð koma Unga litla er 1. febrúar, það er alveg tilvalið fyrir ykkur að skilja eftir komment hérna og giska á nafn. Vegleg verðlaun eru í boði fyrir rétt svör; gisting fyrir tvo í Stokkhólmi 2009 eða 2010.

Við Anna Eir erum búnar að skrá okkur aftur á dansnámskeið, það sama og í fyrra. Þá hélt ég á henni allan tímann og hoppaði með hana í fanginu 10 skipti af 12, hún harðneitaði að dansa, þannig að við ætlum að reyna sama kúrs í ár og sjá hvort henni gangi ekki betur núna.


fimmtudagur, janúar 08, 2009
 
Og hér eru myndir frá meikóver heimilisins og fleiru


 
jæja, þá er ég búin að setja inn myndir frá Þorvarði. Kíkið á þær


miðvikudagur, janúar 07, 2009
 
Jæja, nú koma nokkrar myndir frá Eiríki frá því að hann og Hulda voru hér í heimsókn


þriðjudagur, janúar 06, 2009
 
Við höfum staðið í ströngu við að endurinnrétta hjá okkur. 2. janúar vorum við 5 klst í IKEA, 3. og 4. janúar vorum við samtals 24 klst að skrúfa saman húsgögn. Það var hræðilega leiðinlegt en Anna Eir var mjög stillt og fékk meðal annars að leika hjá nágrönunum í smá tíma. Við setjum bráðum inn myndir af því. Nú koma hins vegar nokkrar myndir frá heimsókn Huldu og Eiríks og Önnu Kristínar og Þorvarðar og frá jólum og áramótum (fleiri síðar).


föstudagur, desember 12, 2008

 
eg baetti vid nokkrum myndum ur utskriftarveislunni minni fra vinnufelaga minum.


fimmtudagur, desember 04, 2008
 
Af einhverjum ástæðum finnst mér óhlýðni borgara eða mótmæli vera göfugur gjörningur. Það er kannski því að ég fór í keflavíkurgöngur oþh á mótunarárunum (2-10 ára). Það er rétt að mótmæla. Samt fór ég á mínum fáu fullorðinsárum á Íslandi bara tvisvar og hálfu sinni og mótmælti. Hálfa skiptið voru mótmæli gegn áfengiseinkasölunni á Íslandi sem skipulögð voru af (ég skammast mín) heimdalli og snérist um þrjá vatnsgreidda verslinga sem höfðu keypt kippu af bjór og seldu hana á Ingólfstorgi. Það var á þeim tíma sem Jón Gnarr og Sigurjón Kjartansson voru með morgunþætti á X-inu og sáu allt út um gluggann hjá sér í gamla morgunblaðshúsinu. Ég flýtti mér úr HÍ og niður á Ingólfstorg til að mótmæla, þó það væru heimdollurollurnar en þegar ég kom þangað var löggan að reka sölumenninna í burtu og búin að gera bjórin upptækan. Jón Gnarr var líka mættur út og lýsti mér sem ógæfukonu í beinni þar sem ég var nú líklega eini væntanlegi viðskiptavinurinn.

En mánuðum áður en þetta gerðist mætti ég með mínum fv. á alvörumótmæli á Ingólfstorgi. Þau snérust um viðskiptabann bandaríkjamanna á Kúbu, við höfðum æft okkur að hrópa Kúbasíjankínó og svoleiðis. Það mættu ca. 50 manns til að mótmæla, 35-40 óhlýðnir borgarar og 10 eða 15 löggur. Löggurnar voru samt ekkert að mótmæla, þær voru í viðbragðsstöðu ef afturhaldskommarnir skyldu nú fara að beita ofbeldi(?). Allavega, það voru nokkrar ræður sem byrjuðu klukkan 18, m.a. Steingrímur J en við heyrðum nánast ekki neitt því það var verið að þrífa gamla morgunblaðshúsið með háþrýstidælu að utan. Sammótmælendur mínir, sem höfðu fengið mótmælaleyfið, voru pirraðir og kenndu löggunni um hávaðan, en smáborgarinn í mér sem ekki er mjög óhlýðinn, hugsað "en vandræðalega illa skipulagt". Þegar ræðurnar voru búnar fórum við í mótmælagöngu að bandaríska sendiráðinu við Laufásveg, einhverjrir voru með spjöld, þetta var sko alvöru, og við hrópuðum kúbasíjankínó, löggurnar eltu. Við bandaríska sendiráðið hringdi einhver hugrakkur bjöllunni, mig minnir til að afhenda mótmælaskjal, og við æptum kúbasíjankínó eins hátt og við gátum. Ef einhver var inni í sendiráðinu heyrði viðkomandi ekki í okkur því ákkurat á þessum tímapunkti þurfti náttúrulega að þrífa bandaríska sendiráðið að utan með háþrýstidælu. Einum óhlýðnum borgara fannst þessi aðför að rétti hans til að mótmæla friðsamlega svo ósvífinn að hann slökkti á háþrýstidælunni og stal lyklinum. Var í kjölfarið handtekinn og keyrður burt af löggunni. Mótmælin leystust upp. Þannig var lýðræðið í þá daga.

Hin mótmælin sem ég man eftir að hafa mætt á á Íslandi voru þegar öðrum mótmælendum, gulum, var þvingað inn í íþróttahús út á landi því ráðamaður frá Kína í opinberri heimsókn á Íslandi krafðist þess. Það mættu miklu fleiri á þessi mótmæli, en enginn æpti falunggongsikinano og það voru ekki mörg mótmælaspjöld. Fólk brosti hálfvandræðalega til hvers annars, svona afsakandi, eins og það vissi ekki hvernig það ætti að vera, kynni ekki alveg að vera ósammála "sterku leiðtogunum" sínum. Löggan mætti líka á staðinn þarna en hlutfallið löggur:mótmælendur var mun lægra. Enginn stemning en engar háþrýstidælur heldur. Afturhaldskommatittirnir líka í miklum minnihluta.

Ég vona að ef svo illa hefði viljað til að ég hefði flutt til íslands í ár eða á síðasta ári eins og hefði getað gerst, að ég mætti á mótmæli, helst á hverjum laugardegi, jafvel oftar. En kannski hefði ég lömuð fylgst með því hvernig okurlánið á geðsýkislegu vöxtunum sem ég tók til að kaupa allt of hátt verðlagða íbúð, hækkaði og hækkaði með hjálp verðtryggingarinnar á meðan virði íbúðarinnar lækkaði og lækkaði. Bara setið heima, ekki getað gert neitt. En vonandi hefði ég mætt við alþingishúsið amk einu sinni með spjald sem á stæði: "Verðtrygginguna burt".


miðvikudagur, desember 03, 2008
 
Ég ætla að deila með ykkur stórkostlegu húsráði. Það má vel vera að þið hafið heyrt þetta áður, ég læt samt vaða. Önnu Eir tókst að klína tyggjói í nýju flauelsbuxurnar sínar um daginn. Ég reyndi húsráðið að frysta buxurnar og síðan mylja tyggjóið úr en tyggjóið varð aldrei nógu hart svo að þetta gengi. Ég setti meira að segja buxurnar í -80°C frysti í vinnunni en samt gékk ekki að mylja tyggjóið úr. Þá prófaði ég húsráðið hennar Hlínar vinkonu, setti olíu á tyggjóklessuna og nuddaði með svampi. Og viti menn, þetta svínvirkaði. Ég gat þá líka náð tyggjóklessunni úr nýja jólasokknum hennar Auðar og baðmottunni okkar en Anna Eir missti tyggjóið sitt á baðmottuna sem Auður steig síðan á. Þá vitið þið það.

Það var sett kossabann á mig alla seinustu viku. Anna Eir neitaði að kyssa mig góða nótt og sagði alltaf: "du er með svo blautan koss, mamma". Á meðan Auður fékk alvöru kossa þá fékk ég bara fingurkossa. Eftir að ég hafði sýnt fram á betrun í þessum málum (þurrkaði mér alltaf um munninn áður en ég átti að kyssa hana og lofaði að þetta væri þurr koss) þá var ég aftur í náðinni :)

Setti inn nokkrar myndir af Önnu Eir. Jóladagatalið er ævafornt, en Auður fékk það frá ömmu sinni í Sandvík þegar hún var lítil stúlka.


mánudagur, desember 01, 2008
 
Var að lesa fréttirnar á Íslandi. Hvernig í veröldinni getur sjálfstæðisflokkurinn verið með 21% fylgi? Var verið að hringja upp úr símaskránni í farsímanum hans Dabba? 21% þýðir nefnilega 46487,3 íslendingur styður ennþá sjálfstæðisflokkinn. Flokkinn sem er búin að ráða öllu í 20 ár og er þar með ábyrgur fyrir því sem gerist núna. Það vantaði að minnsta kosti ekki sjálfshólið þegar vel gekk. ”Ég vissi ekkert” er alveg jafnglæpsamlegt þegar maður á að vera að stjórna landi, og það er líka ljótt að ljúga. Eina útskýringin sem ég sé á þessari undarlegu niðurstöðu skoðanakönnunnarinnar er að aðrir valmöguleikar eru kannski ekkert mikið skárri. En samt. 46 þúsund manns sem enn styðja klíkukóngana, það er mjög erfitt að trúa því.
Ég segi nú bara sjálfstæðisflokkinn undir fimm prósentin, þessi regla er einmitt til fyrir svona tilvik.


mánudagur, nóvember 24, 2008
 
Orð gærdagsins hjá yngsta meðlimi fjölskyldunnar:
"Þegar Auja mamma er dauð þá kan hún ekki labba. Þegar ég er dáin þá kan ég ekki labba. Þegar Emelía mamma er dáin þá kan hún ekki labba."
Við vitum ekki alveg hvers vegna þessar hugsanir vöknuðu en aðspurð sagði hún að ég hafi sagt sér þetta (sem ég kannast nú ekkert við).


Og um helgina sagði Anna Eir eftirfarandi þegar hún vildi ekki borða kvöldmatinn sinn:
"Ég kan ekki borða þetta, ég er með ofnæmi."
Mæður hennar féllu að sjálfsögðu ekki fyrir þessu enda voru engin egg í matnum.


Það er kominn alveg heljarinnar vetur hjá okkur, þykkt lag af snjó síðan á aðfararnótt laugardagsins og bætist við á hverjum degi.
Eins og við sögðum ykkur örugglega frá fyrir hálfu ári þá gerðumst við sænskir ríkisborgarar. Þessa ákvörðun tókum við áður en ástandið á Íslandi var alkunna (og einungis vegna þess að við gátum haldið íslenska ríkisborgararéttinum samhliða) og sjáum að sjálfsögðu ekki eftir því núna. Í seinustu viku fengum við svo sænsku passana okkar og ættum því að geta ferðast óhindrað um heiminn án þess að vera grunaðar um að vera hryðjuverkamenn. Það er kannski ekki verra að geta sagst vera Svíi þegar það hentar.
Er búin að setja inn nokkrar nýjar myndir af Önnu Eir og úr útskriftarveislu doktorsins.


 
Meira um Svía og Kreppuna á Íslandi. Þetta var í grínþætti í útvarpinu áðan:

kvenrödd: En ísland, tölum aðeins um ísland. Heldurðu að ástandið verði eins og í argentínu þar sem fólk fór algjörlega út í vöruskipti?
Karlrödd: Hvað meinarðu? Íslendingar áttu bara banka og fisk, nú eiga þeir bara fisk. Á hverju ættu þeir að skipta? Fiskur fyrir fisk.
Kvenrödd: þeir eiga nú íslenska hesta
karlrödd: og hvað ættu þeir að gera við þá? Vera með á ólympíuleikunum, 'góðir gestir, nú verða allar hindranirnar lækkaðar því Íslendingar ætla að keppa'

og svo framvegis. Talandi um að sparka í liggjandi frænda sinn...


 
Var að lesa kreppufréttir frá Íslandi m.a. um FL-group og Glitni og fannst áhugavert að upplýsa ykkur um hliðstætt dæmi frá svíþjóð. Í síðustu viku var bankaleyfi Carnegie bankans hér afturkallað því þeir höfðu lánað einkaaðila 1.3 milljarð SEK án tryggingar. Ef eftirlit með fjármálastofnunum á íslandi hefði virkað eins og hér í Svíþjóð hefði Glitnir misst sitt leyfi strax í fyrra þegar eigendurnir fengu lán hjá sjálfum sér án tryggingar. Hver veit hvað þá hefði komið í ljós varðandi Glitni og jafnvel hina bankana?


miðvikudagur, nóvember 19, 2008
 
Núna er Aujan mín orðin doktor. Þvílíkt og annað eins sem vörnin hennar gékk vel. Ég hef nú farið á margar doktorsvarnir og fannst Auður bera af, hún var afslöppuð og heimilisleg (tók úr sér spennurnar og sveiflaði þeim í kringum sig og setti þær stundum upp í sig) og svaraði alveg ótrúlega vel, auk þess sem hún spurði andmælandann sinn einnar spurningar varðandi hans grein (þetta er fyrsta skiptið sem ég verð vitni af því að verjandinn snúi svona líka vörn í sókn). Vörnin tók um 2 tíma og 40 mínútur og leiddist mér alls ekkert.
Eftir kampavínsdrykkju drógum við alla hungruðu Íslendingana á hamborgarastað háskólans og síðan heim að hvíla okkur fyrir partýið um kvöldið. Allir íslensku gestirnir voru virkjaðir í að skreyta salinn og leggja á borð og var bara mjög góð stemning um kvöldið ef frá er talin undarleg lykt sem gaus upp af og til þegar eldhúsið var opnað en skv. starfsmönnum salarins þá sprakk klóakrör tveimur dögum áður. Sem betur fer keyptum við ekki mat af salnum svo litlar líkur voru á matareitrun. Allt gékk eins og í sögu, maturinn var glymrandi góður og eftirmaturinn sömuleiðis. Ræðurnar voru alveg frábærar; Auður amma lofaði Aujuna sína og þakkaði Svíunum fyrir að sjá um okkur þessi ár; andmælandinn hennar Auðar þakkaði fyrir að hafa verið beðinn að eiga þátt í að útskrifa svona kláran stúdent (þetta er í fyrsta sinn sem ég hef séð að andmælandi haldi ræðu); Pär, prófessorinn hennar Auðar, var með hálfgerða leiksýningu þar sem hann lýsti Auði með hjálp af dúkku og alls konar fylgihlutum sem hann hengdi á hana; og svo var sjálf móðir nýdoktorsins, Anna Kristín, með lofræðu aldarinnar, en að sjálfsögðu var allt satt sem þar fór fram. Ég hafði nú hugsað mér að halda ræðu sjálf (var samt ekki búin að útbúa neitt) en eftir þessa stórkostlegu ræðu hjá tengdamóður minni þá hætti ég snarlega við.
Veislan stóð frá kl. 18 til klukkan 1 um nóttina en þá fóru ungu Íslendingarnir í eftirpartý í 18 fm íbúð sem við Auður fengum að láni hjá barnapíunni okkar. Óléttu kellurnar (Hlín og ég) létu sig ekki vanta í gleðskapinn en lognuðust hægt og sígandi útaf á vindsænginni um 4 leytið.
Kíkið endilega á myndir frá útskriftardeginum og nokkrar myndir af Önnu Eir .

Læt fylgja með orð gærdagsins.
"Vond lykt mamma. Du ska þvo din rass og inte prumpa meira." Sagði Anna Eir eftir að Emelía mamma hennar hafði prumpað inni í herberginu hennar þegar hún var að fara að sofa.


sunnudagur, nóvember 02, 2008
 
Jæja, æm on fæer, nú eru komnar nýjar myndir (reyndar bara fjórar). Anna Eir fór á grímuball áðan með skegglausum jólasveini hjá íslendingafélaginu. Hún var prinsessa (ekki sú eina) og fannst hún svakalega fín.


laugardagur, nóvember 01, 2008
 

Jæja allir, nú ætla ég loksins að blogga smá. Er dauðleið á að lesa fyrir útskriftina. Í nýjustu fréttum er að ég er núna búin að fá ritgerðina mína úr prentun og heppnir lesendur fá kannski glaðning í póstinum á næstunni. Við eigum annars von á nokkrum fjárglæframönnum frá Íslandi sem ætla að koma í útskriftina, voða stuð. Þeim verður hrúgað 7 saman í 17 fm íbúð og látnir þræla á lágmarkstaxta meðan þeir eru hér.

Anna Eir er víst aðalóþekktarormurinn í leikskólanum. Hún er alveg hræðilega stríðin og yrðir ekki á leikskólakennarana nema "Vanessa, panessa" eða "Tulin, Pulin" o.s.frv. nema þá helst með því að kalla þær pönnuköku. Hún og vinur hennar hafa strokið úr gönguferð með leikskólanum, þvegið sér um hárið með uppþvottalegi og kastað húfunum sínum yfir í næsta garð við leikskólann. Þetta er bara það sem leikskólakennararnir segja okkur, á alveg von á að það sé meira.
Í gær var lokað á leikskólanum eftir hádegi og Anna Eir fór með mér í Háskólann til að hitta mann og negla upp ritgerðina mína (hefð sem Marteinn Lúter byrjaði á). Þið getið séð þetta á myndinni. Anna var rosalega stillt og vakti aðdáun nördana sem við hittum með balletsýningu og 50 umferðum af "här kommer pippi långstrup tjulla hej tjulla hej tjulla hoppsasa". Hún ætlar að verða stjarna.


föstudagur, október 03, 2008
 
Aujan mín fór frá okkur í dag, en hún er væntanleg aftur á mánudaginn. Hún skrapp aðeins til Spánar til að vera viðstödd brúðkaup hjá Lola vinkonu sinni á morgun. Það eru allavega 2 aðrir samdoktorsnemar Auðar sem fara, sem hlýtur að benda til þess að laun doktorsnema í Svíþjóð eru óhóflega há :)
Annars gengur líf Auðar að miklum hluta út á doktorsritgerðina og seinustu greinina sem hún ætlar að hafa með í ritgerðinni. Þetta er allt að koma hjá henni en hefur hún verið afskaplega dugleg og mjög lítið stressuð. Ritgerðin á að fara inn í prufuprentun á þriðjudaginn og viku síðar verður hún prentuð fyrir almenning.

Jæja, ætli það sé ekki kominn tími á að ljóstra upp um kynið á unga litla, þið hafið verið svo dugleg að giska. Því miður er kommentakerfið okkar niðri núna en ég man glögglega að flestir giskuðu á strák og verð ég að hryggja ykkur með því að þið töpuðuð illilega. Ungi litli er gullfalleg og spræk stelpa. Ungi litli veifaði til okkar, hreyfði alla útlimi, snéri sér og drakk vatn í sónarmælingunni. Þvílíkt sem litla stelpan okkar var falleg.


þriðjudagur, september 23, 2008
 
Um helgina hittum við Valda (móðurbróður minn) og Anne (konuna hans) niðri í bæ. Þetta var engin tilviljun, Valdi hringdi í mig og sagðist vera í Stokkhólmsferð með vinum sínum en Valdi og Anne búa norðarlega í Noregi. Við ákváðum því að hitta þau þó stutt hefði verið og var þetta í fyrsta sinn sem Anna Eir sá þau. Henni leist ekkert á þennan frænda sinn en var orðin sæmilega kumpánleg við Anne eftir rúman klukkutíma :)

Á morgun förum við í sónar en þá er ungi litli 20,5 vikna. Það er því um að gera að skrifa í kommentakerfið hvers kyns þið teljið að ungi litli sé áður en þið fáið að vita það. Það er aldrei að vita nema við látum unga litla heita eftir þér ef þú hefur rétt fyrir þér ;)


föstudagur, september 19, 2008
 
Fyrir viku fórum við Auður í útskriftarveislu hjá Lola, vinkonu Auðar úr vinnunni. Það var reglulega gaman að fara eitthvert saman og vorum við meira að segja alveg þokkalegir stuðboltar, fórum ekki fyrr en um 1 leytið enda vorum við með barnapíur. Maarja (vinnufélagi minn) og Farid (kærastinn hennar) sáu um Önnu Eir. Fyrst var Anna Eir smá smeyk við Farid í fyrstu, hann neyddist til að sitja lengst frá henni við matarborðið, en þau fóru fljótt að leika sér saman eftir að við yfirgáfum svæðið. Því miður eru Maarja og Farid búin að kaupa sér íbúð og flytja úr hverfinu okkar í lok október, þvílík eigingirni :) Hvað gerum við þá, Maarja er búin að vera áreiðanlegasta barnapían okkar.
Þegar Anna Eir vaknaði á laugardeginum, þá sagðist hún ætla að fara að leika við Maarja og Farid, og á sunnudeginum var hún búin að semja lag um þau. Það hlýtur því að hafa verið mjög gaman hjá þeim.

Á mánudaginn átti Aujan mín afmæli, varð 31 árs. Við gerðum ekkert sérstakt þann dag, Anna Eir var með hita svo við tvær hengum heima. Þegar hún var vakandi grét hún af kvölum þar til paracetamolið kikkaði inn. Auður var búin að taka forskot á sæluna daginn áður, opnaði alla pakkana. Anna Eir gaf henni Sushi kit (Sigga, þú verður að koma í heimsókn), ég gaf henni flíspeysu og svo gáfum við henni Sushi bók saman.

Ungi litli stækkar og stækkar og er orðinn mjög duglegur að hreyfa sig. Auður er löngu farin að finna fyrir spörkunum og við sáum þau meira að segja í vikunni.

Snævar og Sigrún eignuðust rosa sætan strák, hann Sindra Gústaf, 27. ágúst og ætlum við að fara að skoða hann eftir 3 vikur.

Búin að setja inn fleiri óléttumyndir og myndir af Önnu Eir.


miðvikudagur, september 03, 2008
 
Anna Eir er stundum í ímyndunarleik. Eldar stundum mat handa okkur og setur á disk, eða býður okkur upp á kaffi og kökur, eða lætur okkur hafa stein, sem á að vera pez, að borða. Í gær hélt hún á loki af safafernu og sýndi okkur til skiptis (ímyndaða) ánamaðkinn sem var þar í. Fyrst hún er svona góð að ímynda sér þá fór ég að segja eitthvað undarlegt við hana: "Sko ánamaðkurinn er að blása sápukúlur" og hún samsinnti því. Svo spurði ég hana: "Af hverju er hann grænn?" Hún leit ofaní lokið, svo á mig og sagði alvarlega: "Hann er ekki grænn. Hann er blár og gulur."
Algjör snillingur þetta barn.

Pingu týndist í seinustu viku. Anna Eir fór í skógarferð með leikskólanum og varð Pingu einhvers staðar eftir, greyið. Við erum búnar að fara tvistar og leita og leikskólinn fór einu sinni en ekkert bólar á Pingu. Og ég sem hélt að Pingu væri ódauðlegur, hann hefur farið með okkur í flestar utanlandsferðir og var einn af fjölskyldunni. Anna Eir tekur þessu samt bara vel enda á hún sko heilan helling af tuskudýrum.

Í seinustu viku opnuðum við Anna Eir baukinn hennar í fyrsta skiptið, hann var vel fullur og innihélt rúmlega 1000 sænskar krónur. Hún fékk því að kaupa sér eitthvað fyrir 300 kr fyrir að hafa verið svona dugleg að safna og afgangurinn fór inn á banka. Fyrir peninginn (mikið klink í poka) var hægt að kaupa sér Pippi bakpoka, plastdýr og hring.

Hér getið þið séð bumbumynd og hér myndir af prinsessunni okkar.


þriðjudagur, ágúst 26, 2008
 
Ætla bara að tilkynna ykkur að stelpan þeirra Ömma og Þóru kom í heiminn 21. ágúst og getið þið kíkt að snúlluna hérna. Er líka búin að setja inn link á síðuna þeirra undir Gríslingar. Til hamingju með stelpuna, hún er rosalega sæt.


þriðjudagur, ágúst 19, 2008
 
Erum búnar að setja inn fleiri myndir frá Íslandsferðinni, þó er þetta bara lítið brot af þeim myndum sem teknar voru: júní og júlí

Settum líka inn afar merkilegar myndir þar sem glögglega má sjá að von er á alveg sérlega fallegri viðbót við fjölskylduna okkar. Anna Eir kallar viðkomandi "litla bróður" og ætlum við að halda okkur við það þar til annað kemur í ljós eftir mánuð: litli bróðir

Kata, Ari og Ásta Kristín komu í heimsókn til okkar fyrir tæpum 2 vikum og stoppuðu yfir helgi. Það var rosalega gaman að fá þau hingað. Anna Eir og Ásta Kristín náðu mjög vel saman frá fyrstu mínútu. Anna Eir tekur þessu stóru frænku hlutverki mjög hátíðlega og var stöðugt að stjórna Ástu Kristínu ;) Þetta er kannski létt verk núna þegar maður á bara eina litla frænku en von er á fleiri gríslingum á næstunni, svo næsta ár verður strembið hjá Önnu Eir.
Það var mikið spilað (aðallega hinir því ég fór svo snemma að sofa yfirleitt), farið í dýragarðinn og tívolíið.

Haukur litli ætlar svo að koma í heimsókn til okkar á morgun en svo er enginn búinn að tilkynna sig fyrr en á útskriftinni hennar Auðar, 14. nóvember.


sunnudagur, ágúst 03, 2008
 
Jæja, þá eru komnar nokkrar myndir úr Íslandsferðinni, hér og hér


föstudagur, júlí 18, 2008
 
Sælir kæru lesendur!
Ég vil bara þakka ykkur kærlega fyrir innlitið og kveðjurnar í gær. Nú er ég loksins orðin 32 ára en ég er búin að tilkynna fólki það í marga mánuði að ég sé 32. Ætli ég fari þá ekki bráðlega að svara að ég sé 33.
Það var örlítið kaffi og kökur á Álfhólsveginum sem við mamma og Auður gerðum og sem betur fer var nánast allt borðað.
Nú er bara ein vika þar til við förum heim til Svíþjóðar og ég held ég geti svarað fyrir okkur allar að okkur langi nú að vera lengur hérna. Það eru allir svo góðir við okkur. Þá er bara um að gera fyrir þau ykkar sem viljið hitta okkur að koma í heimsókn á Álfhólsveginn.


miðvikudagur, júlí 09, 2008
 
Sælt gott fólk!
Ekki býst ég við að nokkur maður lesi þetta, allir örugglega úti í sólinni, allavega er gott veður í Kópavogi upp á hvern einasta dag. Við erum sem sagt enn á Íslandi, lengdum ferðina okkar um 3 vikur og förum því aftur til Svíþjóðar föstudaginn 25. júlí. Við bregðum þar með útaf þjóðhátíðardagaferðalaginu okkar en ég hef ekki getað fundið að neitt land eigi 25. júlí að þjóðhátíðardegi.

Við fílum okkur allar rosalega vel hérna. Auður er formlega í vinnunni, tengist vinnunetinu sínu héðan og er að skrifa grein, rosa dugleg. Anna Eir er alltaf að dunda sér með einhverjum af ömmum sínum og öfum, er mikið úti og er orðin soldið brún. Hún er algjör sunddrottning, hefur farið margoft í Kópavogslaugina í allar rennibrautirnar og finnst sú stærsta og hraðasta lang skemmtilegust. Að sjálfsögðu fer hún alein, á maganum eða bakinu, afturábak eða áfram.


fimmtudagur, júní 12, 2008
 
Get ready, við komum til Íslands 17. júní og förum til baka til Sverige 4. júlí. Við höfum ákveðið að ferðast aðeins á þjóðhátíðardögum héðan í frá.

Munið íslenska gsm númerið okkar: 6638632
Hringið endilega í okkur.

Komnar nokkrar nýjar myndir hérna. Láttu okkur vita í kommentakerfinu hver er með ljótustu grettuna.


sunnudagur, júní 08, 2008
 
Hérna koma seinustu myndirnar úr Króatíuferðinni.
Við gistum allan tímann í 50 þúsund manna bænum Dubrovnik í Króatíu en Auður var á ráðstefnu fram á þriðjudag í pinku litlum bæ, Cavtat. Íbúðin okkar var rosalega fín enda húsið byggt fyrir 6 árum. Við vorum staðsettar á litlum tanga sem við náðum að ganga hringinn í kringum, alls staðar var ströndin ofsalega falleg og vatnið ótrúlega tært. Við nutum þess að vera í fríi og borðuðum nánast alltaf úti í hádegis- og kvöldmat. Þess á milli fórum við á ströndina að leika okkur, leituðum að fallegum steinum (aðal áhugamál Önnu Eirar) og syntum smá. Sjórinn var í það kaldasta fyrir okkur Auði en við létum okkur hafa það að kafa nokkrar mínútur og skoða fiskana í höfninni (það var mikið líf þarna). Einnig skoðuðum við gamla bæinn og hlupum á eftir dúfunum á ráðhústorginu.
Ég held að Anna Eir hafi fílað það í tætlur að vera í Dubrovnik, hitinn var ekki óbærilegur og hún fékk ís á hverjum degi.


laugardagur, júní 07, 2008
 
Jæja þá erum við komnar frá króatíu. Við höfðum það rosa fínt, hér eru nokkrar myndir. Fleiri síðar.


miðvikudagur, maí 28, 2008
 
Aujan mín fór til Króatíu í morgun til að vera viðstödd ráðstefnu síðar í vikunni. Við Anna Eir förum síðan til hennar á laugardaginn og verðum allar saman í viku.

Fullt af nýjum myndum komnar:
Apríl
Maí


miðvikudagur, maí 14, 2008
 
Það er alveg magnað hversu vel umferðin gengur hérna. Ég hef ekki séð eitt einasta slys og það er þrátt fyrir að kanarnir keyri hratt, oft í rassgatinu á næsta bíl og gefa ekki stefnuljós. Einnig virðast þeir meira afslappaðir en Íslendingar á flautunni og að spenna beltið er þeim óviðkomandi hugtak.

Þegar ég flaug hingað gleymdi ég að setja naglaklippurnar mínur niður í tösku og var örlítið hissa þegar mér var hleypt með þær í gegnum öryggishliðin í Stokkhólmi og París. Ég hélt að öryggið væri orðið svo gríðarlegt að maður mætti ekki fara með neitt oddhvasst í flugvélarnar. Reyndar er nú margt fleira verra en þessar litlu naglaklippur, margir ferðast með penna og svo er hægt að kaupa allan andskotann á sjálfum flugvöllunum. Einnig fengum við stálhnífapör í flugvélinni, ég hefði getað sagað einhvern á háls með þeim en ætli viðkomandi hefði ekki verið búinn að buga mig áður en hann dræpist.

Ég er sko búin að vera dugleg að versla hérna. Föt og skór eru ódýrari hérna og svo er gríðarlegt úrval af öllu (samt engir Incredible bolir fáanlegir!). Ekki skemmdi fyrir að ég var að versla nánast frítt (fer eftir hugsunarhætti) því á föstudaginn uppgötvaði ég að summan á bandaríska reikningnum mínum (sem ég stofnaði seinasta sumar) hafði aukist um 515 dollara. Bandarísku skattayfirvöldin hafa greinilega samþykkt skattaskýrsluna mína sem ég sendi inn fyrir mánuði. Mér finnst ég alveg ofsalega fullorðin að hafa fyllt í bandaríska skattaskýrslu. Frímerkin á það umslag fóru ekki í súginn.
Ég held þó að ég falli ekki inn í hóp vinnandi fólks í bandaríkjunum sem fær fær gefins 600 dollara frá yfirvöldum á næstunni til að reyna að bæta fjárhagsstöðu landsins.

Fékk þennan link frá Örnu áðan þar sem bent er á að bannað sé að stríða rauðhærðum vegna háralitarins. Ég ætla bara að vara ykkur öll við að ef einhver ykkar mun stríða Önnu Eir útaf háralitnum þá er sko mér að mæta!!


sunnudagur, maí 11, 2008
 
Ég mæti snemma á labbið hérna í Philly, vakna milli 5:30 og 6 og fer heim milli 18 og 19. Alvöru vinnutími. Ég er því alveg sæmilega þreytt þegar ég kem á hótelið og hef þ.a.l. ekki opnað Neurochemistry bókina sem ég dröslaði yfir hafið, en ég þarf að fara í stórt próf úr henni síðar á árinu.
Ég var því örlítið fegin að vita að strákarnir sem ég er að hjálpa á labinu ætluðu ekki að vera í vinnunni um helgina. Ég mælti mér því mót við Kristínu Ingvars (var með Auði á ári í Háskóla Íslands fyrir mörgum, mörgum árum :)) og Angel manninn hennar. Angel byrjaði á því að gera handa okkur steiksamloku og svo keyrðum við til Atlantic City. Angel fór svo með okkur inn á Ceasars spilavítið (þið hafið örugglega oft séð það í bíómyndum) og leyfði mér að kasta teningunum fyrir sig. Shit hvað þetta var óhemju stórt spilavíti, þetta lítur ekki einu sinni svona stórt út í sjónvarpinu. Fyrst hélt ég að það væru svona margir speglar út um allt en svo áttaði ég mig á því að þetta voru í raun margar raðir af spilaborðum og spilakössum, alveg ótrúlegt. Og auðvitað var allt pakkað af fólki. Afar athyglisvert. Við Kristín skildum svo við Angel og fórum að versla. Ég held að ég sé að komast að verslunarmarkinu, ég nenni alls ekki að versla meira en það er fleira á listanum mínum, svo ég held að ég muni versla smá á morgun en svo ekki meir.

Í nótt vaknaði ég kl. 3:30 til að hringja heim í stelpurnar mínar og mömmu og pabba. Allir voru komnir út að leika sér í sandkassanum og voru dregnir inn til að tala við mig. Önnu Eir var meira að segja mútað með lakkrís en samt entist hún ekki nema örfáar sekúndur.

That’s all for today, folks.


fimmtudagur, maí 08, 2008
 
Ég vaknaði í nótt kl. 2 til að hringja í stelpurnar mínar á Skype áður en þær færu í skólann. Þá var klukkan 8 hjá þeim. Þetta var algjörlega þess virði. Skrýtið hvað mér finnst Anna Eir vera orðin stór þegar ég sé hana á Skype eða tala við hana í síma og það eru bara 6 dagar síðan ég sá hana heima í Stokkhólmi.

Ohh, enn einu sinni verð ég fyrir barðinu á gleymskunni í mér. Ég veit að ég er oft búin að lýsa klósettunum hérna í háskólanum í Philadelphia fyrir ykkur, ég hugsaði ekki út í það áður en ég ákvað að vera hérna í 2 vikur. Ég hef engan áhuga á að heyra aðra konu pissa, kúka eða prumpa á básnum við hliðina, og minni áhuga á að þær heyri mig gera það sama. Ég held að bandaríkamenn ættu að breyta stjórnarskárpartinum sínum með almenna byssuleyfið í almennan klósettfrið, ég er viss um að þá ríkti mun meiri friður í bandaríkjunum. Kannski er þeirra vandamál að það er stöðugt ristilsafurð sem þrýstir á þá á innanverðu og ég veit sjálf hversu upptjúnaður maður getur þá orðið.

Það væsir ekki um stelpurnar mínar meðan ég er í burtu, þær skemmta sér vel saman tvær og á morgun fá þær heimsókn; mamma verður hjá þeim fram á mánudag og pabbi fram á fimmtudag.

Við fengum tvær heimsóknir um daginn. Mummi var hjá okkur í 5 sólskinsdaga. Við fórum í eina siglingu um skerjafjörðinn, hann og Auður fóru einu sinni út að skemmta sér en annars hengum við bara heima og spjölluðum. Anna Eir var þvílíkt hrifin af Mumma, vakti hann á morgnana og kom með fullt af dóti úr herberginu sínu yfir til hans til að sína honum. Anna Eir komst fljótt að því að Mummi er rosalega góður að lita í litabækur og lét hún hann lita marga morgna.
Daginn sem Mummi fór komu afi Maggi, amma Heiðrún og langamma Hrefna síðan í 5 daga heimsókn til Önnu Eirar og okkar. Þar sem skerjafjörðurinn í Stokkhólmi er afskaplega fallegur þá tókum við þau öll í sömu siglingu og Mumma. Anna Eir var voðalega hrifin af ömmum sínum og afa en afi fékk samt ekki að halda á henni úti, þessi börn.

Stay tuned, kem með fleiri fréttir úr Philly.


þriðjudagur, maí 06, 2008
 
Ó mæ god, hvað sumt fólk getur verið upptekið af sjálfu sér. Þið haldið auðvitað að ég ætli að segja ykkur sögu af einhverjum undarlegum Ameríkana, sem væri ekkert svo far out þar sem þeir eru bráðskondnir. Nei, ég á við sjálfa mig. Ég keypti mér nefnilega sólgleraugu á sunnudaginn. Ég hef verið með leyndan sólgleraugnafedisma í svona 20 ár, keypti mér einstaka sinnum sólgleraugu þegar ég var yngri en hafði svo vit á því að hætta því þar sem ég nennti aldrei að vera með þau því ég þurfti ekkert á þeim að halda. Ég veit ekki hvort að sólin sé orðin sterkari eða að augun í mér sú næmari með aldrinum, allavega þarf ég orðið að píra augun í sólskininu og nýt þess því ekki eins mikið að vera úti. Ég keypti mér því sólgleraugu sem mér finnst ég svo ofboðslega kúl með að ég á erfitt með gang. Ég þarf nefnilega að skoða mína eigin spegilmynd í öllu; speglum, bílrúðum, búðargluggum, just name it.

Ég hringdi í Aujuna mína og Önnu Eir áðan. Auður var öllu duglegri við að halda uppi samræðum. Anna Eir svaraði samt mjög samviskulega spurningunum mínum og bætti örlitlu við sjálf. Það er svo gaman að tala við hana orðið í síma því hún svarar manni, stundum kinkar hún bara kolli :) Svo er yndislegt að hlusta á hana syngja í bakgrunninum, það hljómar eins og lítil strumpa- eða gismorödd, alveg sætast í heimi.

Já, og Byddí og Nonni eignuðust voðalega fallega stelpu 23. apríl og heitir hún Heiðrún Lóa. Ég setti link á Heiðrúnu Lóu hérna til vinstri. Innilega til hamingju með snúlluna.


mánudagur, maí 05, 2008
 
“She´s just a middle-class, suburbian housewife. Who does she think she is?”, heyrði ég flugfreyjurnar segja þegar ég steig inn í lyftuna á hótelinu í gær. Fyrir þau ykkar sem grunuðu að flugfreyjur gætu átt það til að vera örlítið snobbaðar, þá er sá grunur staðfestur hér með.

Já, ég er sem sagt aftur í Philadelphia. Dvölin er heldur styttri í þetta sinn, bara 2 vikur og án stelpnanna minna. Ég sakna þeirra auðvitað ofsalega mikið, en þetta er eiginlega of gott tækifæri fyrir mig til að sleppa því. Ég fékk tækifæri til að koma hingað til sama prófessors (Jim Eberwine´s) og prófa nokkrar molecular biology aðferðir, bara svona venjulegar aðferðir á frumulabbi en algjörlega nýjar fyrir mér. Jim er hins vegar þeim eiginleikum gæddur að vera með ótrúlegan sannfæringarkraft og gríðarlega margar sniðugar hugmyndir. Hann nær því að fá peninga úr hinum og þessum sjóðum til að prófa sínar gölnu hugmyndir og hann er oft með aðgang að einstökum tækjum. Hann keypti um daginn t.d. confocal microscopy sem er ein þriggja sinnar tegundar í heiminum og kostaði litla 750 000 dollara :) Efnin sem hann notar eru líka oft rándýr og mun betri en á mörgum öðrum löbbum, sem geftur oft mun betri niðurstöður.

Ég er með eldgamla fartölvu frá prófessornum mínum og neyddist ég til að kaupa kort í hana áðan til að geta notað þráðlausa netið hérna á hótelinu. Þetta er allt annað líf, sit bara hérna í rúminu og sörfa, í staðinn fyrir að þurfa að sitja niðri í lobbíi.

Ég verslaði frá mér allt vit í gær. Ég hefði reyndar verslað aðeins lengur ef ég hefði átt einhvern pening inni á kortinu mínu. Ég neyðist því til að fara síðar og klára verslunarferðina. Ég held að ég muni ekki stíga inn í verslun síðan næstu 2 mánuði. Maður fær hins vegar hálfgert kast í búðunum hérna, margt er svo mun ódýrara að það er ekki hægt að sleppa því.

Meira update síðar.


fimmtudagur, apríl 10, 2008
 
Af því tilefni að Mats herbergisfélagi minn var að útskrifast og flytja til Eistlands þá gaf hann mér ananasplöntuna sína sem hann hafði ræktað sjálfur. Ég fór nú eitthvað að nefna hversu mikill plöntuböðull ég væri, ræktunarmetið mitt væri tæp 2 ár. Ég hefði t.d. átt tvær orkidíur sem hefðu verið alveg ljómandi fallegar þegar við fengum þær en svo hefðu blöðin fallið af og þær blómstruðu ekki meir; önnur drapst eftir nokkra mánuði en við hentum hinni síðar því við nenntum ekki að eiga ljótan stöngul fyrir blóm.
Auðvitað vissi Mats allt um orkidíur, hann ætti sjálfur eina sem orkudíuvinur hans (feitur Eisti á fimmtugsaldri og efnafræðingur) hefði gefið honum. Mats gaf mér því ráð um hvernig ætti nú að vökva þær og gefa næringu og hversu mikið ljós og hita þær þyrftu. Yang, hinn herbergisfélagi minn, á líka orkidíu og fór einnig að tjá sig heilmikið um þetta. Það kom upp úr dúrnum að þeir áttu meira að segja sitt hvora tegundina, sei, sei. Eftir svona 10 mínútna orkidíuumræður af hálfu strákanna lét ég mig hverfa hljóðlega út úr herberginu, og heyrði enn óm þeirra berast eftir ganginum.

Við Auður fórum í úrskriftarpartýið hans Mats á föstudaginn. Það var mjög skemmtilegt og entumst við Auður alveg til miðnættis. Ég hélt að sjálfsögðu smá tölu og gaf Mats ljósmyndabók frá Íslandi. Mats hefur mikinn áhuga á náttúruljósmyndum svo ég er að vona að bókin ýti á hann að koma í heimsókn til okkar þegar við verðum fluttar á klakann.
Anna Eir átti ekki síðra kvöld. Hún var í pössun hjá Addí vini sínum, sem býr í íbúðinni við hliðina á okkur. Að sjálfsögðu fór hún seint að sofa og fékk að gera það sem hún vildi. Hún var alveg til fyrirmyndar og grét ekkert. Við Auður fengum meira að segja að sofa út, alveg til kl. 8 (vanalega vaknar Anna Eir kl. 7 um helgar).


Nýjar myndir úr apríl


laugardagur, mars 29, 2008
 
Mér leist nú ekki á páskamatinn sem Aujan mín var búin að steikja handa okkur seinasta sunnudag. Auður hafði náð í pönnu með loki á úr skápnum og skellt henni beint á heita helluna. Þegar hún ætlaði svo að setja grænmetið út á tók hún eftir því að þar var steikt silfurskotta fyrir. Gildrurnar sem við fengum fyrir tæpum 2 mánuðum virðast sem sagt ekki gera sérstaklega mikið gagn.

Við fórum með Önnu Eir í bíó fyrir tveimur vikum. Hún hafði nefnilega farið með mömmu og pabba í bíó um jólin og sat stjörf allan tímann. Við bjuggumst því við að hún hefði álíka ef ekki betri þolinmæði núna. Nei, við þurftum að yfirgefa salinn eftir 1 klst og vorum við Auður þá báðar orðnar töluvert spenntar yfir myndinni.

Við Auður erum á leið saman í útskriftarveislu næsta föstudag. Herbergisfélagi minn til 5 ára, Eistinn Mats Hansen, á að verja doktorsritgerðina sína. Um leið og ég er afar ánægð fyrir hans hönd að vera að klára og snúa aftur til Eistlands og ekki síst að losna frá prófessornum okkar (sem getur verið alveg einstaklega leiðinlegur) þá veit ég að það verður ekki alveg eins gaman í vinnunni. Ég verð alls ekki ein í herberginu, ég er með tvo aðra herbergisfélaga en þeir koma ekki í staðinn fyrir Mats. Herbergið okkar er mest alþjóðlega herbergið á stofnununni með einn Eista, einn Kínverja, einn Íslending og einn Svía (eða tvo ef ég tel mig með).
Ég er búin að ákveða að nágrannar okkar muni passa Önnu Eir á meðan, ég á bara eftir að spyrja þá.

Seinustu helgi skruppum við í Mörby centrum og urðum fyrir því óláni að gleyma koppnum hennar Önnu Eirar fyrir utan matvörubúðina. Að sjálfsögðu hringdi ég þangað til að spyrjast fyrir um koppinn en hann fannst ekki. Við sögðum Önnu Eir að við hefðum gleymt koppnum í búðinni og yrði hún því að pissa og kúka í klósettið framvegis. Hún kinkaði bara kolli og hefur ekkert mótmælt.

Ingimundur er búinn að kippa öllu varðandi myndasíðuna okkar í lið, svo núna getið þið skoðað myndir frá janúar, febrúar og mars:
Janúar
Febrúar
Mars


þriðjudagur, mars 25, 2008
 
Ja, vid erum hraedilega latar ad blogga, tho er emelia mun skarri en eg. Paskarnir hja okkur voru afar rolegir, vid gerdum barasta ekki neitt. I svithjod er skirdagur ekki fridagur nema svona naestum thvi og anna eir var halfan daginn i leikskolanum. Lola vinnufelagi minn kom og heimsotti okkur eftir hadegid Önnu Eir til mikillar gledi, thaer eru nefnilega svona bleikir blunduböddis med sjuklegan skoahuga. Anna Eir faer ekki mikid svoleidis fra okkur.

Vid hofum horft mikid a Dyrin i halsaskogi um paskana, Anna Eir fekk leiksyninguna sem var sett upp i thjodleikhusinu 2004 a DVD i afmaelisgjof og finnst thad aedi. Mömmur hennar eru afar hrifnar lika og thegar Anna litla bidur um ad fa ad horfa a pingu (maggi mörgaes) eda bubba byggir reyna thaer ad sannfaera hana um ad halsaskogur se miklu skemmtilegri.

Annars er veturinn loksins kominn hingad til stokkholms. Sviarnir voru i bolvudum vandraedum thvi i februar hafdi stodlunum fyrir vetur ekki verid nad (7 dagar i rod undir frostmarki eda eitthvad svoleidis)og thvi var i raun enntha haust. Their voru daudhraeddir um ad that kaemi ekkert sumar i ar thvi ef thad er enn ekki kominn vetur, kemur ekkert vor og ef ekkert vor kemur tha er heldur ekkert sumar. Sem betur fer toku vedurgudirnir starf sitt loksins alvarlega og thad hefur verid snjor og kuldi alla paskana, og thvi er formlega kominn vetur. Vorid getur tvi farid ad lata sja sig.


sunnudagur, mars 23, 2008
 
Kæru lesendur, þ.e. þeir fáu sem enn líta inn á síðuna okkar!
Við komumst að svo stöddu ekki inn á myndasíðuna okkar og verðum því að bíða aðeins með að sýna ykkur allar æðislegu myndirnar af okkur.

Anna Eir hélt upp á afmælið sitt 1. mars og komu fjölmargir í veisluna, m.a. amma Anna og langamma Auður. Það var rosa stuð og góðar kökur en Auður bakaði Barbapabbaköku og ég kleinur sem Anna Eir gat borðað. Anna Eir fékk að vanda ofsalega fínar gjafir.

Anna amma og Auður langamma voru hjá okkur í 6 daga og fórum við með þær á glænýjar slóðir. Leigðum bíl og keyrðum til Norrtälje í rigningu. Það á víst að vera mjög fallegt þar en það naut sín ekki beint fyrir súldinni. Sáum minnstu kirkju í Svíþjóð, einungis fáeinir fermetrar, á stærð við svefnherbergið okkar.
Drógum þær líka í Kista Gallerian, stærstu Kringlu Svíþjóðar (sem við vorum að koma í í fyrsta skiptið), og svo létum við þær redda sér sjálfar heim með Önnu Eir því við fórum að kaupa nýtt rúm handa henni sem að sjálfsögðu tekur 6 vikur að fá í hús.

Sigmar Örn, frændi minn, og Didda eignuðust rosa sæta stelpur fyrir viku. Það er linkur á þau í dálknum til vinstri.

Já, og gleðilega páska!


miðvikudagur, febrúar 27, 2008
 
Okkur var að berast bréf þess efnis að við værum orðnar sænskir ríkisborgarar, frá og með 6. febrúar 2008.
Ég býst við að við verðum núna að hætta að tala svona illa um okkur Svía :)


sunnudagur, febrúar 24, 2008
 
Auður og Anna Eir voru meira og minna veikar heima í janúar en allir eru frískir þessa stundina.
Við fórum í afmæli hjá Arnari Smára seinustu helgi, hann varð þriggja ára

Við keyptum okkur nýja tölvu í vikunni, Inspiron 530 frá Dell, og fáum hana eftir 2 vikur. Það verður þvílíkur munur að vera með flatan skjá. Ókosturinn verður þó að við munum ekki geta falið eins mikið drasl bak við skjáinn. Núverandi tölvuna okkar keyptum við fyrir 5 og hálfu ári. Hún var langt yfir meðallagi þá og er enn þokkalega góð. Við erum hins vegar orðnar svo góðar með okkur að hraði þessarar tölvu er fyrir neðan okkar virðingu.

Í vikunni hjálpaði Anna Eir mér að elda. Fékk að setja pipar á steik hjá mér og átti svo að setja lokið á piparinn. Ég var auðvitað önnum kafin með þrjá potta á eldavélinni og var ekkert að fylgjast með henni. Allt í einu kom hún til mín með opinn munninn og benti upp í hann. Ég sá þá að hún var með fullt af svörtum kornum í munninum og fattaði að hún hefði fengið sér aðeins að smakka á piparnum. Það tók ábyggilega 10 mínútur þar til hún hætti að kvarta yfir því að það væri "lunt" (vont) í munninum :) Hún hefur vonandi lært eitthvað af þessu.


miðvikudagur, janúar 23, 2008
 
Á mánudaginn hringdi ég í fyrirtæki sem sérhæfir sig í að útrýma skordýrum og sendu þeir mér tvær litlar pappakassagildrur með agni (lítil pilla sem lyktaði soldið af lakkrís). Mér fannst nú ekki beint merkilegt að að fá bara gildrur, vildi náttúrulega helst að hingað kæmi maður í geimfarabúningi og leitaði uppi hvert einasta kvikindi en það gerir maður víst ekki þegar um eins meinlaus dýr eins og silfurskottur er að ræða. Gildrurnar setti ég inn í skáp og þar fá þær að vera í 2 mánuði. Nú mun ég setja allt aftur inn í skápinn en verð samt áfram á varðbergi.

Ég er að blogga því ég er heima í dag. Anna Eir var með ræpu í gær, nótt og í morgun. Litla skinnið. Þessi leikskóli er greinilega algjört pestabæli og ekki hæfandi svona prinsessum eins og henni.

Auður mun vera á ráðstefnu í Dubrovnik í Króatíu 29. maí til 4. júní og ætlum við Anna Eir að fara með henni. Ég varð bara að segja ykkur frá þessu því ég er orðin svo spennt að fara. Við höfum aldrei komið til Króatíu en af myndunum að dæma þá er afskaplega fallegt þarna og svo er þægilega hlýtt á þessum tíma.


sunnudagur, janúar 20, 2008
 
Það varð ekkert úr badmintontímanum okkar Auðar í gær. Anna Eir byrjaði nefnilega að æla um kl. 19 á föstudeginum og hætti ekki fyrr en kl. 2:30 um nóttina. Það var samt eins og ekkert hefði í skorist í gærmorgun, hún söng og dansaði við útvarpsvekjaraklukkuna okkar. En þar sem hún hafði ekki mikla matarlyst og hafði nú verið ælandi þá afpöntuðum við pössunina.

Á fimmtudaginn varð ég fyrir frekar ónotalegri lífsreynslu. Ég var að ná í steikarfatið inn í skáp og varð vör við hreyfingu í fatinu. Í fatinu voru þrjár risastórar pöddur. Ég hef aldrei séð annan eins. Búkurinn var um 2 cm, fálmararnir tveir um 2 cm og svo skottin þrjú um 2 cm. Ég lýg þessu ekki, þetta voru stærðarinnar flykki. Þar sem það var ekki von á Auði heim strax og ég þurfti að nota fatið þá ákvað ég nú að fara yfir til nágrannans og fá hann til að segja mér hvers konar kvikindi þetta væru, just in case ef þetta væru skaðræðisdýr. Þó nágranninn væri Svíi þá kannaðist hann ekki við dýrin. Sem betur fer bauðst hann til að drepa flykkin fyrir mig, sem ég þáði því mér finnst svona ferlega ógeðslegt. Auður skammast sín hrikalega fyrir að ég hafi þurft að banka upp á hjá nágrönnunum til að láta drepa pöddur hjá okkur og það liggur við að Auður varni mér nú útgöngu í hvert sinn sem ég fer fram á gang :)
Ég fann síðan mynd af dýrunum á netinu og eru þetta silfurskottur. Ég hef nú séð silfurskottur áður en þær hafa verið örlitlar og ljósgráar, ekkert ógeðslegar. Þessar voru hins vegar svona.


föstudagur, janúar 18, 2008
 
Jæja þá erum við allar að hressast. Önnu Eir tókst nefninlega að smita mömmurnar sínar sem eru búnar að vera hóstandi og með horið rennandi alla vikuna. Anna Eir fór aftur á leikskólann á þriðjudaginn og er búin að vera svolítið treg að fara þangað og lítil í sér. Hún hefur ekki verið með bleyju á leikskólanum núna og hefur verið rosa dugleg að pissa í koppinn þar, ekkert slys enn.

Á morgun í hádeginu ætlar Marja að passa Önnu Eir og mömmurnar ætla í badminton, algjör lúxus. Marja er vinnufélagi Emelíu og alveg óð í að passa Önnu.


sunnudagur, janúar 13, 2008
 
Anna Eir er að hressast og fer í leikskólann á mánudaginn. Við fórum því út að versla í gær m.a. Bubbi Byggir dót en Anna Eir átti inni jólagjöf. Við keyptum okkur líka nýjan shoppingvagn (gömlukonuinnkaupapoki á hjólum) því okkar gamla var stolið í afar undarlegu innbroti. Fyrir jól var nefninlega brotist inn í geymsluna okkar. Hún er ásamt geymslum annarra íbúa húsanna hér í kring í stórri blokk hér nálægt. Geymslurnar eru gerðar úr hænsnaneti sem er neglt á trégrind, sumsé ekki mjög rammgerðar. Þegar við ætluðum að sækja ferðatöskurnar okkar út í geymslu fyrir íslandsferðina okkar um jólin var búið að klippa á keðjuna og brjóta lásinn sem við notuðum til að læsa henni. Þarna inni vorum við með 4 rándýrar samsonite ferðatöskur, nánast ónotaðan og skítdýran barnabílstól, gamla en góða skíðaklossa og ýmislegt annað verðmætt. Þjófarnir litu hins vegar ekki við þessu dóti en stálu í staðin glerskermi af gömlum IKEA standlampa + perustæði, litlum málmskermi af lesljóshluta sama lampa og útjöskuðum, ískrandi, gömlum og ljótum shoppingvagni. Afar undarleg hegðun. Þar að auki voru þeir greinilega með klippur til að klippa á þykku keðjuna okkar en notuðu sér ekki auma hænsnanetið. Mjög skrýtið að hafa fyrir því að klippa sundur keðju og lás og stela síðan því alla verðlausasta í geymslunni.
Ég hef áður lent í innbroti en þá var brotist inn hjá mér og mínum fyrrverandi þegar ég var í háskóla íslands, og hvolft úr ýmsum ílátum en ekkert tekið nema nokkrir geisladiskar, bjór og playboyblöð. Líka afar undarlegt. Þeir sem brjótast inn hjá stúdentum eru kannski ekkert svo klárir.


laugardagur, janúar 12, 2008
 
Ég er búin að bæta við nokkrum myndum frá Eiríki.


fimmtudagur, janúar 10, 2008
 
Og hér nokkar myndir. Meira síðar


 
Jibbí, ég get bloggað heima! Þessi frábæra ferðatölva sem ég fékk í afmælisgjöf er bara betri en heimilistölvan okkar, að minnsta kosti fæ ég að blogga á henni.

Við erum semsagt komnar heim eftir yndislega ferð til íslands. Við gerðum þetta venjulega, átum og átum og átum, heimsóttum fólk og höfðum það æðislega gott. Takk allir fyrr að taka svona vel á móti okkur eins og alltaf. Aumingja Anna Eir náði sér í kvef á íslandi og hún hefur enn ekki farið á leikskólann sinn. Við höfum verið tvær heima og slappað af. Við erum búnar að taka upp úr öllum töskunum og skoða fínu jólagjafirnar okkar.

Flugið gekk vel þó Anna hafi verið veik því hún svaf mestallan tímann. Töskurnar voru 80kg, nákvæmlega eins og við máttum taka með okkur og samt var ein taska eftir á íslandi! Til að koma öllu þessu dóti á flugvöllinn þurfti tvo bíla. Sem betur fer var Þorvarður á leiðinni til london og við gátum nýtt hann og sluppum við að taka rútuna. Þorvarður gat síðan fylgt okkur að hliðinu. Við tókum síðan leigubíl frá Arlanda flugvellinum hér, vorum svo heppnar að ná einum sem var með barnabílstól og var risastór svo við komum öllu dótinu fyrir.

Ætla að reyna að setja inn einhverjar myndir seinna í dag.


þriðjudagur, desember 11, 2007
 
Þá er það desemberfærslan. Við ætlum að kaupa okkur tölvu í janúar svo við getum bloggað heima, það gengur ekki að geta ekki sagt ykkur frá því sem gerist hjá okkur.
Heitustu fréttirnar eru þær að Aujan mín stóðst munnlega lífefnaprófið sitt í morgun, að sjálfsögðu. Hún er búin að vera að læra fyrir það í 4 vikur enda er þetta ábyggilega stærsta próf sem hún hefur nokkurn tímann tekið og stóð það yfir í 3 tíma. Við ætlum því að fara í bíó í kvöld á "The golden compass" og erum búnar að fá Maarja til að passa Önnu Eir.

Anna Eir er hætt að gráta þegar við skiljum hana eftir á leikskólanumhætti, hætti fyrir 2 vikum. Hún er orðin soldið dugleg að tala sænsku og enn duglegri að tala íslensku, koma stöðugt ný orð hjá henni og erum við alltaf jafn hissa. Buxnaslys eru nánast útdauð og förum við meira að segja með koppinn í bæinn til að pissa í á almenningsklósettum.

Á laugardagsmorgun komu nágrannastrákarnir, Oskar og Alton, til okkar og bjuggu til piparkökur. Og á sunnudeginum fórum við Anna Eir í bæinn að versla og skruppum stutt að föndra hjá Íslendingafélaginu.

Ætla alltaf að setja inn áætlun jólanna okkar hérna inn. Get allavega sagt ykkur að við Anna Eir komum næsta sunnudag, 16. des.. Mamma og pabbi munu sækja okkur á flugvöllinn og fara með okkur upp í Vorsabæ en þar ætlum við Anna Eir að gista tvær nætur. Svo förum við á Selfoss 18. des og gistum eina nótt á Grænó og förum til Reykjavíkur miðvikudaginn 19. des til að hitta Aujuna okkar sem kemur þann dag frá Stokkhólmi.
Við munum gista hjá Magga og Heiðrúnu 19. des til ca. 29. des, svo verðum við hjá mömmu og pabba til ca. 5. jan og restina hjá Önnu Kristínu og Þorvarði en við förum til Svíþjóðar 8. jan..


mánudagur, nóvember 19, 2007
 
thetta skrifadi emelia duglega a föstudaginn:

Sæl öll sömul.
Ég skil vel að fólk hafi áhyggjur af okkur en allt er í lagi. Bloggleysið er ekki vegna þess að eitthvað hefur komið upp á hjá okkur fyrir utan það að Explorer 7 hætti allt í einu að virka heima hjá okkur og erum við því með Explorer 6 núna sem neitar að leyfa okkur að blogga. Þetta er sem sagt allt saman Microsoft að kenna að við höfum ekki bloggaði í mánuð því við erum löngu hættar að blogga í vinnunni. Ég veit að þessi afsökun er hrikalega léleg en kannski kaupa hana einhverjir.
Hvað hefur nú gerst seinasta mánuð. Jú, við Anna Eir vorum einar heima í tvær og hálfa viku meðan Auður var á kúrsinum í Bandaríkjunum. Það gékk ótrúlega vel hjá okkur, elduðum góðan mat næstum daglega og borðuðum mikinn fisk. Mamma og pabbi voru hjá okkur í fjóra daga, pössuðu Önnu Eir einn dag meðan ég var í vinnunni og gékk allt glymrandi vel. Það létti aðeins á einverunni að vera með gesti. Annars hringdumst við Auður mikið á og var símreikningurinn eftir því.
Anna Eir fékk augnsýkingu í seinustu viku og var Auður heima með hana í 3 daga. Svo fékk hún hita á miðvikudaginn, líklega vegna þess að hún var bólusett í seinustu viku, og var Auður heima í gær og ég í dag. Það er soldið meira umstang að eiga barn en mig hefði grunað en ef engin veikindi eru í gangi þá er þetta lífið tiltölulega einfalt.
Anna Eir grætur enn á hverjum morgni þegar við förum með hana á leikskólann og yfirleitt þegar við náum í hana :) Hún er farin að tala mikið og soltla sænsku: “här borta” (hérna), “där borta” (þarna), “titta” (sjá eða sjáðu), og svo syngur hún oft “Anna är här, pingu är här, mamma är här” og bætir við hinum og þessum inn í lagið eftir þörfum.

Thad eru komnar nyjar myndir a myndahornid


mánudagur, október 15, 2007
 
Þegar við komum heim til Stokkhólms frá Íslandi byrjaði Auður að vinna en ég var heima í sumarfríi með Önnu Eir því hún var í aðlögun í leikskólanum. Það tók Önnu Eir langan tíma að aðlagast og varð hún algjörlega trítilóð þegar ég skildi hana eftir fyrstu skiptin.
Núna byrjar hún oft að mótmæla þegar hún fattar að við erum að fara á leikskólann og fer að hágráta þegar við erum komnar á staðinn en þegar við erum farnar þá gengur voða vel segja kennararnir.
Anna Eir hætti að nota bleiju á nóttunni fyrir rúmum tveimur vikum. Bleijan hafði verið þurr í heila viku á undan og ákváðum við þá bara að hætta þessu, hún er aldrei með bleiju heima og pissa og kúkar bara í koppinn sinn sem henni finnst voðalegt sport enda er henni hrósað í hástert. Núna pissar hún áður en hún fer að sofa og þegar hún vaknar, ekkert mál (yfirleitt allavega, það hafa komið fyrir slys). Meira að segja kallaði hún á Auði um daginn og sagðist þurfa að pissa, um miðja nótt!!!! Og hún á orðið litlar sætar nærbuxur, rosa stór stelpa.

Þórir kom í heimsókn til okkar 21. sept og var fram á 24. á þrítugsafmælisdaginn sinn. Á daginn sýndum við honum soldið Stokkhólm því þetta var fyrsta skiptið sem hann var í Svíþjóð og á kvöldi spiluðum við Sequence. Mér fannst nú eins og Þórir og Auður ynnu saman gegn mér, eyðulögðu bæði mínar raðir en ekki hjá hvoru öðru.
Takk kærlega fyrir komuna Þórir.

Anna tengdó kom í heimsókn til okkar 28. sept til að passa Önnu Eir á laugardeginum því við Auður vorum boðnar í brúðkaup hjá Sue-Li og Tobbe vinnufélögum Auðar. Anna Eir og amma hennar dunduðu sér á laugardeginum og spurði Anna Eir aldrei um okkur, algjörlega sátt við að vera í pössun hjá ömmu. Við fórum aðeins í bæinn í búðarráp á sunnudeginum enda Anna Kristín alveg ný manneskja eftir fótsnyrtinguna sem ég veitti henni.

Nú vil ég segja ykkur sögu af einstaklega bíræfnum gesti. Mín yndislega tengdamóðir hafði gleymt tannburstanum sínum á Íslandi og ætlaði að kaupa sér nýjan en ég bauð henni að fá svokallað gestatannbursta. Við reynum að eiga auka tannbursta ef ske kynni að gestina okkar vantaði, þetta er ávallt nýr tannbursti og ekki sá sami sem við bjóðum öðrum gestum :) Hún samþykkti þetta og gékk allt vel þar til hún fór heim. Þá tók ég eftir því að minn tannbursti var horfinn en gestatannburstinn var eftir. Þar sem við áttum ekki fleiri auka tannbursta neyddist ég auðvitað til að nota gestatannburstann sem tengdamóður minni hafði verið gefinn og áttaði ég mig strax á því að þar hafði verið illilega leikið á mig því þessi tannbursti var alls ekki eins góður og minn. Það liðu nokkrir dagar áður en ég heyrði næst í tengdamóður minni og nefndi ég þá tannburstasvikin. Hún hafði þá ekkert tekið eftir því að hún hefði tekið rangan tannbursta og taldi sig hafa tannburstað sig með þeim stolna heima hjá okkur líka! Núna eigum við bara góða gestatannbursta svo sagan endurtaki sig ekki :)


Við fórum til Uppsala á laugardaginn og við fórum líka seinustu helgi. Í bæði skiptin leigðum við okkur bíl og Aujan mín keyrði eins og herforingi. Seinustu helgi átti Sólveig Birta eins árs afmæli og á laugardaginn héldu Karvel og Arna upp á þrítugsafmælin sín.

Í gærmorgun gerðist afar sorglegur atburður, Aujan mín yfirgaf okkur og kemur ekki fyrr en eftir 2,5 viku aftur. Auður fór á kristalstrúktúrkúrs í Cold Spring Harbor rétt hjá New York. Anna Eir kvaddi mömmu sína eins og að hún væri að skreppa út, fattar auðvitað ekki að hún sér ekki mömmu í marga, marga daga. En við getum kannski spjallað saman á Skype ef Auður kemst í nettengingu með nýja laptoppinn sinn.


þriðjudagur, október 09, 2007
 
Við biðjumst velvirðingar á því að hafa ekki skrifað í langan tíma. Ég veit það er engin afsökun, en við höfum verið alveg andlausar í skrifum en samt alveg á fullu að koma lífinu í rétt horf eftir Ameríkuferðina.

Íslandsferðin var yndisleg. Ég var nú bara í 8 daga en stelpurnar í 3 vikur. Ég var búin að óska mér rigningu og skítaveðurs á Íslandi eftir að hafa verið í steikjandi hita í Ameríku í 3 mánuði, og ósk mín var uppfyllt. Það rigndi hvern einasta dag sem ég var á landinu og mest allan tímann sem stelpurnar voru! Samt kýs ég íslenskt veður fram yfir amerískt.
Að vanda vörðum við tímanum í að heimsækja ættingja og vini. Skruppum tvisvar austur og náðum að heimsækja allar ömmur og afa og fleiri. Við þökkum kærlega fyrir allar veitingar og yndislegheit.

Ég borðaði vanalega pylsur í morgunmat og reyndi að grípa í annan skyndibita á öðrum tímum. Ísland og Ameríka eiga það samaeiginlegt þó að þar er sko góður skyndibiti og margir möguleikar í boði, annað en í Svíþjóð. Því verður maður að gípa tækifærið þegar það gefst.

Auður hélt síðan upp á þrítugs afmælið sitt laugardaginn 8. sept heima hjá mömmu sinni og Þorvarði. Það var ofsalega vel heppnuð veisla, mjög vel mætt úr báðum okkar fjölskyldum og allir vinir sem voru á landinu komu. Við hertókum húsið fram á kvöld og fórum síðan mörg saman niður í bæ og kíktum á tvo staði en við Auður höfum nú ekki verið úti í Reykjavík í mörg ár. Þetta var heljarinnar skemmtun og var Auður afskaplega ánægð með daginn, svo ánægð að hún hélt aftur upp á afmælið sitt vikuna eftir (á afmælisdaginn sinn, 15. sept) í Stokkhólmi fyrir Íslendingakjarnann okkar og stelpur úr vinnunni.

Auður og Anna Eir brölluðu fullt á Íslandi áður en ég kom. Þær voru m.a. í sumarbústaðnum hjá tengdó (Heiðrúnu og Magga) en Maggi var að stíflu sem á að framleiða rafmagn fyrir sumarbústaðinn þeirra.
Þær fóru líka á ættarmót á Mýrunum hjá fjölskyldu Auðar ömmu hennar Auðar.
Anna Eir fékk vanalega að ganga laus í bakgarðinum hjá mömmu og pabba á Álfhólsvegi og tína sér jarðaber, rifsber og rífa upp gulrætur. Þetta hefur verið hið mesta ævintýri fyrir hana því hún tínir öll ber af trjánum hérna fyrir utan hjá okkur. Við höfum ekki hugmynd um hvaða ber þetta eru og bönnum henni því að borða þau en hún tínir og tínir þrátt fyrir það.

9. sept fórum við svo í skírnarveislu. Dóttir Kötu og Ara var skírð Ásta Kristín eftir ömmum sínum. Ásta eftir mömmu hans Ara og Kristín eftir Önnu Kristínu mömmu Kötu.

Við setjum inn myndir bráðlega.


mánudagur, september 17, 2007
 
Jæja, loksins komnar myndir frá íslandi. Kíkið á þær hér. Von á fleiri myndum sem Eiríkur tók.


miðvikudagur, ágúst 29, 2007
 
Hér er mynd af frænkunum. Fleiri íslandsmyndir síðar


sunnudagur, ágúst 26, 2007
 
Heyrði loksins aðeins í Aujunni minni í dag. Prófessorinn hennar ætlar að borga hinn helminginn af námskeiðinu í New York og flugmiðann, svo allt er klárt og klappað.

Ég skemmti mér áðan við að horfa á viðtölin sem tekin voru við ættingja okkar og vini fyrir brúðkaupið okkar. Er ekki nærri búin með allt því ég er að horfa á óklippta efnið. Þetta er afar skemmtilegt og hlýnar mér um hjartarætur að heyra allan lofsönginn um mig/okkur, þetta er algjört egóbúst.

Elska ykkur öll.


laugardagur, ágúst 25, 2007
 
Þá er ég búin að selja stofuborðið okkar fyrir 30 dollara og rúmið + eldhúsborð og 4 stóla á 280 dollara. Svo sannarlega betra en ekki neitt. Ég stóð reyndar í smá púli við að taka rúmið í sundur, bera það upp með fólkinu (það býr í sama húsi) og setja það saman aftur, en ég hafði svo sem ekkert annað að gera og þetta var helvíti gott tímakaup.
Það ætlar einn að koma í fyrramálið og kíkja á sófann okkar. Þá er nú bara svona smotterí eftir og auðvitað allt barnadótið, sem enginn virðist þurfa.
Og núna sef ég bara á vindsænginni okkar, að vísu soldið heppnari en Auður og Anna Eir þegar þær komu hingað því vindsængin er full af lofti :)

Aujan mín er svo klár að hún komst inn í einhvern rosalegann kristalstrúktúrskúrs (þetta er afar undarlegt orð!) í Cold Spring Harbor Laboratory í New York 15. – 30. október. Já, við Anna Eir verðum þá bara tvær saman í rúmar tvær vikur. Ég vorkenni samt meira Aujunni minni að vera aleinni í Ameríku. Þessi kúrs er rándýr en Auður var búin að fá styrk fyrir helmingi gjaldsins og er gisting og matur innifalinn. Ég held að hún sé að reyna að véla hinn helminginn út úr prófessornum sínum.
Sem betur fer ætla mamma og pabbi að vera í heimsókn hjá okkur Önnu Eir 18. – 21. október. Þau voru meira að segja búin að ákveða það áður en ég sagði þeim að við yrðum aleinar heima.
Öllum öðrum er að sjálfsögðu velkomið að koma í heimsókn þegar Auður er í burtu (og þegar Auður er heima) en við Anna Eir munum samt alveg bjarga okkur; hún verður í leikskólanum á daginn og ég í vinnunni og svo reynum við að gera eitthvað skemmtilegt saman þess á milli.


fimmtudagur, ágúst 23, 2007
 
Það hefur sína kosti að hafa klósettin svona eins og þau eru hérna í Bandaríkjunum; bása með hurð sem hylur nægilega mikið. Ég hef tekið eftir því nokkrum sinnum að konurnar spjalla við þá sem er í næsta bás og þá á ég ekki við svona kurteisishjal eins og Bandaríkjamenn eru heimsmeistarar í, heldur koma þær kjaftandi inn á klósettin, finna sér bás kjaftandi, setjast kjaftandi og pissa kjaftandi. Þannig geta þær kjaftað allan daginn án þess að verða fyrir truflun. Þvílíkur kostur.

Ég fékk vírus í vinnutölvuna mína í gær. Hann lýsti sér þannig að þegar kveikt var á tölvunni birtist viðvörun þar sem sagði að ég hefði 15 mínútur þar til það slökknaði á tölvunni og svo birtist niðurteljari. Ég hélt nú að þetta væri bara eitthvað grín og reyndi að loka þessu án árangurs og 15 mínútum síðar slökknaði á tölvunni. Það sama kom fyrir einn sem vinnur með mér í seinustu viku. Þetta er hið dularfyllsta mál. Ólíklegt er að okkur hafi borist þetta í tölvupósti því ég fæ engin e-mail sem hann fær.
Allavega, tölvan fór í viðgerð í gær og ég fæ hana seinnipartinn eða á morgun.

Þegar ég kom heim í gær sá ég frekar stóran kakkalakka á elhúsveggnum. Ég þurfti nú að hleypa aðeins kjarki í mig til að drepa þetta kvikindi, ekki af því að ég hafði áhyggjur af því að hann myndi hafa yfirhöndina, heldur af því að mér finnst ferlega ógeðslegt að finna eitthvert kvikindi kremjast undir puttunum á mér, þó ég sé með pappír. Ég ræðst ekki til atlögu fyrr en ég er nánast 100% viss um að kvikindið hafi engann möguleika á að komast úr gildrunni minni og skríða á handleggnum á mér.
Í morgun fjarlægði ég svo álíka stóran kakkalakka af gólfinu í vinnunni. Sá hafði verið þar í 3 daga án þess að neinn veitti því sérstaka athygli nema þá helst ég. Í hvert skipti sem ég gékk fram hjá honum krossbrá mér en alltaf var hann jafn dauður.


 
Mér leiðist ofsalega mikið að vera ein í Ameríku. Ég fer því snemma í vinnuna og kem seint heim. Reyndar eyði ég öllum tímanum í að vinna, ekki slæpast, hef nóg að gera.

Það hefur rignt seinustu 4 daga hérna og það er alveg peysuveður úti. Ég þurfti meira að segja að sofa í fötum í nótt, mér var svo kalt.
Það var ausandi rigning þegar ég fór í vinnuna í gær og fattaði ég ekki fyrr en ég kom í vinnuna að nýja 4 GB USB minnið mitt og gsm síminn minn voru í buxnavasanum mínum, rennblaut en virka samt bæði jafn vel og áður.

Ég hengdi upp auglýsingu í blokkinni og okkar og setti inn auglýsingu á netið í gær, er að reyna að selja öll húsgögnin sem við keyptum á sínum tíma. Ég fékk strax svör á netinu og sá í morgun að nokkrir höfðu rifið af símanúmerið mitt hérna í blokkinni. Ég var því stórhissa að enginn hefði hringt í mig í allan dag, svo fattaði ég að ég hafði skrifað rangt símanúmer!!! Ég hengdi því upp nýja auglýsingu áðan, í lit og allt.


laugardagur, ágúst 18, 2007
 
Einar Elí fór til Íslands í gær hlaðinn wakeboarddóti fyrir vin sinn. Ég vona að hann hafi komist í gegnum tollinn með þetta allt saman. Takk fyrir skemmtilegan tíma í Ameríku, Einar, það var rosa fínt að hafa þig.

Stelpurnar mína fóru líka í gær. Aujan mín er búin að vera að pakka í tvo daga. Ég náði í allt sem hún átti að taka með og hún pakkaði því niður á sinn einstaka hátt (hún kemur öllu fyrir sem hún ætlar sér að taka!). Við Anna Eir fórum með lestinni á flugvöllinn (því það er enginn barnastóll í leigubílum) en Auður tók leigubíl með allar töskurnar og barnavagninn. Mér þótti auðvitað ósköp leiðinlegt að skilja við þær og var því rosalega fegin að heyra í þeim kl. 5 í morgun þegar þær voru komnar í sænsku íbúðina okkar. Anna Eir svaf allan tímann í fluvélinni, 8 klst og 20 mín, og einhver stúlka var svo almennileg að færa sig svo þær Auður fengu tvö sæti. Ferðin heim gékk því mun betur en hingað.
Auður og Anna Eir fara svo til Íslands á mánudagsmorgun. Verið því tilbúin með þumalinn á gsm-unum ykkar.

Já, og það hefur enn eitt barnið bæst við. Hún Ásdís Rún Hrannar og Georgsdóttir fæddist á þriðjudaginn. Til hamingju öll sömul.

Svo vil ég nú bara segja ykkur frá yndislegu fjölskyldunni minni. Pabbi sá aumur á mér eftir seinasta bloggið mitt þar sem ég tók fram að ég kæmi 2. sept og enginn væri búinn að bjóðast til að sækja mig. Fékk e-mail í morgun þar sem í stóð: "Gerðu ráð fyrir því að það verði mættur trukkur að sækja þig á Keflavíkurflugvöll kl. 17.00 - 2. september – pappi".
Já, svona er ég nú heppin.


miðvikudagur, ágúst 15, 2007
 
Plön Íslandsferðarinnar

20. ágúst (mán): Auður og Anna Eir lenda á Keflavíkurflugvelli kl. 08:45. Foreldrar
Emelíu sækja þær.

20. – 22. (mán-mið): Auður og Anna Eir gista hjá mömmu Auðar og Þorvarði.

22. (mið): Auður, Anna Eir og Hrefna amma bruna upp í sumarbústað Heiðrúnar og pabba Auðar.

25. (lau): Auður og Anna Eir fara á ættarmót hjá fjölskyldunni hennar Auðar ömmu.

29. – 30. (mið-fim): Auður og Anna Eir fara austur í heimsóknir. Gististaður óákveðinn.

2. sept (sun): Emelía lendir á Keflavíkurflugvelli kl. 17:00. Það hefur enn ekki verið rifist mikið um að sækja hana :)

3. -10. (mán-mán): Bækistöðvar okkar verða Álfhólsvegurinn.

8. (lau): Stórafmæli Auðar.

9. (sun): Verðum staddar í skírn hjá KötuogAradóttur á heimili mömmu Auðar og Þorvarðar.

10. (mán): Við höldum allar þrjár saman heim til Svíþjóðar kl. 09.25.



Við minnum á íslenska gsm símanúmerið okkar, 663 86 32. Við viljum endilega hitta ykkur sem fyrst svo verið ekki feimin við að hringja í okkur.



Afmæli Auðar
Aujan mín verður þrítug 15. september og verður haldið upp á það 8. september heima hjá mömmu hennar og Þorvarði á Brekkulæk 4 í Reykjavík. Við stöndum ekki í því að senda út boðskort eða hringja í alla, þetta verður bara eins og í fyrra varðandi mitt afmæli, ef við þekkjum þig og þú hefur áhuga á að koma þá bara mætirðu.
Það verður bara kaffiboð, sem byrjar kl. 15, en ekkert partý. Við Auður erum samt að sjálfsögðu tilbúnar að kíkja út á lífið með þeim sem vilja og hafa Sigga og Gilli partýdýr þegar skráð sig á listann.
Ég sagði “bara kaffiboð” en það verða samt auðvitað rosalega góðar veitingar í boði.
Við viljum auðvitað sjá sem flesta svo láttu ekki standa á þér!


þriðjudagur, ágúst 14, 2007
 
Núna eru bara 6 dagar þar til Anna Eir og Auður fara til Íslands og bara 3 dagar þar til þær fara frá mér. Það verður ábyggilega hundleiðinlegt að hanga ein hérna.

Í dag var tveggja ára brúðkaupsafmæli okkar Auðar. Við fórum ekki út að borða, maður nær ekki beint að slaka á með Önnu Eir. Í staðinn bjó Auður til góðan mat handa okkur hinum.

Anna móðursystir mín kom í heimsókn til okkar seinasta sunnudag. Hún var stödd í New York með Andra, Lindu og Karen, og skrapp yfir til okkar. Við röltum aðeins um bæinn og versluðum auðvitað og svo náðum við að pranga 19 kg ferðatösku inn á Önnu, allt dót sem hefði hvort eð er þurft að fara til Íslands. Þetta bjargaði okkur alveg því við erum búnar að kaupa slatta af fötum hérna. Takk kærlega fyrir komuna Anna, það var æði að fá þig!

Á laugardaginn fórum við Auður og Anna Eir með Kristínu í verslunarmiðstöð í New Jersey City. Alltaf gaman að skoða nýjar búðir, þrátt fyrir að þetta séu svo sem sömu verslunarkeðjurnar út um allt og alltaf sér maður eitthvað nýtt að kaupa. Við getum hins vegar ekki keypt mikið meira held ég, án þess að vera með yfirvikt í flugvélina.
Angel eldaði síðan ofsalega góðan fiskirétt handa okkur með túnfiski, sverðfiski og hákarli; allt svona fiskitegundir með kjötáferð. Ég ætla einhvern tímann að reyna að elda þetta.

Á sunnudaginn leigðum við okkur öll saman bíl (Einar líka) og keyrðum til Washington borgar. Þar sem það tók okkur rúma 2 tíma að keyra þangað og 3.5 tíma til baka (lentum í umferðarteppu) án stoppa þá eyddum við nú litlum tíma í borginni sjálfri. Við keyrðum framhjá þinghúsinu, löbbuðum hjá hvíta húsinu og kíktum á steinturninn (Washington minnismerkið) og fleira sem var fyrir neðan hvíta húsið. Meiri tíma höfðum við ekki en þetta var alveg nóg fyrir okkur. Það var steikjandi hiti og því vorum við öll fegin að fara heim, það er bara soldið sport að hafa komið til höfuðborgarinnar. Það var reyndar frekar kúl að þrjár herflugvélar flugu beint yfir hausnum á okkur þegar við vorum hjá steinturninum. Þær stefndu allar á hvíta húsið en fyrstu tvær flugu síðan í sitthvora áttina. Sú þriðja lenti í garðinum í hvíta húsinu. Forsetinn hefur að öllum líkindum verið að koma heim. Við vorum svo agndofa yfir þessu að við gleymdum að taka videó af forsetaþyrlunni. Þið verðið því bara að trúa okkur.


miðvikudagur, ágúst 08, 2007

sunnudagur, ágúst 05, 2007
 
Við erum búnar að eignast litla frænku! Kötu og Aradóttir er loksins fædd. Þið fáið að sjá myndir síðar, öllum heilsast vel. Mamma varð fimmtug í dag og fékk barnabarn í afmælisgjöf. Til hamingju Kata og Ari og Anna Amma.


fimmtudagur, ágúst 02, 2007
 
Nýjar myndir. 41°C i dag, getum ekki hugsað.


þriðjudagur, júlí 31, 2007
 
Ég veit ekki hversu margar klósettsenur eru í bandarískum bíómyndum en ég hef allavega séð slatta. Yfirleitt ágætlega stórt herbergi með nokkrum klósettum hlið við hlið, umlukt “veggjum” úr spónarplötu eða einhverju þvíumlíku. Það hentar vel í bíómyndunum að hafa opið niðri á þessum básum svo maður geti séð hvort einhver sé að fela sig á klósettinu. Ég fattaði auðvitað ekki fyrr en ég kom hingað að þetta á ekki bara við almenningsklósettin í bíómyndunum. Allas staðar þarf maður að reyna að kreista út piss eða eitthvað annað meðan maður horfir á ökklana á manneskjunni í næsta bási, básarnir eru nefnilega opnir nánast upp að hné. Ég er oft frekar eirðarlaus á klósettinu, finnst gaman að lesa á meðan ég sit þarna því annars leiðist mér, en ég hef ekkert gaman af því að virða fyrir mér skóna á öðrum, eða velta fyrir mér naglalakkinu á tánum á þeim. Ég hlakka til að kúka í vinnunni minni í Svíþjóð!

Auður og Anna Eir labba oft á móti mér þegar ég hætti í vinnunni á daginn. Í seinustu viku þegar við vorum að labba heim tókum við eftir litlum fugli sem reyndi að ýta sér áfram á vængjunum á gangstéttinni, hann gat ekki labbað og varla hreyft sig. Ég tók hann upp og sá þá að hann var greinilega fótbrotinn og var með ígerð á maganum. Mig langaði nú soldið að láta hann niður og vona að honum myndi batna en það var nú líklega bara óskhyggja og ákvað ég þá frekar að drepa hann. Ég man ennþá þegar við vorum á Grænó hjá ömmu og afa fyrir allavega 10 árum og eitthvert systkinabarna minna fann særðan fugl sem Össi hennar Kötu frænku aflífaði með því að kippa búknum og hálsinum í sitthvora áttina. Það er greinilegt að margt sem verður á vegi manns getur komið til hjálpar síðar.

Pål fyrrverandi vinnufélagi Auðar kom í heimsókt til okkar áðan og verður eina nótt hjá okkur. Hann er að flytja á vesturströndina í eitt ár, hann fékk nefnilega einhvern rosalegan sænskan vísindastyrk til nokkurra ára og verður að vinna allavega eitt ár utanlands.



mánudagur, júlí 30, 2007
 
Seinustu mínúturnar er ég búin að vera að skemmta mér yfir að skoða myndir frá pabba sem hann sendi mér áðan. Það var nefnilega ættarmót Vorsabæjarættarinnar um helgina en sú ætt var eitt sinn voldug á Skeiðunum. Eins og vanalega þá missum við af öllu fjörinu á Íslandi og því voru myndirnar kærkomnar. Ég vona að nýja nefndin standi við það að næsta ættarmót verði eftir 3 ár en seinasta mót var fyrir 12 árum sem er allt of langur tími.
Inga föðursystir mín hefur verið ótrúlega dugleg við að setja upp síðu með niðjatali langafa og langömmu ef þið viljið kíkja.

Í gær fórum við allar þrjár í dýragarðinn. Þar sá ég nú fullt af dýrum sem ég hef ekki séð áður en mér þykir nú alltaf soldið gaman að fara í dýragarða, jafnvel bara til að sjá venjuleg húsdýr, en auðvitað er sérstaklega gaman að sýna Önnu Eir öll dýrin. Hitinn var hins vegar alveg að drepa okkur og svitnuðum við alveg eins og grísir. Hvernig fer þetta fólk að því að búa hérna hvert einasta sumar.

Ég kláraði seinustu Harry Potter bókina í vikunni og Auður er alveg að vera búin með hana. Ég rek hana í að lesa við hvert tækifæri sem gefst því ég verð að fá bókina út úr systeminu, verð að fá að tala um hana. Þessi bók var sú lang skemmtilegasta í seríunni, ótrúlega spennandi með fjölmörgum flækjum. Það sem er svo skemmtilegt við bækurnar er að þær eru planaðar frá byrjun til enda, þ.e. afleiðingar einhverra atvika í fyrri bókunum koma oft fram í síðari bókum, fátt gerist alveg óvart. Ekki skemmir fyrir að maður fær svör við ýmsum spurningum sem vöknuðu í eftir lestur sjöttu bókarinnar. Þetta er allt og sumt sem ég mun tjá mig opinberlega um Harry Potter þar sem ég vil ekki spilla fyrir ykkur hinum sem hafið ekki lesið sjöundu bókina. Og þið sem hafið ekki lesið eina einustu Potter bók eða þið sem hafið lesið eina og gáfust svo upp (Byddí!!!), þið eruð algjörir bjálfar og mæli ég eindregið með að þið lesið afganginn.
Uppáhalds karakterinn minn er Severus Snape. Hann er æðislegur í bókunum en ég féll alveg kylliflöt fyrir honum í fyrstu myndinni, Alan Rickman er ótrúlega sannfærandi sem Snape. Ég fæ næstum því gæsahúð að hugsa um hann.


þriðjudagur, júlí 24, 2007
 
Hér eru myndir í Chicagoferðinni sem ég og Aujamamma fórum í fyrir viku


mánudagur, júlí 23, 2007
 
Kristín Ingvars og Angel (Ingvars?) buðu okkur í mat á laugardaginn. Kristín var svo óskaplega elskuleg að bæði ná í okkur og keyra okkur heim. Þau búa í New Jersey fylki sem er hérna skammt frá, í sætu húsi með risa garði að hætti Bandaríkjanna. Auðvitað fengum við frábæran grillmat (veðrið býður svo sannarlega upp á það hérna) og eftirmat. Þetta var fyrsta skiptið sem við hittum Angel og ég veit satt að segja ekki hvernig Kristín var búin að lýsa okkur fyrir honum, líklega sem tveimur valkyrjum af magninu af kjöti að dæma.
Við nutum veðursins í smá stund í bakgarðinum meðan Angel var að grilla og var það nóg til að ég var bitin af einhverju kvikindi. Ég klóraði mér soldið í gær og í nótt sem varð til þess að núna er bitið stokkbólgið á stærð við lófann á mér. Ég ráðfærði mig við heimamenn hvað ég ætti nú að gera og þorði ekki annað en að hringja í Kristínu líka því heimamennirnir höfðu aldrei séð annað eins. Það er alveg ótrúlegt hvað við getum bólgnað af litlum bitum þegar það sér varla á Skandinövunum eða Bandaríkjamönnunum í þessu tilviki. Þetta er ein af þeim ástæðum sem er best að búa á Íslandi, engin brjáluð skordýr. Ég er allavega búin að bera cortizone á þetta og verð bara að bíða og sjá hvort þetta lagist ekki.

Við fórum út að borða á mexicanskum stað þegar við vorum í New Jersey City um daginn. Þjónustustúlkan var ung að aldri og soldið skondin, hress og óalvarleg. Hún komast að því að við vorum íslenskar og varð himinlifandi: “For real?”. Við játtum því. Svo var eitthvað annað sem fékk hana til að hrópa “For real”. Ég rétti þá fram vinstri hendina og sagði að hún mætti koma við mig. Stúlkan fraus soldið, horfði á hendina á mér eins og það væri eitthvað ógeðslegt á henni og spurði svo hvað hefði komið fyrir mig. Þá fattaði ég að það var eitthvað ógeðslegt á hendinni á mér, örið mitt. Það böggar mig ekkert. Aujan mín er nefnilega búin að segja í svo mörg ár að það sé kúl og ég trúi öllu sem hún segir :)
Ég sagði stelpunni að ég hefði fengið á mig sýru og Auður bætti við að við værum efnafræðingar og auðvitað kom “For real!!!”. Ég má greinlega þakka fyrir að hafa ekki fengið sýru í andlitið því þá fengi ég ábyggilega oft augngotur.


föstudagur, júlí 20, 2007
 
Ég vil þakka öllum fyrir fallegu kveðjurnar sem ég fékk á árlegu tímamótunum mínum á þriðjudaginn. Þann dag komu stelpurnar mínar frá Chicacorauninni. Auður segir ykkur kannski síðar frá því.

Við ákváðum að fara út að borða um kvöldið, á ítölskum veitingastað sem bandaríski prófessorinn minn var búinn að mæla með. Kokkunum fórst vel úr hendi að búa til eggja- og mjólkurlaust pasta handa Önnu Eir, sem hún spændi í sig. Eftir það var friðurinn úti og við gátum alls ekki notið þess að borða. Eftir heilmikið basl gátum við fengið hana til að borða papríku og gafst okkur örlítill tími til að halda áfram með matinn en svo var bara borðað í hollum. Börn á þessum aldri hafa enga þolinmæði. Þegar eitthvað er leiðinlegt þá er það leiðinlegt. Dúkurinn og gólfið var frekar subbulegt eftir Önnu Eir en þjónarnir voru alltaf svo elskulegir og snérust í kringum okkur.

Eins og ég sagði ykkur í seinustu viku þá gáfu Auður og Anna Eir mér rosa kúl, grænan íþróttagalla í afmælisgjöf. Á þriðjudaginn bættust svo við opnir Ecco skór og Klear action tannhvítukitt. Ég hef alltaf verið svo heilluð af þessum tannhvítumeðferðum sem eru auglýstar í sjónvarpinu. Ég var hins vegar aldrei á leiðinni að þora að kaupa mér svona þó að ég sjái nú að tennurnar mínar eru farnar að gulna með árunum. Auglýsingarnar hljóma alltaf: “Bara tvær mínútur”, bla, bla, bla. Já, maður lýsir á tennurnar bara í tvær mínútur en maður þarf fyrst að pennsla hverja og eina tönn sem maður ætlar að aflita og svo á maður að að gera þetta 20 sinnum til að klára eina meðferð. Maður á víst að sjá mun eftir 10 skipti. Ég er búin með 12 skipti og við Auður erum ekki vissar hvort það sé munur þó að maður sé með eitthvert litaspjald til að bera saman. Maður sér til dæmis engan mun á stigi 2-7 á þessu litaspjaldi. Allavega, þið verðið bara að dæma um þetta sjálf þegar ég kem til Íslands. Maður fær ekki pappírshvítar tennur af þessum meðferðum enda er það frekar ónáttúrulegt en við sjáum hvað setur.
Það versta við þetta allt saman er að þeir mæla með því að maður drekki ekki eða borði ekki eitthvað ákveðið 24 klst eftir hverja meðferð en þetta eru hlutir sem lita tennurnar eins og t.d. kaffi og kók. Í fyrradag, daginn eftir fyrstu tannhvítunarmeðferðina mína var ég með hausverk frá kl. 15 og þangað til ég fór að sofa. Ég vil alls ekki trúa að það hafi verið fráhvarfseinkenni frá kóki en ég hef fengið þetta áður þegar ég drakk ekki kók einn dag. Núna er ég ekki búin að drekka kók í 3 daga því ég er í tannhvítumeðferð daglega. Ég er ekki með hausverk en mig langar stöðugt í kók. Ætla að ljúka þessari meðferð sem fyrst svo ég geti fengið mér besta drykk í heimi!


miðvikudagur, júlí 18, 2007

sunnudagur, júlí 15, 2007
 
Ég var að enda við að drepa fyrsta kakkalakkann minn í íbúðinni okkar. Ég elti hann um stofuna og lamdi hann margoft með tómri jógúrtdós þar til að hann hvarf. Ég hélt að hann hefði komist undan en þá lá hann bara kraminn og hreyfingarlaus á eldhúsgólfinu. Hann fékk útför að hætti sjómanna.

Ég fór í all rosalega verslunarferð í dag. Ég fór í The Gallery til að skipta íþróttapeysunni, sem Auður og Anna Eir gáfu mér, í stærra númer. Ég fríkaði smá út í þessu molli, þræddi búðirnar en það sem meira er þá keypti ég alveg helling. Við höfum nokkrum sinnum farið í moll hérna í Philadelphia en ekki gefist kostur að versla mikið eða lengi því Anna Eir dregur soldið úr okkur orkuna. Dagurinn í dag og á morgun (já, ég ætla aftur á morgun) eru því kjörnir til að versla.
Ég fór beint úr mollinu með alla pokana í bíó. Ég var fyrir löngu búin að ákveða að fara í bíó í dag en varð soldið vonsvikin þegar þeir voru hættir að sýna Ocean’s thirteen og ekki byrjaðir að sýna Hairspray eða Bourne sem varð til þess að ég sá teiknimyndina Ratatouille. Myndin var fín með glettnum köflum eins og teiknimyndir eru oft því það verður að höfða til fullorðna fólksins svo það nenni að fara með krökkunum sínum í bíó.

Ég keypti mér skó í New York um daginn í annarri af búðunum sem við fórum inn í þá helgina. Búðin var með hrikalega hárri rappmúsík og einungis svörtu afgreiðslufólki. Ég var svo sem ekkert hissa á því, höfum oft séð hversu undarlega skipt þjóðfélag þetta er. Ég fékk afgreiðslu af einhverri stúlku sem náði í alla skóna fyrir mig en hvarf svo. Ég ákvað svo að kaupa eitt parið og var að leggja af stað að afgreiðsluborðinu þegar einn strákanna sem vann þarna spurði mig hvort hann gæti aðstoðað mig. Ég sagði eins og var að ég ætlaði að taka eitt parið. Hann spurði þá hver hefði aðstoðað mig.
Ég: "Einhver stúlka."
Hann: "Einhver stúlka?"
Ég: "Já, einhver stúlka."
Hann: "Hvernig leit hún út?"
Ég: "Hvernig leit hún út?". Þarna stóð ég eins og álfur og glápti á strákinn því hann vissi ekki að hann hafði rambað á mig sem get ekki lýst fólki því ég man einfaldlega ekki hvernig það leit út og hvaða máli skipti það svo hvernig hún leit út. Ég ákvað að vera rosalega fyndin, hallaði mér soldið að stráknum og sagði með örlítið lægri röddu eins og það væri hálfgert leyndarmál: "Svört". Allt afgreiðslufólkið í búðinni var svart svo mér fannst augljóst að þetta væri fyndin en gagnslaus vísbending. Honum stökk ekki bros á vör.
Hann: "Hvernig hár var hún með".
Ég meina það, var drengurinn ekki búinn að átta sig á við hvers konar manneskju hann var að tala. Nú auðvitað varð ég að svara því eina sem ég vissi aftur: "Ehh, svart". Honum fannst þetta ekki heldur fyndið og hélt áfram að spyrja mig.
Hann: "Var það sítt eða stutt".
Ég: "Ekki hugmynd".
Hann: "Miðlungssítt".
Ég: "Ekki hugmynd". "Ég tek yfirleitt ekki eftir fólki þannig séð". Ég var orðin leið á þessum spurningum og antíhúmorista og ætlaði að fara en stóðst ekki freistinguna að spyrja hann af hverju hann vildi vita hver hefði aðstoðað mig. Mig grunaði kannski að fólkið fengi einhverja prósentu ef viðskiptavinurinn keypti það sem þeir hefðu sótt fyrir þá.
Hann: "Hún á að setja skóna (sem ég keypti ekki) á sinn stað".
Ég meina, kommon. Í stað þess að drattast með skóna sjálfur eða spyrja sjálfur fólkið sem hann vann með hver hefði aðstoðað mig þá stendur hann í þriðju gráðu yfirheyrslu á viðskiptavini.

Þegar ég fór í bíó í gær þá rétti ég stúlku miðann minn inni í bíósalnum. Þessi stúlka, sem var svört, hefur það að atvinnu að fylgja fólki til sætis. Hún tók við miðanum mínum, horfði á mig og sagði: "Varst þú ekki hérna áðan". Ég svaraði auðvitað bara kurteisislega: "Nei", en langaði meira að segja: "Það hlýtur að hafa verið einhver önnur hvít kona!". Kannski lítur hvítt fólk allt eins út fyrir svörtum eða þessi stúlka er jafn ómannglögg og ég. Hún hefur allavega myrkrið í bíósalnum sér til varnar.


laugardagur, júlí 14, 2007
 
Stelpurnar mínar fóru til Chicaco í dag. Þar verða þær í fjóra daga hjá Marie sem var skiptinemi heima hjá Auði þegar hún var 16. Ég var því í vinnunni til rúmlega 18 og hefði verið lengur ef ég hefði ekki verið búin að kaupa bíómiða á Harry Potter kl. 18:30. Sætin eru númeruð hérna eins og í Svíþjóð og því ætti ekki að vera nein ástæða fyrir átök þegar maður fer í bíó nema þá helst þegar þeir passa sig ekki á að hafa pylsurnar sínar tilbúnar fyrir kvöldsýningarnar þegar hungaðir gestirnir birtast. Pylsur áttu að vera kvöldmaturinn minn en í staðinn varð ég að seðja hungrið með poppi og m&m. Á heimleiðinni eftir sýninguna varð ég því að koma við á Grískum stað þar sem ég keypti mér einhvers konar pítu með frönskum inní, ætli þeir séu eitthvað skyldir Akureyringum þessir!!
Myndin var alveg ágæt, svona eins og hinar myndirnar, eiginlega ekki fyrir minn aldurshóp en alveg hægt að hafa gaman af ef maður er Potter aðdáandi. Og svo er seinasta bókin væntanleg bráðum.

Ég ætlaði að vera að vinna um helgina fyrst stelpurnar mínar eru fjarri en það ekkert að gera í vinnunni svo ég hef ákveðið að versla og fara meira í bíó. Það er alltaf jafn leiðinlegt að koma heim í tómt bú.
Ég á afmæli næsta þriðjudag og fékk því smá gjöf í gær frá Auði og Önnu Eir svo ég gæti farið og skipt um helgina ef það passaði ekki. Fékk bol sem passaði og rosa kúl íþróttagalla en þarf því miður að skipta peysunni í stærri; Auður heldur að ég sé eitthvert písl.

Þessa dagana er Gay & lesbian Film festival í Philadelphia. Það er ein íslensk stuttmynd til sýnis sem Auði dauðlangaði að sjá íslenska stuttmynd en missir af þar sem hún er í Chicaco. Það var því hjartansmál hjá Auði að ég færi og sæi myndina fyrir hana, svo ég á miða í bíó kl. 12 að hádegi á sunnudaginn. Ég held ég hafi ekki farið svona snemma í bíó fyrir utan þegar menntaskólinn minn (MK) fór kl. 9 á Tyllidögum fyrir allmörgum árum.

Aujan mín keypti sér vax um daginn til að vaxa á sér lappirnar. Auður bar vaxið á sig, lagði pappír á og kippti af, lagði pappír á og kippti af, lagði pappír á og, já, þið skiljið hvað ég á við. Af og til heyrði ég kæft óp en þegar ég spurði hvort þetta væri vont þá neitaði hún alltaf (“allavega ekki eins vont og maður heldur”). Ég ákvað því að gera eins og Aujan mín svo ég slyppi nú að raka á mér skankana í svona eins og 4-6 vikur. Það er ekki hlaupið að því að vaxa sig, maður verður fyrst að safna hárum á lappirnar, nógu löngum en ekki of löngum! Þegar loksins kom að því þá held ég að ég hafi lagt pappír fjórum sinnum á og kippt og þá var mér nóg boðið, sársaukinn var alveg ógurlegur og sveið mig á eftir. Verst þótti mér þó að hafa ekki getað staðið það út að vaxa á mér lappirnar eins og Aujan mín. Málið er að af og til í gegnum árin hef ég boðið Auði aðstoð mína í að fjarlægja bólur og fílapensla og hefur hún þegið það fáein skipti (ekki nærri því eins oft og ég vildi). Oft höfum við þurft að hætta í miðjum klíðum því Auður var orðin bálvond og vændi mig um að vera harkalegan sadista þegar það var í raun bara hún sem var með of lágan sársaukaþröskuld (að mér fannst). Mér brá því heldur í brún þegar Aujan mín gat vaxað á sér báðar lappirnar með minniháttar öskrum og táraflóði meðan ég gat einungis kippt eins og 10 hárum (sá ekki högg á vatni!). Og það sem meira er, Auður vaxaði sig aftur í vikunni. Þegar ég hugsa málið aðeins betur og sætti mig við eigin aumingjaskap þá get ég ekki annað en glaðst yfir því að vera gift annarri eins hetju og Aujunni minni.


þriðjudagur, júlí 10, 2007
 
Við fórum sem sagt til New York borgar (NYC) á föstudaginn og komum til baka á sunnudeginum. Lestarferðin til NYC tók 3 tíma og skiptum við þrisvar um lest en lestarferðin til baka tók bara 1.5 tíma og þurftum við aldrei að skipta enda var sú ferð rúmlega þrisvar sinnum dýrari en við létum það eftir þreyttum ferðalöngunum. Kristín Ingvars, sem er okkar “insider” hér í Bandaríkjunum, benti okkur á best væri að fá sér hótel í New Jersey borg því hótelin í New York væru svo skítug. Við erum fínar konur og gerðum því eins og Kristín sagði og urðum sko ekki fyrir vonbrigðum. Hótelið var alveg æði, herbergið var rosalega hreint og fínt með stærsta örbylgjuofni sem ég hef séð, ísskáp, hellum og sjónvarpi. Hótelið heitir Candelwood Suites og mælum við eindregið með því.
Föstudagurinn fór bara í að koma okkur á hótelið, svæfa Önnu Eir, fá okkur að borða og ná í strætómiðana okkar. Við keyptum okkur nefnilega 48 tíma strætómiða með leiðsögumanni um NYC. Í New York vorum við spurðar til vegar og gátum við leiðbeint viðkomandi. Við lítum greinilega út fyrir að vera heimsborgarar. Þegar við náðum í strætómiðana hittum við leiðsögumann sem vildi endilega vita hvaðan við vorum. Hann var Bandarískur að ég held en fór með á staðnum nokkrar línur á íslensku úr júróvisjónlaginu sem Daníel Ágúst söng fyrir okkar hönd fyrir allmörgum árum. Framburðurinn var alveg magnað góður. Hann sagðist ekki kunna íslensku en kynni sænsku og töluðum við því restina á sænsku sem hann var helvíti góður í. Sumir eru greinilega með meðfædda tungumálahæfileika.
Laugardaginn og sunnudaginn ferðuðumst við um NYC í strætó eins og barnið leyfði en mikill tími fór í að gefa Önnu Eir að borða og láta hana sofa lúrinn sinn. Við ætluðum að sigla að Frelsistyttunni og skoða hana eitt skipti fyrir öll en hættum snarlega við þegar við sáum röðina. Ég hef aldrei séð eins langa röð og áætlaður tími í henni var 1 klst og 15 mín. Við létum okkur því nægja að horfa á Frelsisstyttuna frá höfninni. Í staðinn fórum við upp í Empire State bygginguna alla leið upp á 86. hæð (320 m) og horfðum yfir New York. Það er alveg frábært útsýni þaðan og mjög skemmtilegt að geta kíkt aðeins yfir fyrst við höfðum ekki tíma til að skoða meira en Manhattan.
Við gáfum okkur smá tíma til að slaka á, fórum í picnic í Central park og svaf Anna Eir lúrinn sinn þar.
Það er alveg þess virði að fara til NYC og sjá með eigin augum mannmergðina, alla leigubílana og húsin. Við erum allavega til í að fara aftur en helst barnlausar svo það sé hægt að slaka svolítið meira á, versla og dunda sér.


mánudagur, júlí 09, 2007
 
jæja, þá erum við aftur komnar frá new york. Þar var heitt og troðið en áhugavert og flott. Skemmtilegast fannst okkur að fara í Empire State building og sjá yfir borgina og að tsjilla í Central park. Set inn myndir á eftir.


fimmtudagur, júlí 05, 2007
 
Jæja, nokkrar fleiri myndir. Erum að fara til Nýju jórvíkur á morgun og verðum fram yfir helgi þannig að við komum ekkert á skype en von á góðum myndum eftir helgi


miðvikudagur, júlí 04, 2007
 
Mömmurnar eru búnar að kaupa nýja myndavél (hehe) hér eru nýjar myndir


sunnudagur, júlí 01, 2007
 
Þegar við hittum Kristínu Ingvars um daginn þá spurði Auður hvort við gætum farið og skoðað Amish fólkið. Ég var örlítið hissa á þessari spurningu frá Auði, þetta væri frekar eitthvað sem ég myndi segja. Það er ábyggilega soldið gaman að fara og sjá hvar Amish fólkið býr og allt það en sem betur fer þurfum við nú ekki að fara langt til að svala forvitni okkar að hluta. Við fórum á rosalega fínan markað í gær þar sem er seldur alls konar matur, bæði tilbúinn og ferskur. Að því tilefni keyptum við okkur fisk í þriðja skiptið og ætlaði ég nú að láta fiskiævintýrið okkar gott heita ef hann væri ekki góður. Fiskurinn var nýr og góður á bragðið en aðalatriðið var nú samt allt Amish fólkið sem við sáum á markaðinum. Þarna er Amish með fullt af básum þar sem þau selja kjöt og brauð sem þau gera sjálf og svo var einn bás þar sem þau elduðu mat á staðnum. Það er ekki eins og þetta fólk eigi það nú skilið að það sé glápt á það eins og dýr í búri, þau eru afar snyrtileg í fínum gamaldags fötum eins og maður hefur bara séð á og í myndum. Samt var gaman að sjá Amish fólkið og hafði ég strax meiri trú á að allt í borðinu þeirra væri betra og hreinna en allra annarra á markaðinum. Ég ætla að fara einhvern tímann aftur á markaðinn og kaupa eitthvað af Amish fólkinu.

Við höfum sem sagt tvisvar áður keypt fisk hérna og eldað. Ég reyni af og til af veikum mætti að fá stelpurnar mínar til að borða físk því hann er hollur og góður en það er bara einn hængur á, ég verð að elda hann ef ég vil að hann sé á borðum og verður hann aldrei eins góður og mig langar. Í bæði þessi skipti var fiskurinn eitthvað skrýtinn á bragðið og var það ekki útaf eldamennskunni minni. Í fyrra skiptið lyktaði ég af fiskinum. Umm, fersk og góð fiskilykt og varð ég því fyrir miklum vonbrigðum þegar við fundum myglubragð af honum. Anna Eir borðaði myglufiskinn með bestu lyst (létum hana ekki borða meira eftir að við föttuðum að það var myglubragð af honum) en vildi hins vegar ekki smakka góða þorskinn í gær.
Seinna skiptið keyptum við fisk í finni búð en varð ég vonsvikin þegar ég fann kæsta lykt af fiskinum. Fiskurinn var með frekar staðbundið kæst bragð svo við gátum borðað hluta af honum en hentum hinum hlutanum. Þennan fisk borðaði litla prinsessan líka.
Ég ætla því ekki að hafa áhyggjur af eldamennskunni minni héðan í frá :)


miðvikudagur, júní 27, 2007
 
Anna Eir er alltaf að bæta við sig nýjum orðum. Hér er smá listi yfir þau nýjustu ef þið skylduð lenda í því að reyna að tala við hana: Bebba (vespa), dúú(skór), úpp (prump), dúda (kúka), auja (auga), æ (hæ), dædæ (bæbæ), úa (húfa), alú (halló), nä (hné), eyja (eyra), búba (bumba), úmmm (flugvél), uvva(róla), dæda (tærnar), deda (drekka)


þriðjudagur, júní 26, 2007
 
Nú lá netið okkar niðri um helgina þannig að við gátum ekkert bloggað eða talað á skype. Á laugardaginn fórum við að skoða “laugardal” philadelphia, fairmount park. Sáum m.a. eldgamla vatnshreinsistöð en allt lífríki í Schulkyll ánni hérna drapst átjánhundruð og eitthvað lítið og kom ekki aftur fyrr en þeir byrjuðu að hreinsa vatnið rétt fyrir aldamótin 1900. Borðuðum á rosa fínum veitingastað í þessari vatnsstöð. Laugardalurinn þeirra var nú frekar skrýtinn, með rosa stórri götu í miðjunni og þvílíkum bílahávaða. Auðvita var verið að fjarlæga tré og gras til að koma fyrir fleiri bílastæðum. Við sáum líka svona little league game þar sem pínulitlir gríslingar voru að spila í búningum og öllu. Þá erum við búnar að sjá base ball leik og eigum skv. prófessornum hennar emelíu að skilja amerískt samfélag eftir það.

Á fimmtudaginn hittum við Kristínu sem var með okkur í HÍ. Hún var rosa hress, nýbúin að gifta sig og allt og við ætlum að bjóða henni bráðum í mat. Vona henni sé sama um að deila með kakkalökkunum.

Eins og sumir vita er myndavélin okkar horfin og var Anna Eir grunuð um að hafa hent henni í ruslafötuna. Nýjar vísbendingar benda þó til þess að hún sé saklaus því snúran til að færa myndirnar yfir í tölvuna er líka horfin. Nú liggja því tveir aðrir undir grun
a) Auja mamma sem er þekkt fyrir að taka mikilvæga og verðmæta hluti og setja þá á s.k. vísan stað þar sem enginn finnur þá aftur, og allra síst hún sjálf. Mömmurnar eru hins vegar búnar að leita út um allt í íbúðinni og myndavélin finnst ekki.
b)Bandarískur Þjófur sem læddist hérna inn og tók myndavélina og snúrna en lét ferðatölvuna, webcam myndavélina videovélina og allt annað verðmætt, vera. Þessi þjófur vinnur í húsinu og hefur lykla að íbúðinni og vildi ekki að það væri augljóst að hann hefði brotist inn og stolið 4 megapixla canon Ixus án hleðslutækis sem ný kostar 120 dollara (7.500 ISK) með hleðslutæki.


föstudagur, júní 22, 2007
 
Jæja, þá eru komnar fleiri myndir, m.a. úr gönguferð okkar Önnu Eirar frá í morgun.


þriðjudagur, júní 19, 2007
 
Í gær fór ég í bæjarferð með mömmum mínum. Það var of heitt til að vera úti svo við fórum í svona kringlu og ég fékk tvö pör af nýjum skóm, sem var ÆÐI! Mömmurnar keyptu líka svona barnaklósettsetu og þegar við komum heim vígði ég hana með því að kúka í klósettið. Auja mamma varð svo glöð að mér dauðbrá. Ég kúkaði samt pínulitlum kúk í morgun í klósettið bara til að gleðja mömmurnar. Við fórum á róluvöllinn í morgun, það var aðeins kaldara en í gær svo við gátum verið þar til 10 án þess að stikna. Núna erum við inni því það er svo heitt og rakt úti . Við fórum í búðina áðan og dóum næstum úr hita á leiðinni. Sem betur fer á að rigna í nótt svo það verður kaldara á morgun, undir 30°C. Kannski förum við Auja mamma í svona risagarð hér nálægt þar sem eru dýr og söfn og svoleiðis.


mánudagur, júní 18, 2007
 
Jæja, þá er ég búin að setja inn nýjar myndir á myndahornið. Aðeins af miðbænum hérna, íbúðinni okkar og gay pride. Kíkið á það hér. Af okkur er annars ágætt að frétta, í síðustu viku var sæmilega kalt, ég þurfti meira að segja að fara í jakka og Anna Eir var oft í peysu. Núna er hins vegar aftur orðið heitt dauðans og þá kemur sér sko vel að vera með loftkælingu. Anna Eir er enn smá jetlögguð og vaknar oftast milli 6 og 7 sem er ágætt því þá getum við farið út á leikvöllinn og leikið aðeins við hina krakkana áður en það verður ólíft vegna hita. Við förum í svona park hérna nálægt þar sem er rosa flottur leikkastali fyrir minni börn, mjög öruggur en þroskandi. Önnu Eir finnst rosa gaman þar, við tökum kannski myndir þegar við förum á morgun.
Um helgina fundum við loksins heilsuvitleysingabúð sem selur alls konar mjólkur- og eggjalaust dót. Það var nefninlega smá sorglegur matur sem Anna litla fékk og tilbreytingalaus því við fundum ekki neitt sem hún mátti borða. Við versluðum rosa mikið í þessari búð sem seldi meðal annars skyr (sem við keyptum gommu af) og íslenskt súkkulaði sem við fundum því miður ekki en munum leita að næst.

Anna Eir þroskast samt ágætlega hér og hún er búin að bæta við sig nokkrum nýjum orðum, meðal annars "dúúú" (skór) og behba (vespa) en þessir tveir hlutir eru í miklu uppáhaldi núna. Ef að við löbbum framhjá skóbúð fær anna tilfelli og æpir dúdúdú og það er nánast ekki hægt að fara með hana inn í skóbúð henni finnst svo gaman. Hún fékk nýja sandala fyrir tveimur vikum (Auja mamma valdi boring brúna sandala þegar Anna Eir var búin að velja sér skjannahvíta með bleikum doppum og mynd af mjallhvít á) og nú sýnir hún ÖLLUM og þá meina ég öllum skóna sína, hundum fólki í lyftu, baba (brabra), afgreiðslufólki, krökkum í margra metra fjarlægð.... öllum. Ef hún er að labba og vill sína skóna lítur hún smá út eins og hún tilheyri "ministry of funny walks" úr monty python því hún lyftir löppinni í hverju skrefi svo fólk/hundar/fuglar/krakkar sjái betur.
Ég las kjaftasögublað við eldhúsborðið um daginn þegar anna eir byrjaði að æpa og aka sér í stólnum og benda á blaðið. Þá var þar mynd af vespunni hennar Gwyneth palthrow sem Önnu fannst æði og nú hangir þessi mynd fyrir ofan rúmið hennar Önnu. Stundum eru mömmurnar dregnar inn í herbergi til að standa upp við vegginn og horfa á vespuna.

Anna hefur líka lært nýtt orð sem hún ber nokkuð rétt fram. Það er bíddú og þetta kyrjar hún stundum "bíddúbíddúbíddúbíddú". Þetta heyrir hún greinilega mjög oft, greyið og getur því sagt það svona vel.


miðvikudagur, júní 13, 2007
 
Á laugardaginn fór Anna Eir í fyrstu klippinguna sína á stofu (ég hef klippt hana nokkrum sinnum). Hún var mjög feimin og þurfti ég að sitja undir henni. Hún fílaði ekki beint að kallinn væri að bleyta á henni hárið og gera eitthvað við það en hún var afar kyrr enda frekar hrædd. Þegar hún var hvað hræddust kúrði hún bara í hálsakotinu á mér en ekkert af þessu stoppaði kallinn, sem var þræl snöggur og góður. Lengi vel var Anna Eir með rosalega skeifu en var of hrædd til að fara að gráta, það var nú frekar fyndið en ég kenndi líka smá í brjóst um hana. Núna er hún allavega rosalega sæt og fín (eins og hún er alltaf) og líður vonandi betur í hitanum. Ég vildi nú reyndar bara raka af henni hárið en Auður var á móti því. Ef Anna Eir væri strákur hefði ég örugglega mátt raka af henni hárið.

Á sunnudeginum fórum við á Gay pride hér í Philadelphia. Við misstum af göngunni því Anna Eir var sofandi og mættum því bara á útisvæðið (Penn’s landing) sem var við höfnina, soldið töff. Hitinn var hins vegar algjörlega að drepa mig. Það var nokkuð pakkað á þessu svæði en samt mun færri en í Stokkhólmi. Fyrir utan var eitthver Jesúlið með mótmæli en lögreglan hélt þeim í skefjum. Mér þótti smá kúl að sjá live hljómsveitina úr The L-word, þessi með þremur konunum sem eru oft að vinna með Kit. Allavega, Anna Eir var alveg að fíla þær í tætlur, dillaði sér heilmikið, sveiflaði höndunum og beygði sig í hnjánum.

Í þessum skrifuðum orðum er nettengingarstrákurinn heima hjá okkur svo við ættum að komast á Skype í dag. Verið tengd!!


þriðjudagur, júní 12, 2007
 
Ég þakka öllum fyrir stuðninginn en ég var í alvöru ekki með neinn dónaskap eða keppnisskap eða neitt við starfsmenn flugvallarins. Ég hefði betur átt að lesa bloggið hennar Auðar áður en ég setti það á síðuna. Við fáum reyndar nettenginu eftir tvo daga og þá getur Auður haldið áfram að setja lygasögur um mig á netinu.

En allavega, ég held bara að ég verði að segja ykkur minn hluta sögunnar.
Nú, litla fjölskyldan mín var hamingjusöm á Arlanda flugvellinum föstudaginn 1. júní. Við vorum í röðinni á góðum tíma svo allt leit vel út þar til kíkt var í passann minn. Ég var víst ekki með “visa” var mér sagt. Ég trúði þessu auðvitað ekki því ég hafði fengið eyðublöð frá Pennsylvania háskóla og borgað eitthvert gjald svo ég hélt að allt væri klappað og klárt, sérstaklega þegar enginn hafði sagt mér annað. Ég þrálátlega spurði flugvallarstarfsmennina hvort það væri engin leið að ég kæmist með (og það er ábyggilega það sem Auður kallaði “dónaskap” í sínu bloggi) en þeir sögðu að ég myndi lenda í vandræðum í bandaríkjunum ef ég væri ekki með visa, v.þ.a. ég mun fá laun hérna og verð lengur en daga (munaði tveimur dögum frá föstudeginum en þar sem ég fór á mánudeginum þá verð í raun styttra en 90 daga.). Ég er reyndar búin að komast að því núna að þeir höfðu ábyggilega hárrétt fyrir sér því ég hef margoft þurft að sýna þetta visa.
Þeir voru mjög vingjarnlegir, bókuðu flugið mitt aftur til laugardagsins og gáfu mér upp símanúmer hjá bandaríska sendiráðinu í Stokkhólmi. Ég hringdi í sendiráðið og komst að því að ég þurfti að fara á netið og kíkja á gátlista sem þar er og kanna hvort ég væri með allt sem ég þyrfti að taka með til þeirra. Klukkan var rúmlega 10 um morguninn þegar ég brunaði í leigubíl frá flugvellinum upp í háskóla til að fá lyklana mína sem ég hafði látið Yang vinnufélaga minn fá (sem hann átti að láta Maarja vinnufélaga minn hafa því hún ætlaði að vökva blómin og svoleiðis) og svo heim. Þar fór ég netið og komst að því að ég var ekki nærri með allt sem þurfti. Ég var með J-1 umsóknina (visa-umsókn fyrir skólafólk), kvittun fyrir einhverju gjaldi sem ég hafði borgað og vottorð frá skattinum (sem við höfðum pantað fyrir löngu því það var bara eitthvað sem við töldum að væri gott fyrir okkur að hafa því þar stendur að Anna Eir sé dóttir okkar beggja) en ég þurfti líka að fylla út eitthvert rosalegt eyðublað á netinu sem var bara hægt að gera á netinu því ég þurfti síðan að fá einhvern barkóða, og svo þurfti ég fylla út tvö önnur eyðublöð, fara í bankann og borga eitthvert annað gjald og láta taka mynd af mér, 5 x 5 cm sem er stærri en venjuleg passamynd. Ég var búin að bera mig aumlega við sendiráðið og segja þeim að fjölskyldan mín væri á leiðinni til Bandaríkjanna og ég þyrfi að fá visa. Ég veit nú ekki hversu erfitt er að komast að hjá þeim en maður verður víst alltaf að panta tíma með einhverjum fyrirvara en ég mátti koma til þeirra fyrir kl. 14. Ég hafði sem sagt 3 tíma til að fylla allt út, fara í bankann og borga, láta taka mynd af mér og fara í sendiráðið. Auðvitað tók ég leigubíl hvert sem ég fór og bað þá vinsamlegast að keyra eins hratt og þeir gætu. Svo hljóp ég um allt því ég mátti engan tíma missa.
Þegar ég kom í bankann voru 13 númer á undan mér og það var bara ein kona á kassanum. 10 mínútum síðar voru 10 númer í mig og var ég alveg að missa mig. Ég kallaði yfir bankann hvort það væri einhver með næsta númer sem væri til í að skipta við mig, ég væri jafnvel til í að borga viðkomandi 100 SEK. Augngoturnar sem ég fékk myndu kannski á öðrum tímum hafa böggað mig en ég hafði ekki tíma fyrir svoleiðis hégóma þarna. Enginn vildi skipta við mig enda reynir maður að forðast geðsjúklinga eins og pláguna í Svíþjóð. Enginn var með næsta númer svo ég hljóp að afgreiðsluborðinu í von um að ég fengi nú afgreiðslu þar sem það skiptir í raun ekki máli hvort ég sé með það númer eða ekki, enginn annar var með það númer. Ég veit ekki af hverju ég hélt virkilega að ég fengi afgreiðslu í Svíþjóð ef ég væri ekki með rétt númer, þó ég hafi reynt að segja afgreiðsludömunni mína hræðilegu sögu. Hvað eftir annað reyndi ég að spyrja afgreiðsludömuna hvort ég mætti ekki koma ef einhver var ekki með númerið og loksins sá hún aumur á mér þegar það voru 5 númer í mig.
Þá var komið að því að hlaupa í myndatöku. Mér var leiðbeint hingað og þangað en aldrei fann ég sjálfsala. Loksins fann ég búð sem tók passamyndir og var mér nokk sama hvernig hárið á mér leit út þegar myndin var tekin, bara að ég horfði fram, væri með hvítan bakgrunn og myndin yrði 5 x 5.
Í öllu fátinu hafði ég gleymt passanum mínum heima og þurfti þá fyrst að bruna þangað og síðan í sendiráðið. Ég mætti loksins í sendiráðið 13 mínútur í 14 og var alveg steinhissa að hafa tekist að gera allt fyrir tilsettan tíma. Konan, sem ég böggaði stöðugt með símhringinum þegar ég var að fylla út eyðublaðið á netinu, hafði ekki mikla trú á því að mér tækist þetta fyrir kl. 14 (þeir hleypa fólki ekki inn eftir kl. 14). Mér var hleypt inn og allt stemmdi meira að segja. Ég beið frá kl. 14 til 16 eftir passanum en því miður. Kerfið þeirra er stundum soldið hægt og fóru upplýsingarnar ekki í gegn. Ég gæti því mætt kl. 8 á mánudeginum og vonað að upplýsingarnar hefðu farið í gegn yfir helgina.
Ég var við það að fara að gráta allan daginn, vorkenndi Auði minni að þurfa að fara í 9 tíma flug með lítið barn með nánast allan farangurinn okkar. Sem betur fer hafði Jim (prófessorinn sem ég er að gera verkefnið hjá) boðist til að sækja okkur á flugvöllinn svo ég vissi að Auður þyrfti ekki að drösla töskunum langt. Og svo þyrfti greyið Aujan mín að vera ein alla helgina án húsgagna, í steikjandi hita í nýrri borg.
Loksins kl. 17 borðaði ég mat, McDonald’s. Ég þurfti að drífa mig heim til að bóka flugið mitt fram á mánudag, hringja í Jim og segja honum að hann þyrfti bara að ná í tvo ferðalanga, ekki þrjá og svo að hringja í þá sem við leigjum íbúðina af og gefa upp nafnið á Auði svo hún fengi nú lyklana. Þetta tók allt saman smá tíma en tókst á endanum og djöfull var ég fegin þegar ég heyrði í Auði í bandaríkjunum. Málið var að síminn hennar Auðar virkar ekki í bandaríkjunum og gat ég bara rétt talað við hana þegar hún var með Jim og þurfti svo að engjast alla helgina og vona að allt væri í lagi hjá þeim. Ég fékk eitt e-mail frá Auði á laugardeginum en gat ekkert talað við hana því það var ekki hægt að hringja út úr bandaríkjunum úr tíkallasímunum sem hún fann. Þetta var versti tími sem ég hef upplifað. Ég brást fjölskyldunni minni algjörlega með því að senda Auði og Önnu Eir aleinar til hættulegu bandaríkjanna og ég var ekki með til að vernda þær. Enda var ég á adrenalíntrippi alla helgina og stöðugt á klósettinu með skitu. Ég hef sjaldan talað eins oft við mömmu og pabba og Hauk, sem voru svo yndisleg að hringja í mig og hlusta á mig. Haukur hringdi nú reyndar til að hlæja að mér!!!
Helginni eyddi ég í að lesa í Neuroscience bók til að rifja upp áður en ég mætti á labið hjá Jim og á kvöldin horfði ég á Grey’s anatomy og House sem ég hafði fengið lánað á netinu.
Vaknaði kl. 6 á mánudeginum og var komin kl. 7:30 fyrir utan sendiráðið. Þar voru fyrir nokkrir í röð. Ég var á lista hjá vörðunum og átti því að geta komist inn. Mér var ekkert heilagt lengur, vildi bara geta komist með fluginu þennan dag til að hitta Auði og Önnu Eir og bað því fólkið á undan mér í röðinni að hleypa mér fyrst því ég þyrfti að ná flugi. Fólk er nú oft yndislegt ef maður bara spyr og auðvitað fékk ég að fara fremst í röðina.
Ég þurfti bara að bíða í korter eftir passanum mínum og var alveg yfir mig ánægð þegar ég sá þetta blessaða visa í passanum; rosa flott litaglatt blað með mynd af mér. Þá var það leigubíll á flugvöllin og var ég komin rúmlega 9 en flugvélin átti að fara 10:20, svo nógur tími. Loksins kom röðin að mér kl. 9:45. Ég var ekki í kerfinu. Ég sagði auðvitað að það stæðist ekki, ég hefði hring í flugfélagið á föstudeginum og þeir hefðu umbókað flugið mitt fram á mánudaginn. Ég fannst í öðru kerfi, var sem sagt með bókun en var ekki í check-in kerfinu þeirra sem þýddi að það væri ekki hægt að checka mig inn. Þetta leystist ekki fyrr en kl. 10:10 og hefði ég hugsanlega misst af fluginu ef það hefði ekki verið seinkun.
Þvílíkur léttir sem það var að vera kominn í flugvélina, þó ég þyrfti að hírast í miðjusæti með lítið blóðflæði til lappanna allt flugið þá var ég svo yfir mig ánægð að vera loksins á leiðinni yfir Atlantshafið og létti ekki adrenalíninu fyrr en ég hitti stelpurnar mínar á flugvellinum.
Eins og Auður nefndi þá fórum við beint af flugvellinum í IKEA og keyptum fullt af innbúi enda íbúðin tóm.
Húsgögin fengum daginn eftir og var kærkomið fyrir stelpurnar að hafa rúm að sofa í. Næstu daga dunduðum við okkar að skrúfa eitt og annað saman, fórum tvisvar í viðbót í IKEA til að kaupa eitthvað sem við gleymdum, keyptum okkur örbylgjuofn og loftræstiapparat. Núna lítur íbúðin okkar sæmilega út og miklu munar að hafa loftræstikerfi. Reyndar keyptum við eitt notað á $60 sem er í stofunni og er alveg rosalega góð, nær að kæla alla stofuna og eldhúsið en er örlítið hávær. Þessi sem ég keypti, glæný á $130 kælir nánast ekki einu sinni svefnherbergið. Maður þarf kannski að vita eitthvað smá um loftkælingu áður en maður hleypur út kaupir eitt stykki.
Við höfum það allavega nokkuð gott núna, fáum nettengingu á morgun og getum þá spjallað við ykkur á Skype. Erum búnar að fara einu sinni á KFC og ég er búin að borða nokkrum sinnum donuts. Hérna er alveg ótrúlega góður “fast food” sem er uppáhalds maturinn minn.

Skrifum meira bráðlega,
ástarkveðjur,
Emelía



Es. Ég ræddi við Auði um umræddan dónaskap minn í gær og hún sagði að hún hefði bara verið að djóka, alveg eins og einhverjum væri meinað að fara til Bandaríkjanna vegan dónaskaps við flugvallarstarfsmennina. Henni fannst samt að stuðningurinn sem ég fékk frá fólki sýndi að fólki finndist ég vera dónaleg en ég vil ekki trúa því.
Þá er þetta komið á hreint (ein með áráttu)!


laugardagur, júní 09, 2007
 
Sjitt franskar kartöflur eins og sviarnir segja. Thetta er nu meira kludrid. Emeliu var sumse neitad um ad fara um bord i flugvelina a fostudaginn af thvi ad hun var med donaskap. Thar ad auki var vegabrefsaritunin sem hun helt ad hun vaeri med enginn vegabrefsaritun heldur svona ”thu hefur uppfyllt oll skilyrdi til ad fa vegabrefsaritun. Emelia er ad fara ad vinna og thvi thurfti hun aritun en vid Anna forum sem turistar. Vid Anna Eir urdum thvi ad fara einar i flugvelina yfir atlandshafid, 9 klst flug og afar oskemmtilegt. US airways flugthjonar eru ekki naerri eins godir vid barnafolk og SAS eda Iceland air flugthjonar og their neitudu ad hjalpa mer ad finna laust saeti til ad hafa fyrir onnu eir. Fifl. Anna Eir var afar stilt naestum alla leid, hun grenjadi bara ca. Sidasta halftimann.
Professorinn hennar emeliu kom sidan og sotti okkur a flugvollinn, ekkert sma godur og keyrdi okkur i GALtomu ibudina okkar. Vagninn hennar Önnu var skilin eftir i stokkholmi og eg fekk lelegustu kerru markadarins ad lani thar til hann skiladi ser Aumingja anna eir var daudthreytt en var samt dregin ut i bud i kerrunni omurlegu i manndrapshita svo vid fengjum eitthvad ad borda. Hun orgadi eins og stunginn gris a leidinni heim svo eg thurfti ad halda a henni, rifnum pappirspoka og styra kerruni alla leidina heim (4 blocks) Vid svafum sidan a fatahrugu og ouppblasinni vindsaeng thar sem vid vorum bara med rafmagnspumpu og USA verdur ad vera ödruvisi med allt, lika rafmagn, svo vid gatum ekki pumpad. Thad var hart.

A laugardagsmorgun voknudum vid klukkan 3 og fengum okkur braud. Tha saum vid fyrsta kakkalakkan sem reyndi ad gaeda ser a braudinu sem eg setti ekki aftur i pokann. Franskar, hvad hann var ógó. Ég kikti inn i einn skapinn og sa tha annan kakkalakka en hann var daudur greyid. Thridji sast sidan i badkarinu lika daudur. Vid uppgotvudum lika ymislegt sem okkur vantadi ur ferdatosku emeliu s.s. skeidar, barnagraut, tölvu, sima, tannbursta, svito, regngalla o.fl. Thad var afar heitt lika thennan dag eftir ad hafa mer til mikillar gledi fundid 4 tikallasima sem ekki virkudu og atu ca. 2 dollar fra mer roltum vid nidur i bae. Thad var skitlangt, (25 blocks) en vid fundum loks tikallasima sem vid gatum hringt ur til ad spyrja um vagninn hennar Önnu. Audvitad var ekki haegt ad hringja til utlanda, ekki einu sinni thegar eg var buin ad finna ut ad thad er 011 ut ur USA en ekki 00. Aftur 2 dollarar etnir. En sem betur fer fundum vid netkaffi thar sem vid gatum latid emeliu vita ad ekki vaeri buid ad kala okkur i drive by shooting enn.
Um kvöldid sofnudum vid badar um 8 ad stadartima en eg var fljotlega vakinn vid ad eitthvad skreid eftir upphandleggnum a mer. Var tha ekki kominn 4 varanlegi ibui ibudarinnar Silfurskotta Pöddudottir. Arg! Var fljot ad drepa kivkindid en gat ekki sofnad tvhi ad eg var svo hraedd um ad fleiri kaemu ad skrida a okkur. Hand (munn) bles i vindsangina og byggdi rum ur ferdatoskum. Fyrir ykkur sem erud ad paela i ad blasa sjalf i vindsaengina ykkar get eg sagt ad thad tekur rumlega einn og halfan tima. Anna eir svaf sidan thvilikt illa a heimatilbuna ruminu thannig ad eg svaf naestum ekkert thessa nott.

Vid tokum ollu bara rolega a sunnudaginn, bordudum a macdonalds og uti a gotu thvi vid vorum ekki med neinn barnastol fyrir onnu eir og hun hleypur um allt med mat (aka kakkalakka adladara) ef hun situr ekki. A manudag fengum vid svo godu frettirnar ad Emelia kaemi eftir hadegi og vid gaetum fengid husgogn, internet, barnastol og onnur nutimathaegindi.
Vid tokum a moti henni a flugvellinum og fengum vagninn aftur sem betur fer. Forum beint med straeto til IKEA og keyptum heilt innbu (mun odyrara en ad leigja) en gleymdum audvitad ad kaupa barnastol sem okkur vantadi mest a eftir rumi. Thegar vid komum loksins heim kl 21:30 vorum vid allar ad drepast ur threytu en svafum mjog vel, loksins sameinadar.


sunnudagur, maí 27, 2007

fimmtudagur, maí 24, 2007
 
Á sunnudaginn var mér batnað af veikinni minni og Arnar Smári og Haukur Freyr komu í heimsókn til mín. Þeir voru höfðu verið á skansen með mömmu sinni og pabba. Mömmurnar mínar bökuðu vöfflur en ég mátti ekki fá því þær voru með eggjum og mjólk. Ég var öll út í útbrotum á laugardaginn og mömmurnar mínar halda að ég sé kannski með ofnæmi fyrir tómötum líka. Þannig að núna má ég ekki borða neitt með mjólk, eggjum eða tómötum á meðan þær eru að prófa þetta.

Í gær fór ég og sótti rosa fínana pakka frá ömmu og afa í kópavogi með fullt af fötum handa mér og nammi handa mömmum mínum. Fötin eru dálítið stór en nú ætla ég bráðum að vera dugleg að borða svo ég stækki í fötin. mömmurnar átu næstum allt nammið í gær, þær voru svo gráðugar.


laugardagur, maí 19, 2007
 
Í gær komum við Auja mamma heim frá Århus þar sem við vorum að heimsækja Möggu Steinu og Hadda. Við höfðum það svakalega gott, röltum um bæinn og skoðuðum hann. Við sáum rosa flottan róló þar sem voru leiktæki en líka páfagaukar, hænur og páfuglar í búrum. Þarna var líka aðstaða fyrir krakkana í hverfinum til að geyma kanínurnar sínar þegar þau eru ekki heima. Svo voru tvær geitur og einn kiðlingur. Við fórum þarna tvisvar það var svo skemmtilegt. Við skoðuðum líka eldgamla kirkju og mjög sérstakt leikhús sem þeir eru með þarna í Århus en því miður fáið þið ekki að sjá neinar myndir því mamma gleymdi að taka myndavélina. Síðasta daginn okkar varð ég veik og þegar við flugum heim átti ég voða bágt. Ég borðaði eiginlega ekki neitt, grenjaði ef mamma setti mig niður eða hreyfði sig of mikið og vildi alls ekki að hún sæti í sætinu. Hitt fólkið í flugvélinni var ekkert að láta pirringinn í ljós og maður sem sat fyrir aftan okkur hjálpaði mömmu með dótið þegar við fórum. Margir horfðu á mömmu, ekki illilega, heldur samúðarfullt. Handleggirnir á mömmu eru orðnir 3 cm lengri eftir ferðina og hún var orðin voða voða þreytt þegar Emó mamma sótti okkur á flugrútuna.
Annars voru svo margir sem hjálpuðu mömmu með dótið okkar þegar hún var ein með mig bæði að fljúga út og heim. Fólk er alls ekki eins miklir asnar og alltaf er verið að tala um.

Ég er enn veik núna og sef mikið og vil vera í fanginu á mömmunum. Ég er með smá hita og hor en ekkert mikið meira sjáanlegt. Mömmurnar halda samt að ég sé með hausverk/beinverki eða eitthvað því ég á svo bágt. Vonandi batnar mér fljótt.


föstudagur, maí 11, 2007
 
Í morgun í öppna förskolan gerði ég hreyfingar við kalli litli könguló! Þetta er rosalegur persónulegur sigur fyrir mig, þrátt fyrir að ég hafi setið eins og steingervingur undir öllum hinum lögunum sem voru sunginn. Þetta er allt að koma hjá mér. Leikskólakennarinn minn hún Barbro kom með kenningu varðandi það að ég held mig svona mikið til hlés í öppna forskolan. Hún heldur því fram að það sé út af því að ég heiti Anna. Dóttir Barbro sem heitir Anna var mjög feiminn og tvær mömmur sem voru í öppna förskolan í morgun og heita Anna voru báðar mjög hlédrægar, önnur sagði að hún hefði meira að segja hoppað úr rólunni á leikvellinum ef það komu önnur börn því hún þorði ekki að róla ef þau skyldu vilja róla. Anna amma sem ég heiti eftir var víst líka feiminn þegar hún var lítil, hún þorði ekki einu sinni að spyrja kennarnann í skólanum hvort hún mætti fara á klósettið. En þetta er allt í lagi. Þeir sem þekkja Önnu ömmu mína vita að þó maður sé feiminn í æsku getur maður samt orðið aðal ráðarinn þegar maður verður stór.

Í fyrradag pissaði ég í koppinn minn, fullt af pissi. Mömmurnar mínar voru þvílíkt stoltar og gláptu heillleingi á pissið mitt. Tvær dotlið skrýtnar. Ég veit ekki hvort ég er nokkuð að pissa meira í þennan kopp ef þær ætla að láta svona. Ég geri það amk ekki þegar eru gestir eða þegar er dregið frá.


miðvikudagur, maí 09, 2007
 
Um helgina fór ég í afmæli til Samuels vinar míns. Hann varð tveggja ára og það kom fullt af fólki í afmælið. Ég eignaðist nýja vinkonu, hana Yvonne sem mömmurnar mínar þekkja líka. Hún hefur oft lýst því yfir að hún fíli ekki börn en ég hlustaði ekkert á það og heillaði hana upp úr skónum. Við fórum snemma úr afmælinu því Börkur bróðir Heiðrúnar ömmu kom í heimsókn um kvöldið. Mömmur mínar grilluðu fyrsta grill ársins í tilefni að því, svínalund og rjómaostfyllta sveppi. namminamm.


mánudagur, maí 07, 2007
 
Í búningsklefanum fyrir ungbarnasund
(sönn saga):

Sonur konu 1: Ein sem talar íslensku eins og þú mamma!
Kona 2: ertu íslensk?
Kona1: Já
Kona 2: Hvað heitirðu?
Kona1: Svala
K2: Ha?
K1: Svala
K2: Ha?
K1:SVALA
K2: Hvað segirðu, það hef ég aldrei heyrt
K1: Svala, eins og fuglinn. hefurðu aldrei heyrt það nafn?
K2: Ha, jú auðvitað? Hvað heitir sonur þinn?
K1: [eitthvert sænskt nafn]
K2: jájá, er pabbi hans sænskur?
K1: já. En hvað heitir dóttir þín
K2: Anna
K1: Það er fallegt, er pabbinn íslenskur?
K2: Það veit ég ekki.
K1: Nei, maður getur auðvitað aldrei verið viss

Svona er það stundum þegar eðlilegar manneskjur hitta furðufugla. Málið var sumsé að emelía er kona 2 og hitti aumingja Svölu þessa í sundi en henni heyrðist hún alltaf segja að hún héti dvala (emelía heyrir oft mjög illa) og svo vafðist henni einhvernvegin tunga um tönn þegar hún ætlaði að fara að útskýra allt með sæðingu í danmörku, að vera lesbísk, tvær mömmur og allt dæmið. Þannig að næst þegar þið lendið í einhverjum furðufulgi, munið að það gæti verið skýring á öllu ruglinu


fimmtudagur, maí 03, 2007
 
hæ allir! Í gær fór ég í öppna förskolan með Auju mömmu að venju og í fyrsta skipti þorði ég að hreyfa mig í söngstundinni. ég dansaði þrisvar í 10 sek. í hvert skipti. Þetta er algjört met því yfirleitt sit ég eins og steini runninn á meðan hinir syngja, þó ég hafi mjög gaman af tónlist og dansi við allan takt sem ég kemst í; tónlist, bílhljóð, fótatak, kaffikvörn og þess háttar.
Annars hef ég það gott, tala stöðugt en mömmur mínar skilja mig sjaldnast. Þó kann ég nokkur orð og uppáhaldsorðið mitt er "nei". Það er afar gagnlegt. Auja mamma er líka þvílíkt ánægð með það því nú þarf hún ekki stöðugt að vera að hlaupa inn í eldhús og ná í mat til að kanna hvort ég vilji hann. Nú getur hún bara spurt. Svarið mitt er yfirleitt nei ef mér er boðin orkuríkur matur en alltaf já (sumsé ekkert svar) við ávöxtum, grænmeti og sérjósi.

Á mánudaginn fórum við til uppsala að sjá fossränningen og til að fara í pikknikk með Arnari Smára, Hauki Frey og Sólveigu Birtu og foreldrum þeirra. Það var rosa gaman en við þurftum að fara snemma því ég átti að mæta í sund um kvöldið.


þriðjudagur, maí 01, 2007

miðvikudagur, apríl 25, 2007
 
Nokkrar myndir frá Eiríki úr heimsókn hans og Huldu. Fleiri myndir síðar


mánudagur, apríl 23, 2007
 
Í morgun reyndi ég að fara með Auju mömmu í öppna förskolan en hann var lokaður. Við róluðum okkur smá í staðinn og fórum síðan heim. Eftir að ég var búin að leggja mig fór ég með Auju mömmu í mörby centrum og verslaði smá, m.a. afmælisgjöf handa Valtý vini mínum en hann verður fjögurra ára á morgun, og síðan fór ég í sund með Emó mömmu. Þar æfði ég mig að kafa á botninn á sundlauginni og sækja dót. Ég er ýkt dugleg!


sunnudagur, apríl 22, 2007
 
Í morgun fóru amma og afi í Kópavogi heim. Það var mjög gaman hjá okkur, við vorum alltaf að leika okkur og gera eitthvað skemmtilegt. Ömmu og afa fannst ég orðin ægilega stór og dugleg enda fer mér fram á hverjum degi. Ég er farin að segja fullt af orðum, þau eru farin að nálgast 10 og ég skil alveg ofsalega mikið. Ég fór með ömmu og afa á skansen og reyndi að ganga frá þeim eins og síðustu gestum með rosalegu labbi. Þeim fannst samt rosa gaman að sjá dýrin og svoleiðis. Bráðum fáum við myndir frá þeim sem við getum sett á netið.

Annars erum við búnar að fá íbúð í Philadelphia, 2ja herbergi nálægt háskólanum sem Emó mamma verður að vinna í. Við förum 1. júní og viljum endilega fá heimsóknir þangað.


miðvikudagur, apríl 18, 2007
 
Hér og hér eru nokkrar myndir m.a. frá heimsókn pabba, ömmu og Heiðrúnar.


 
Loksins loksins! Þið verðið að afsaka þessa löngu bið á bloggi. Ég er búin að vera að rembast við að skrifa grein þegar ég hef fengið frið í tölvunni. Greinin er núna hjá prófessornum þannig að ég hef smá tíma, þar til ég fæ hana í hausinn aftur.

Um helgina fórum við til uppsala í afmæli hjá Hauki Frey. Hann var eins árs, rosa stór strákur. Við gistum hjá Örnu og Karvel eftir afmælið allar þrjár. Veðrið var svakalega gott 20°C og sól svo við grilluðum og höfðum það ægilega kósí. Þegar börnin voru sofnuð rúlluðum við Karvel Örnu og Emelíu upp í síkvens. Team AK rúlar!
Veðrið var gott fram á mánudag, þá vorum við anna eir úti allan daginn að skoða blóm (blehw) og hunda (huh huh) og pöddur (bada) og fugla (baba (eins og brabra)) en í gær kom svo skítakuldi og leiðindi, 8°C. Það var hann Eiríkur tengdó sem tók skítaveðrið með sér hingað og skv. veðurspánni verður það ömó alveg þangað til hann fer aftur til íslands. Hulda tengdó kemur svo á morgun með enn meira skítaveður, +3°C ef spáin stenst. Það er óvíst hvað við finnum okkur til dundurs fyrst verðið á að vera svona leiðinlegt en okkur dettur örugglega eitthvað í hug. Kannski sequence.

set in myndir fljótlega


miðvikudagur, apríl 04, 2007
 
Þá voru amma, afi og langamma að fara heim aftur. Við fylgdum þeim á flugrútuna, það var voða leiðinlegt að kveðja þau. Ég var veik í gær þannig að ég vildi ekkert leika við þau þá, bara kúra hjá mömmu og sofa í fanginu á henni. Alla hina dagana fannst mér þau samt rosa skemmtileg og við vorum alltaf að leika. Við fórum m.a. á skansen að sjá dýrin og ég fékk að sjá fullt af öpum og fiskum sem ég sá ekki síðast. Mér fannst hákarlinn mjög skemmtilegur. Myndir af því síðar. Svo vorum við að leika í sandkassanum og fá okkur kaffi úti þegar veðrið var gott. Ég fékk fullt af afmælispökkum, buxur, pils og peysur frá langömmu og bíl og slæðu og bækur og geisladisk og ég veit ekki hvað frá ömmu og afa og síðan fullt af fötum. Ég er búin að fylla á fatalagerinn minn sem var að verða tómur fyrir mánuði því ég er búin að stækka svo mikið. Í dag ætla ég að taka því rólega af því að ég var slöpp í gær svo ég kemst ekki á kaffihús með Lolu eins og ég hafði hugsað mér. Ætla að hitta hana eftir páska bara.


miðvikudagur, mars 28, 2007
 
Þá er vorið loksins komið hingað. Í gær voru 13°C og í dag heilar 15°C! Ég var úti að leika mér í sandkassanum fullt bæði í gær og í dag. Það er ýkt gaman. Í dag komu Måns og Pål til mín og við fórum niður að höllinni sem er hér rétt hjá. Við Måns áttum að sofa í vögnunum okkar á meðan mamma og Pål fikuðu en við vorum óþekk og vöknuðum um leið og þau voru búin að kaupa sér köku. Við hlupum um allt á útikaffihúsinu og heilluðum gömlu konurnar sem sátu í kringum okkur. Ýkt gaman.
Á föstudaginn koma amma og afi í Kjalarlandi og Hrefna langamma til mín og ætla vera fram að páskum. ég hakka ýkt til!


miðvikudagur, mars 21, 2007
 
Þorvarður kom í morgun og ég nýtti mér það strax, lét hann passa Önnu Eir á meðan ég skaust í klippingu hér í Bergshamra Centrum. Hef aldrei farið í klippingu þar áður en þegar ég kom inn á stofuna voru tvær konur þar inni, önnur í permi og hin í lagningu; aldur beggja ca. 72ja. Hefði átt að snúa við strax og ég sá það. Bað um stutt stutt stutt a lá Ævar. Kippikonan harðneitaði, stutt stutt stutt er líklega bara fyrir stráka svo ég fékk stutt stutt. HG! hvað þetta varð hræðilegt! Klippingin sjálf er þolanleg, amk alveg hægt að gera gott ur þessu með fudge, en stælingin var ferleg! Froða og rúllubursti, toppurinn upp í smá bylgju. Ég leit út eins og 1990, ekki 1990 eins og er kúl í dag heldur Grannar meets bandarísk high school klappstýra. Þorvarður tók mynd af ósköpunum þegar ég kom heim, en þá var rokið aðeins búið að laga mig til. Kíkið á það hér. Ég ætla aldrei aftur að svíkja Patrica sem er rándýr en rosalega flink að klippa, nema náttúrlega fyrir Ævar í Köben sem er bestur.


mánudagur, mars 19, 2007
 
Komnar nýjar myndir. Afsakið svipinn á Auju mömmu á einni þeirra. Hún var búin að skemma svo margar myndir með skrýtum svip að Emó mamma gafst upp á að taka fleiri myndir.


 
Í síðustu viku fórum við mamma til ofnæmislæknisins og hann mældi aftur mjólkur- og eggjaofnæmi hjá mér. Mjólkurofnæmið mitt virtist ekki vera eins alvarlegt og síðast þegar það var kannað og læknirinn hélt kannski að eftir hálft ár yrði það jafnvel farið. Því miður er ég líka komin með eggjaofnæmi og það er ekki eins auðvelt að losna við það. Þannig að nú má ég hvorki borða egg né mjólk, eða nokkuð með egg og mjólk í. mér er svosum alveg sama, ég er vön.

Um helgina var ég bara heima með mömmum mínum. Þær voru að taka til og þvo þvott og svoleiðis. Ég fór að segja nýtt orð, "ittha" sem mömmur mínar halda kannski að þýði þetta. Ég segi það amk þegar ég er að benda á dót sem ég vil að mér sé rétt og þá spyrja mömmurnar alltaf "þetta?"

Á miðvikudag kemur afi á brekulæk til mín í heimsókn. Hann þarf víst eitthvað að skreppa á fund í leiðinni en ég hlakka ægilega til að sjá hann.


föstudagur, mars 16, 2007

 
Hæ og hó! Þá er ég komin aftur úr skíðaferðinni. Ég og mömmur mínar skemmtum okkur ofsalega vel. Við vorum í skála með Örnu, Karvel, Hrönn, Georg, Sigrúnu, Snævari, Arnari Smára, Eiríki, Hauki frey og Sólveigu Birtu. Vá það voru margir! en við vorum öll vinir svona næstum alltaf. Mömmur mínar skíðuðu fullt og stundum var ég í pössun á meðan þær voru á skíðum. Mér fannst það bara fínt þó ég væri oftast með pokerfeisið mitt en skemmtilegasta atvik ferðarinnar var þegar Arna og Karvel voru að passa mig og létu mig renna rosa hratt á snjóþotunni niður þvílíkt langa og bratta brekku. Vei!!!!!

Í fyrradag fór ég svo til uppsala til að heimsækja Karvel, Arnar Smára og Hauk Frey. Við fikuðum (sem er sænska fyrir kaffitíma) í miðbænum, lékum okkur í sandkassanum og löbbuðum ROSALEGA langt. Það var svaka gaman því veðrið var æðislegt, hlýtt og sól og ekkert mikið rok. Ég var svakalega stillt nema smá í gönguferðinni því ég vildi ekki vera í kerrunni. Ég lét Karvel halda fullt á mér því hans strákar voru sofandi í sínum vagni svo hann vantaði barn að leika við.

Í gær fór ég á skansen með Pål og Måns. Skansen er svona árbæjarsafn og húsdýragarðurinn+. Pål plataði mömmu eiginlega til að fara því hún vill ekki fara í dýragarða þar sem dýrin eru oft með svo lélega aðstöðu en á skansen var vel hugsað um dýrin og þau voru með fullt af plássi, kannski fyrir utan flamengofuglana sem voru svona tuttugu í kringum pínulítinn poll. Mér fannst rosa gaman að sjá öll dýrin.

Mamma ætlar að setja inn myndir úr skíðaferðinni á eftir.


föstudagur, mars 02, 2007
 
Ég á afmæli í dag! jibbbíííí´! Ég er eins árs. Auja mamma er 30x eldri en ég, amma á brekkulæk er 50x eldri en ég og Hrefna langamma er 86x eldir en ég. Vá. Auju mömmu finnst þetta ekkert fyndið.
Krakkarnir í öppna förskolan sungu fyrir mig í morgun afmælissöngin á sænsku og þau óskuðu þess að ég yrði hundrað ára. Það er sko mikið. Amma og Afi í kópavogi hringdu í mig eldsnemma í morgun og óskuðu mér til hamingu. Mér fannst rosa gaman að tala við þau eins og venjulega og sendi þeim fingurkoss sem er eitt af nýju trikkunum mínum.

Í gær fórum við í búðina til að versla fyrir skíðaferðina sem við förum í á sunnudaginn. Það tók rosalega langan tíma og ég fékk að borða kæfubrauð í búðinni. Svo labbaði ég rosa langt í nýju kuldaskónum mínum og studdi mig við körfuna með öllum matnum í. Annars er ég búin að vera veik í vikunni og við höfum ekki gert neitt sérstakt síðan sjúklingarnir okkar, amma og afi á brekkulæk, fóru.


miðvikudagur, febrúar 28, 2007

 
Nú eru amma og afi á brekkulæk farin heim aftur. Það var æðislega gaman að hafa þau en því miður varð afi veikur á sunnudaginn og honum var ekki batnað í gær. Ég varð líka veik á sunnudaginn, ældi smá og fékk drullu en nú er ég að lagast. Á laugardaginn héldum við upp á afmælið mitt. Það var svaka stuð og fullt af krökkum þám 2 aðrir ofnæmisgemsar eins og ég þannig að mömmurnar mínar og amma gerðu fullt af eggja-, mjólkur og hnetufríum afmælismat. Ég fékk rosa marga pakka en mér þóttu kortin á pökkunum meira spennandi en innihaldið. Ég fékk kjól, dupló, trommusnigill, svínabelju sem syngur, bækur, skó, geisladisk, fingraliti, kubba, bol og pening.

Á mánudaginn saumuðu amma og Auja mamma gardínur í herbergið mitt. Þær eru algjört æði, með ljónum, öpum, sebrahestum og gíröffum á. Ég hermi eftir apanum og ljóninu þegar ég kem inn í herbergið mitt. Nú er líka rosa dimmt í herberginu mínu þegar ég legg mig þar á daginn.

Auja mamma ætlar að setja inn nokkrar myndir á eftir.


þriðjudagur, febrúar 20, 2007
 
Um helgina fórum við í afmæli til Arnars Smára í uppsala. Hann var 2ja ára, rosa stór strákur. Hann fékk fullt af pökkum og dóti sem var ægilega spennandi. Auðvita var fullt af krökkum í afmælinu sem mér fannst rosa skemmtilegt að fylgjast með og leika við. Ég er dálítið ákveðin stundum svo hinir krakkarnir voru ekki alltaf jafnglaðir með að ég væri að leika við þau en það var svo sjaldan. Ég setti nýtt göngumet í afmælinu, fyrra metið var 8 skref en nú voru það eitthvað yfir tíu. Þau voru amk svo mörg að ég gat ekki talið þau. Arna og Karvel, mamma og pabbi Arnars Smára höfðu bakað vatnsdeigsbollur sem Emelía mamma át yfir sig af, þær voru svo góðar.

Áðan fórum við svo í öppna förskolan þar sem voru bakaðar Semlor, sem eru svona sænskar bolludagsbollur. Ég gat ekki hjálpað til að baka eða fengið að smakka því það er mjólk í Semlum svo ég var bara að leika mér við strák sem líka er með mjólkurofnæmi. Hann er svo slæmur að hann getur ekki andað ef hann fær í sig mjólk, en það hefur sem betur fer ekki komið fyrir mig enn, enda eru mömmurnar mínar voða duglegar að passa að ég fái ekki í mig mjólk.

Á fimmtudaginn koma amma og afi á brekkulæki í heimsókn til mín. Ég hlakka ægilega mikið til. Mér finnst nefninlega ofsa gaman að tala við þau á skype og þekki þau alveg. Á eftir ætla ég að fara á skansen með Auju mömmu, Måns og Pål pabba hans.


fimmtudagur, febrúar 15, 2007

 
Í gær fór ég í öppna förskolan og í fyrsta skipti sat ég ekki eins og steinrunninn þegar verið var að syngja heldur veifaði höndinni einu sinni og klappaði tvisvar! Reyndar byrjaði ég morguninn á að sitja og stara á einn pabban í hálftíma, honum fannst það smá vandræðalegt. Í morgun var ég svo enn duglegri, klappaði oft og gerði hreyfingarnar með sumum lögunum. Ég er líka farin að leika mér meira með hinum krökkunum í staðin fyrir að hanga bara í mömmu eins og áður. Svo kann ég orðið að herma eftir apa og ljóni, sem eru bæði dýr sem sungið er um. Á eftir ætlar Måns að koma í heimsókn til mín og við ætlum að renna okkur á snjóþotu. Mamma ætlar að setja inn myndir fyrir mig á eftir, ekki missa af því.


þriðjudagur, febrúar 13, 2007
 
Helgin hjá mér var rosa skemmtileg. Ég fór í partý til nágranna okkar, þeirra Ling og Yang en Yang vinnur með Emó mömmu. Emó mamma hjálpaði til við að gera dumplings sem er svona kínveskur matur en Auja mamma hljóp á eftir mér um alla íbúðina þeirra, ég veit ekki af hverju, mest var hún fyrir mér þegar ég var að skoða dótið sem Ling og Yang eiga. Mér fannst Ling rosalega spennandi en hún var því miður upptekin við að stjórna dumplingsgerðinni. Hún lofaði að koma í heimsókn bráðum og leika við mig.

Á sunnudaginn talaði ég við öll ömmu- og- afa-pörin mín (ég á sko þrjú, ég er svo heppin) á skype og ég sýndi þeim hvað ég er orðin dugleg að labba. Ég tók margoft minnst 7 skref og ég þori stundum að labba frá einhverjum stað þar sem ég held mér í til mömmu en ekki bara á milli mammanna minna eins og áður. Þegar ég var búin með hverja strollu leit ég á tölvuna til að gá hvort ömmur og afar væru ekki örugglega að klappa fyrir mér.

Í gærmorgun fór ég með Auju mömmu í öppna förskolan og þegar við komum heim eldaði hún mat handa mér, enn einu sinni. Hún hefur oft reynt þetta en hún bara gerir ekki nógu góðan mat! Á endanum gaf hún mér krukkumat sem betur fer. Mér finnst matur úr krukku langbestur og borða bara mömmumat þegar búið er að þynna hann út með krukkumat. Ég borða líka stundum fiskbita eða kjúklingabita ef ég fæ að tína upp í mig sjálf. Mamma var svo lengi að skilja í morgun að ég vildi ekki matinn hennar að ég var næstum sofnuð við matarborðið.

Annars fór mamma í jólasokkum í öppna förskolan! ekki spyrja mig af hverju.

Annars er það helst að frétta að síðan á aðfaranótt föstudags hef ég samtals vaknað tvisvar um miðja nótt og alltaf sofið til amk 7. Mömmur mínar eru þvílikt ánægðar með mig. Ég er ekki eins ánægð því þær láta mig sofna sjálfa í rúminu mínu en það er ekki eins slæmt og ég hélt fyrst.


fimmtudagur, febrúar 08, 2007
 
Nú ætla ég að koma með smá uppdeit þar sem ég er alveg að verða eins árs og ég hef ekki bloggað svo lengi. Ég er farin að labba, mest svona 4-5 skref í einu, oftast bara 3 eða færri. Mér gengur sæmilega að halda jafnvægi en þarf að æfa mig meira. Mér finnst ótrúlega skemmtilegt að labba með gönguvagninn frá ömmu og afa á brekkulæk og með bílinn frá Ömma, Kötu og Ara. Þá hleyp ég um stofuna og skríki því ég er svo dugleg.
Svo er ég farin að herma eftir hundi og mér finnst rosa skemmtilegt að skoða myndir af hundum á netinu og að horfa á dýrin á Animal planet þegar mömmur mínar leyfa mér það. Ég þekki sko alveg munin á hundi og öðrum dýrum.
Mér finnst tónlist æði, bendi á græjurnar og dilla mér þegar ég vil heyra tónlist. Ég dansa við nánast hvað sem er, meira að segja nýja (og leiðinlega skv. Auju mömmu) fréttastefið á Rúv. Þegar ég dansa minni ég smá á Elvis, ég kikna í hnjánum og geri alskyns mjaðmahnykki ef ég stend. Ef ég sit þá dingla ég yfirleitt hægri löppinni eða veifa með báðum höndum (kann btw alveg að vinka þegar einhver fer). Því miður þá fíla ég ekki pönk ennþá, þegar Auja mamma setti stórgott pönk á fóninn um daginn hélt ég áfram að benda á græjurnar og heimta tónlist! Auja mamma ætlar samt að kenna mér að fíla pönk seinna. Í morgun spilaði Lísa Páls prumpulagið með doktor Gunna og mér fannst það ýkt fyndið.
Við Auja mamma syngjum oft, uppáhaldslagið mitt er Nú er úti norðanvindur, ég dilla mér þvílíkt þegar kemur að úmbarassa en við syngjum líka rokkútgáfuna af kalli litli könguló, fyrst á réttunni og 10 litlir indjánar sem er sænskt. Ég kann hreyfingarnar í öllum lögunum og geri þær oft með, kannski ekki alveg á réttum tíma eða á réttan hátt en það er allt í áttina.
Ég er eiginlega farin að skilja að ömmur mínar og afar eiga heima í tölvunni, ég spjalla stundum við þau á netinu og sýni þeim hvað ég kann. Mér finnst þetta dálítið skrýtið en eins og margt annað þá sætti ég mig við það í bili.
Fleira sem mér finnst skemmtilegt (svona fyrir utan allt sem ég ekki má) eru hálsmen og rennilásar. Allir sem eru með hálsmen eru vinir mínir. Mér finnst líka gaman að borða sjálf þó það sé smá sóðalegt en ég þarf ekki að taka til. Mér finnst líka rosa gaman að vera úti, sérstaklega á róló. Mömmur mínar fara stundum með mig að róla eða renna og ég er ekkert hrædd.
Nú verð eg að fara að borða og sofa. meira síðar.


miðvikudagur, febrúar 07, 2007

 
Jæja, þá er loksinsk komið að því að blogga. Ég er búin að vera svo upptekin að ég hef ekkert getað bloggað. Fyrir tveimur vikum var ég veik, með ælupest og átti voða bágt. Mamma þurfti að halda á mér allan daginn og ég vildi ekki borða neitt. Ég var veik frá þriðjudegi fram á laugardag en nú er mér batað af ælunni og ég er komin með kvef. Við mamma erum því bara inni í dag, enda eru -8°C úti, voru -15°C í morgun þegar Emó Mamma fór í vinnunna.
Í síðustu viku var svo fullt að gera hjá mér. Måns sem er orðin eins árs og Pål pabbi hans komu í heimsókn til mín á miðvikudaginn og við lékum okkur fullt. Á fimmtudag fórum við með hrönn að sækja Eirík á leikskólann og fórum síðan heim til þeirra að leika og á föstudaginn fórum við í eins árs afmælisveislu í vinnuna til mömmu en hann Albert IV og Heidi sem vinna með mömmu og eiga Albert V héldu upp á afmælið hans þar. brjálað stuð hjá mér en nú er ég sumsagt veik og við mamma erum bara heima. Ég ætla að setja inn einhverjar myndir fljótlega.


laugardagur, janúar 27, 2007
 
Heimski blogger er búin að breyta einhverju þannig að ég hef ekki getað bloggað í marga daga. Drasl. vona að þetta virki er búin að setja inn myndir fyrir löngu, kíkið á þær hér.


föstudagur, janúar 19, 2007
 
Hér er svar við gátunni frá í gær. Mjög góðar ágiskanir bárust, en enginn þeirra var rétt, nema þá það sem Kata sagði; konan var ég. Konan ætlaði auðvita að nota þetta dót til að róa barnið sitt í barnavagninum. Btw þá fattaði Emelía þetta um leið.


fimmtudagur, janúar 18, 2007
 
Hér er gáta:

Hvað ætlar kona að gera sem stingur pískara, flösku af munnskoli, yfirstrikunarpenna, töflutúss og eldspýtum í kápuvasann áður hún fer út ?

Svar birtist síðar, þið megið giska.


 
Í gær ætlaði ég að fara í öppna förskolan með Auju mömmu því hún hefur aldrei farið þangað. Öppna förskolan er svona leikskóli fyrir litla krakka eins og mig þar sem mömmurnar og pabbarnir þurfa ekki að fara í vinnuna heldur mega vera eftir og leika allan daginn! Því miður var lokað í gær og ég fór því bara með mömmu á róló í staðinn. Síðan sungum við "fyrst á réttunni svo á röngunni" svona 15 sinnum þegar við komum heim og ég var fljót að læra að maður á að klappa í restina af laginu, svona er ég klár! Svo er ég líka farin að gera Bö með því að halda fyrir andlitið en stundum þarf ég að loka augunum líka því ég er með svo litlar hendur. Mamma fattar það ekkert, heldur samt að ég sé týnd, hehe.


þriðjudagur, janúar 16, 2007
 
Í dag fór ég að hitta lækninn minn. Hann vildi kanna hvort ég gæti staðið upp og hvort ég væri í lið á mjöðmunum og þvílíkt rugl sem þarf auðvita ekkert að kanna. Ég grenjaði á hann þegar hann lét mig standa upp bara til að hafa það á hreinu að hann mátti ekki halda á mér. Áður en við fórum til læknisins hittum við hina ofursænsku hjúkrunarkonu syster Karin. Hún kannaði hversu þung og löng ég er orðin. Nú er ég loks búin að ná 9 kg og er 74cm að lengd. Syster Karin sagði að það liti allt vel út hjá mér og ég væri alveg í meðalþyngd, hefði aðeins hoppað upp fyir meðallag af allri brjóstamjólkinni þegar ég var lítil en svo þegar ég fór að hreyfa mig rann allt af mér. Ég var smá rugluð því síðast þegar við hittumst var syster Karin smá fúl út í mig og Emó mömmu, sagði að ég væri of mjó, Emó mamma yrði að gefa mér meira að borða og setja enn meiri fitu í matinn. Þegar syster Karin var svona ánægð með mig sagði Auja mamma sem fór með mér, eitthvað lágt á íslensku sem ég held að ég skilji en megi ekki alveg birta á netinu.


sunnudagur, janúar 14, 2007
 
Ég get labbað næstum alveg sjálf! Ég er farin að nota nýja vagnin sem ég fékk í jólagjöf frá ömmu og afa á Brekkulæk til að styðja mig. Ég get gengið alein ALEIN frá öðrum endanum á stofunni yfir í hinn!!!! Þá eru húsgögn fyrir og svoleiðis og mömmur mínar hjálpa mér að snúa við, ég kann það ekki alveg enn. Það er dálítið erfitt að bakka með vagninn. Kíkið á myndir af því og öðru hér og síðan fleiri myndir frá Íslandi hér.


föstudagur, janúar 12, 2007
 
Jæja, þá eru komnar nýjar myndir frá Íslandi á myndasíðuna, frá desember og janúar. Hér er annars það að frétta að Eiríkur var hér á fundi og fór heim í morgun. Ég er annars byrjuð í barneignarleyfi, rosa gaman. Það var þó enginn dans á rósum í gær þegar ég fór í Willys (ek. bónus) að versla í gær. Ég keypti auðvita allt of mikið og hlóð þvílíkt á barnavagninn þannig að dekkinn flöttust út að neðan (það var lint í þeim fyrir). Anna Eir grenjaði eins og stunginn grís í vagninum drekkhlöðnum á leiðinni í strætó og ég hélt að við myndum báðar drepast við að fara upp ísilagða snarbratta brekku. En við komumst heim, Emelía pumpaði í dekkin og við Anna ætlum kannski í Willys í næstu viku.


sunnudagur, janúar 07, 2007
 
Núna er ég búin að vera aaaaaaalein heima í 5 daga. Ég þarf náttúrulega ekki að taka það fram að ég sakna stelpnanna minna ofsalega mikið. Ég sá reyndar Önnu Eir, Auði og mömmu og pabba á Skype í dag en það minnkaði samt lítið söknuðinn. Mér til mikillar gleði er von á þeim heim á morgun og mun ég að sjálfsögðu vera mætt á rútustoppið til að ná í þær.
Ég hef ekki setið auðum höndum, hef reynt að mæta í vinnuna og hef svo líka verið heima að vinna. Það er alltaf gaman að byrja í vinnunni. Ég var þó frekar óheppin þessa vikuna, tvö þeirra tækja sem ég sé um biluðu og var hvorugt mér að kenna.
Það er skítakuldi í íbúðinni. Þessir fjandans Svíar eru svo miklir nirflar en ég ætla nú að tala við húsvörðinn okkar svo aumingja litla stelpan okkar þurfi ekki að vera í útigallanum inni.

Hlín á afmæli í dag, er orðin 31 ára og hringdi ég af því tilefni í hana í morgun. Hlín er alveg að vera búin að læra að taka aldur sinn í sátt og býst ég við því að fertugsaldurinn muni vera algjört blómatímabil fyrir hana. Enn og aftur, til hamingju með daginn, elsku vinkona.

Kíkið endilega á myndir frá Íslandsferðinni um jólin: 18.-31. des og 1.-8. jan. Mun setja inn fleiri myndir af nýja árinu eftir að Auður kemur.


þriðjudagur, janúar 02, 2007
 
Sælir lesendur góðir!

Ég er komin aftur til Svíþjóðar, lenti í dag, en Auður og Anna Eir koma mánudaginn 8. janúar. Það var afar notarlegt að koma heim því Auður tók alveg hreint glymrandi vel til áður en hún fór til Íslands.
Þar sem ég hafði ekki mikið að gera eftir að hafa tekið upp úr töskunum þá setti ég inn nokkrar myndir af Önnu Eir úr desember. Kíkið á þær hérna.

Ég er sem sagt að byrja í vinnunni á morgun eftir 11 mánaða fjarveru og Auður byrjaði formlega í mæðraorlofi í dag og verður í hálft ár. Þetta verður að öllum líkindum spennandi tími fyrir Auði og Önnu Eir enda Anna Eir eins og fló á skinni núna.

Ég reyni að setja inn myndir frá Íslandsferðinni bráðlega.


fimmtudagur, desember 21, 2006
 
Við Anna Eir erum búnar að vera á Íslandi síðan á mánudaginn. Aujan mín kemur til okkar á morgun ef veður leyfir en það er frekar slæm spáin okkar megin.
Þegar við Anna Eir fórum þá var 5 tíma bið á fluginu og á leiðinni lenti ég í verstu ókyrrð lífs míns, ég hélt að ég myndi í alvöru drepast. Ég var svo langt leidd að í hálfa sekúndu lofaði ég guði að ég myndi nú fara að trúa á hann ef ég slyppi lifandi en sá svo að maður á nú kannski ekki alveg að selja sálu sína og hugsaði ekki frekar um það.
Anna Eir var auðvitað alveg til fyrirmyndar alla leiðina, hún er svo skapgóð þessi elska og nær alltaf að heilla fólk í kringum sig. Það voru því þónokkrir sem heilsuðu upp á hana í flugvélinni á leiðinni á klósettið, fólk sem hún hafði kynnst á flugvellinum :)

Við Anna Eir búum á Álfhólsveginum þar til á morgun en þá förum við til Önnu Kristínar og Þorvarðar. Annan í jólum búum við svo hjá Magga og Heiðrúnu í nokkra daga og förum svo aftur til Önnu Kristínar og Þorvarðar.

Íslenska símanúmerið okkar er að vanda 6638632. Hringið endilega í okkur :)


fimmtudagur, desember 07, 2006
 
Síðan að ég lærði að skríða á laugardaginn þá get ég ekki hætt að monta mig. Í vikunni tókst mér að taka fleiri en eitt skref í einu; mjög lítil skref fyrir manninn og langt frá því stór skref fyrir mannkynið. Hluti af ástæðunni fyrir þessari snöggu framþróun er að með því að vera á fjórum fótum þá næ ég betur í videoið, mér þykir nefnilega soldið gaman að stinga puttunum þar í og ýta á alla takkana.

Fór að láta vega mig og meta í gær. Ég er 8640 g og 72 cm og hef því þyngst um 60 g og lengst um 1 cm á einum mánuði. Ég þyngist ekki mikið, hef staðið í stað í þrjá mánuði og sést það á að lærafellingarnar mínar eru horfnar. Ég borða nú alveg ágætlega en þetta er nú líklega ekkert furðulegt því ég er algjör orkubolti.

Núna er ótrúlegt sport hjá mér að láta mömmu hjálpa mér upp á lappirnar svo ég geti labbað að t.d stofuborðinu og tætt soldið. Mömmu virðist samt ekki finnast þessi leikur alveg eins ánægjulegur en er auðvitað óskaplega stolt af mér.

Á eftir koma amma og afi í Kópavogi í heimsókn til mín og verða þau fram á sunnudag.

Kíkið á nýjar myndir.


sunnudagur, desember 03, 2006
 
Er nánast alveg búin að ná mér af kvefinu sem ég fékk fyrir rúmri viku.

Á fimmtudaginn reisti ég mig við í fyrsta skiptið. Ég var að reyna að ná í eitthvað á baðkarsbrúininni þegar ég var í baði; ég greip í brúnina og hífði mig upp, ekkert mál. Mömmur mínar æptu eitthvað en ég var sallaróleg yfir þessu. Ég er sko búin að gera þetta nokkrum sinnum eftir það.

Í gær fórum við til Uppsala á árlegu jólagleðina sem mömmur mínar og 6 vinir þeirra halda. Þau eru sko ekki lengur ein því núna eru samtals 5 börn komin í hópinn: Arnar Smári (1 árs og 9 mánaða), Eiríkur Freyr (1 árs og 5 mánað), Ég (9 mánaða), Haukur Freyr (8 mánaða) og Sólveig Birta (2 mánaða).
Ég hef sko oft náð að fara á allar fjórar fæturnar en í gær tókst mér meira að segja að taka eitt skref og mér tókst næstum því að setjast á rassinn.
Ég ákvað að pína mömmur mínar ekki lengur. Þær hafa nefnilega reynt að kenna mér í marga mánuði að klappa en ég hef ekki viljað gera það. Í gær byrjaði ég svo allt í einu á því sjálf. Ég var sko búin að vera að æfa mig í laumi þegar þær sáu ekki til og núna klappa ég dagin út og daginn inn.
Það voru því miklar framfarir í gær í sveitinni.

Síðan á miðvikudaginn hafa mömmur mínar séð að það var von á einni framtönn í neðri gómi, vinstra megin frá mér séð. Í morgun fannst svo í fyrsta skiptið fyrir henni.

Fyrr í vikunni, þegar ég lá á skiptiborðinu, tókst mér að henda tannburstanum mínum í klósettið og lenti hann í kúknum mínum en mamma hafði einmitt verið að skeina mér. Ég þarf víst að fá nýjan tannbursta, sérstaklega núna þar sem ég verð að byrja að bursta nýju tönnina.

Ég er oft búin að vera að fikta í videoinu í vikunni. Ég næ nefnilega að teygja mig í það og stinga puttunum inn þar sem spólurnar fara. Ég festi reyndar puttann einu sinni og orgaði óskaplega mikið en það hefur sko ekki stoppað mig. Kannski er ástæðan fyrir því að ég reyni meira að fara á allar fjórar til að komast betur að videoinu.


Ég er búin að bæta við link á Rósu Hrefnu og Ástu Maríu frænkur mínar hérna til vinstri.

Nýjar myndir úr nóvember og desember.


föstudagur, nóvember 24, 2006
 
Ég er sko farin að borða sjálf, allavega smá meðlæti. Á mánudeginum í seinustu viku var mamma að borða brauð með kavíar. Mér fanns vera kominn tími til að mér væri gefinn fullorðinsmatur svo ég keyrði nokkrum sinnum á mömmu í göngugrindinni minni til að hún fattaði hvað ég vildi. Brauðið var rosalega gott en soldið salt.
Næsta dag fékk ég aftur brauð með kavíar (soldið minna af kavíarnum í þetta sinn) en ég þurfti að keyra soldið á mömmu fyrst. Og á miðvikudeginum held ég að mamma hafi loksins náð því að ég vildi borða það sem hún var að borða sem var kínverskur matur, rosa góður.
Eftir þetta fæ ég alltaf Cheerious með matnum og t.d. rúsínur, melónur eða mandarínur. Mér finnst Cheeriousið best og er nokkuð lunkin við að setja það upp í mig. Ég skil samt ekki alveg af hverju tungan reynir að ýta Cheeriousinu út úr munninum þegar puttarnir mínir eru að reyna að ýta því inn. Svo skil ég heldur ekki hvað mamma er alltaf að baksa á gólfinu eftir að ég er búin að borða, ég held að hún sé að borða matinn minn sem hefur dottið á gólfið, allavega hverfa matarleifarnar alltaf.

Á mánudaginn í seinustu viku kom Auja mamma með mér og Emelíu mömmu á sundnámsskeiðið. Auja mamma var á bakkanum og tók myndir og video af mér. Ég var nefnilega svo hrikalega dugleg að hoppa sjálf af bakkanum og út í sundlaugina og í kaf. Ég veit alveg að ég á að halda niðri í mér andanum þegar ég hoppa út í.

Amma og afi í Kjalarlandi komu í heimsókn til mín fyrir viku og fóru á mánudaginn aftur til Íslands. Þau gáfu mér nokkrar bækur, m.a. eina með fullt af dýrum sem Auja mamma les fyrir mig á hverju kvöldi. Auja mamma veit nefnilega hvað öll dýrin í bókinni segja.
Ég fékk líka ofsalega sniðugt tæki sem kallast dúsa. Maður setur ávexti í net og skrúfar handfang á og þá get ég sjálf nagað ávexti án þess að þeir standi í mér, sem er afar mikill kostur skilst mér.
Það var ofsalega gaman hjá okkur og vildi ég alltaf vera hjá ömmu og afa. Við fórum tvo daga niður í bæ. Annan daginn hittum við Börk, bróður ömmu niðri í bæ og vorum með honum allan daginn. Börkur er læknir og vinnur í Stokkhólmi en býr á Íslandi.
Hinn daginn var ég með Auju mömmu og afa heima því Emelía mamma og amma fóru niður í bæ svo amma gæti keypt jólagjafir. Við skruppum svo niður í bæ til að hitta þær og svo fór ég heim með ömmu og afa en mömmur mínar fóru í bíó saman. Ég var sko rosalega þæg hjá ömmu og afa en fór samt að hágráta þegar þau ætluðu að gefa mér að borða, ég var líklega bara soldið þreytt.
Takk æðislega fyrir að koma til mín, ég hlakka ofsalega til að sjá ykkur um jólin.

Kíkið endilega á nýjar myndir.


laugardagur, nóvember 11, 2006
 
Við gerðum herbergi fyrir Önnu Eir í dag. Drösluðum nánast öllu út úr gestaherberginu, skildum eftir svefnsófann og eina hillu sem við erum ekki búnar að ákveða hvar við ætlum að hafa. Flutningurinn gékk nokkuð vel með sæmilega miklu nöldri eins og vanalega þegar við Auður vinnum saman. Okkur tekst samt alltaf vel til og erum sáttar á endanum :)
Herbergið er ofsalega sætt. Við keyptum sem sagt Mammúd húsgögn í IKEA, þau eru litrík og örlítið abstrakt. Það hlýtur að vera hollt fyrir krakka að sjá að heimurinn þarf ekki að vera nákvæmlega eins og fullorðna fólkið vill alltaf hafa hann.
Núna er tölvan komin inn í svefnherbergið okkar og þurftum við að bora gat í gegnum vegginn á milli herbergjanna til að geta tengst netinu. Það er nefnilega bara ein netdós í húsinu og er hún staðsett í herberginu hennar Önnu Eirar. Það reyndist auðvelt því ekki er um burðarvegg að ræða og svo er skápur okkar megin. Einhver fyrri íbúa hefur gert hið sama því það reyndist vera gat á úthlið skápsins.
Anna Eir var sko heldur betur sátt við breytingarnar og sofnaði vært, þessi engill :)


föstudagur, nóvember 10, 2006
 
Anna Eir er loksins farin að hafa áhuga á dýrum. Það býr unglingsköttur hérna nálægt og er hann því oft á vappi kringum húsið okkar. Anna Eir ljómar öll þegar ég tek köttinn upp og sýni henni. Í vikunni ákvað ég að það væri nú kominn tími til að hún fengi að klappa kettinum aðeins. Anna Eir var mjög efnilega í fyrstu handahreyfingunni, gerði mjúkt og fínt, en næst greip hún auðvitað í hárin á kettinum, sem snéri sér snöggt við og horfði illilega á hana. Núna fær Anna Eir bara að virða kisu fyrir sér í hæfilegri fjarlægð.
Kötturinn ákvað í gær að hefna sín. Anna Eir var sofandi úti í vagninum sínum með flugnanetið yfir skerminum til að varna alls konar kvikindum aðgangi. Þegar ég lít eitt sinn út um gluggann þá sé ég kattarkvikindið ofan á vagninum, hoppa upp á skerminn sem við það fellur niður og kötturinn neyðist til að hoppa af. Það þarf náttúrulega ekki að taka það fram að Anna Eir var glaðvakandi þegar ég kom út.
Þetta var víst ekki nóg, kötturinn er greinilega mjög langrækinn því þegar Auður kom heim áðan sá hún köttinn steinsofandi í vagninum hennar Önnu Eirar. Við geymum vagninn alltaf á ganginum fyrir utan íbúðina og skiljanlega hefur mjúkur kerrupokinn heillað köttinn. Honum til varnar þá var útidyrahurðin lokuð svo það var bara eins gott að leggja sig aðeins.

Við erum enn að eyða brúðkaupspeningunum okkar, við reynum að kaupa okkur eitthvað verulega fínt sem við hefðum kannki ekki tímt að kaupa annars. Í seinustu viku keyptum við því rosalegt hnífasett. Það var á 51% afslætti en samt fannst mér það kosta mikið. Við sjáum hins vegar ekki eftir krónu í hnífana því þeir eru all rosalegir enda af hinu góða merki Villeroy & Boch (mont, mont).

Þið getið séð nokkrar fleiri myndir hérna.


 
Verd bara ad vitna i Einar snilling vardandi hvalveidar. Stutt og laggott.

"....Sko. Mér finnst alltílagi að skjóta hvali en mér finnst ekki alltílagi að gera það ef allir hætta að fíla okkur....En ef það er þetta sem þarf til að koma í veg fyrir að Nylon gefi út geisladisk, then so be it!"

haettum nu thessari thrjosku. Ekki meira hvalaskjót.


 
I gaer leigdum vid bil og forum i Ikea. Thad var alveg hundleidinlegt. Vid Emelia vorum daltid othekkar og gedvondar en Anna Eir var aegilega stillt ad venju. Vid keyptum litla stola og bord og ymislegt fleira handa Önnu Eir sem vid aetlum ad setja i barnaherbergid sem vid erum ad innretta. Reyndar var bordid sem vid aetludum ad kaupa ekki til i gaerkvoldi svo Emelia og Anna thurftu ad fara aftur i Ikea i morgun til ad na i thad. Um helgina munum vid semsagt vera i thvi ad breyta gestaherberginu i barnaherbergi.
Tad verdur lika mjog kaerkomin breyting fyrir okkur Emeliu thvi vid hofum sofid i gestaherberginu i 2 manudi og Anna Eir hefur verid ein i okkar herbergi. Thad brakar svo hryllilega i ruminu okkar og vid heldum kannski ad hun vaknadi vid thad. Nu faum vid semsagt rumid okkar aftur.
Gestir thurfa ekki ad örvaenta, their verda ekki latnir sova a teppi a stofugolfinu med ulpuna sina yfir ser. Röndótti svefnsófinn sem margir kannast vid verdur áfram i barna/gestaherberginu og mun thjona nyjum gestum jafnvel og gomlum.


þriðjudagur, nóvember 07, 2006
 
Það er heillangt síðan ég bloggaði seinast og ætti örugglega eitthvað markvert að hafa gerst hjá okkur en ég man eiginlega ekki hvað við höfum verið að dunda okkur.
Ég man að á sunnudaginn fórum við til Uppsala í heimsókn til Snævars, Sigrúnar og Sólveigar Birtu. Við vorum að hitta nýju stelpuna í fyrsta skiptið og leist okkur alveg ofsalega vel á hana.
Við fórum líka í heimsókn til Örnu, Karvels og strákanna og vorum við að sjá íbúðina þeirra í fyrsta skiptið. Hún er glæný og rosa flott. Ég tók út herbergi Arnars Smára og Hauks Freys því við Auður erum að fara að innrétta barnaherbergi fyrir Önnu Eir. Hún á að vera í því sem kallast núna gestaherbergið. Við ætlum sem sagt í IKEA á fimmtudaginn til að kaupa eitthvað fínt barnadót.

Auður er búin að vera að æfa Önnu Eir að kafa með því að telja upp á þremur, segja "kafa" og hella vatni yfir hausinn á henni í baði. Anna Eir hefur verið ofsalega dugleg, heldur niðri í sér andanum og lokar augunum.
Í gær fórum við í barnasundið og prófuðum að kafa almennilega, margoft. Anna Eir var á sundlaugarbakkanum og togaði ég hana niður í laugina á bólakaf og dróg hana upp úr. Það þarf auðvitað ekki að taka það fram að Anna Eir stóð sig afskaplega vel og var alveg með á nótunum þrátt fyrir að það reyndist mér mjög erfitt að fá hana til að horfa á mig þegar ég taldi niður, allir aðrir voru svo spennandi.

Ég setti inn link á bloggið hans Ögmundar frænda Auðar hérna til vinstri. Kíkið endilega á það, mjög skemmtileg lesning.
Einnig uppfærði ég linkinn hans Kalla, hann er víst löngu hættur með gömlu síðuna sína en byrjaður með nýja.

Setti inn eina mynd frá október og svo nokkrar úr nóvember.


föstudagur, nóvember 03, 2006
 
Sjitt hvad thad er kalt herna. -8 i morgun! A midvikudaginn aetladi Emelia ad vera dugleg og for ad versla fyrir heimilid med Önnu Eir. Thegar hun lagdi af stad var sma svona fjuk og pinusnjokoma en thegar hun var buin ad versla var komin rosaleg snjokoma og minnst 5cm snjor a jordina. Thaer hringdu i mig til ad hjalpa ser heim med allar vörurnar og eg komst til theirra med straeto en thegar vid aetludum til baka thokadist umferdin nanast ekki neitt og enginn straeto sjaanlegur. Vid akvadum ad labba i kukavedrinu a nedanjardarlestarstodina og taka lestina fyrst nidur i bae og sidan heim til okkar. Tok allt i allt ruman klukkutima. Vinnufelagi minn sem er lika nagranni okkar for heim med straeto og var 3 og halfan tima a leidinni. Sviar eru nefnilega eins og islendingar; thegar veturinn kemur med snjoinn litur folk undrandi til himins og skilur ekkert i hvada hvitu flygsur thetta eru, hristir hausinn, stigur upp i sumardekkjadann bilinn sinn og flautar a hina halfvitan sem ekki koma ser ur sporunum. Sviar eru annars mjog fljotir ad jafna sig. Their koma heim, kikja i dagbokina sina sidan i fyrra, segja "aha, snjor, thad var thad sem thetta var" og senda af stad gröfuherinn sem er buin ad moka burt öllum snjo thegar Sviarnir vakna daginn eftir.

Annars skil eg aldrei hvadan thessar gröfur koma og allt folkid sem er tilbuid til ad stokkva ut um midja nott nanast fyrirvaralaust og moka snjo úr heilli borg a nokkrum timum. Hvad eru gröfurnar og gröfufólkid ad gera annars? Er thad a bakvakt heima hja ser, bónar gröfuna, borar i nefid og horfir a leidarljos, Er borgin kannski med samning vid öll gröfufyrirtaeki a svaedinu sem haetta i öllum ödrum verkefnum um leid og thad kemur snjor? Amk er thetta system sem virkar otrulega vel. Gröfufolk er hetjur.


föstudagur, október 27, 2006
 
Tala konur meira en menn? Þetta er spurning í nýjasta Lifandi vísindi, sem ég er áskrifandi að. Því hefur lengi verið haldið fram (og þá sérstaklega af karlmönnum) en loksins hefur verið gerð rannsókn á þessu og sýnir hún að það er í raun menn sem eru sígasprandi.
Konur reyna að halda uppi samræðum með því að spurja spurninga og koma með athugasemdir. Mennirnir hengslast með en þegar þeir byrja þá halda þeir margar einræður.
Samkvæmt rannsókninni tala menn allt að 65% af tímanum í fjölskyldunni.
Meðal karlmanna verða samtölin oft einhvers konar keppni þar sem ein persóna tekur orðið af annarri og á þess saga, sem tekur við, helst að vera skemmtilegri en þess fyrri.
Þegar konur tala saman er það meira eins og samtal þar sem þátttakendurnir koma með athugasemdir og innlegg.
Þar hafið þið það, alveg eins og við höfum reynt að segja í árhundruðir :)

Í gær datt Aujan mín illa á nýja hjólinu okkar. Einhverjir vegavinnuvitleysingar höfðu sett þykka, illsjánlega slöngu yfir göngustíginn og þegar Aujan mín klessti á hana þá flaug hún af hjólinu og rak hausinn harkalega í gangstéttina. Það sést smá á hjólinu og úlpunni, sem ég gaf Auði seinast í jólagjöf, en mest á Aujunni minni. Hún er með fullt af marblettum og skrámum á vinstri hliðinni og illt í öxlunum en sem betur fer var hún með hjálm því annars hefði hún örugglega þurft að fara á sjúkrahúsið.

Anna Eir orðin svo dugleg og stór. Stundum kjaftar hún og kjaftar með fullt af tvíatkvæðisorðum en "mamma" lítur líklega ekki dagsins ljós alveg í bráð.
Anna Eir er hvergi bangin, lætur sig gossa fram af borðbrúninni og ég gríp hana. Hún er stundum smá stund að varpa sér fram af og lokar yfirleitt augunum, rosalega sætt. Það má því segja að hún treysti mömmu sinni í blindni.
Og í göngugrindinni sinni nær hún í ýmislegt sem mig óraði ekki fyrir. Hún hefur náð sér í fjarstýringu á sófaarminum, sparibauk og videospólu á sjónvarpsborðinu og baby monitor á sófaborðinu. Núna kemst hún líka yfir hálfa uppþvottavélarhurðina og getur rifið þar og tætt. Einnig er mjög vinsælt að ýta sér inn í eldhús og rífa niður viskustykkið og handklæðið sem hanga á eldvélinni.
Nýjar myndir af Önnu Eir


mánudagur, október 23, 2006
 
Kominn tími til að blogga, þó fyrr hefði verið.
Ég gleymdi að segja frá því seinast að Sigrún og Snævar (Uppsalabúar) eignuðust stelpu 6. október og heitir hún Sólveig Birta. Við höfum enn ekki séð litlu dúlluna en stefnum á það næstu helgi eða þarnæstu. Við ætluðum þessa helgi en Anna Eir var með kvef og gröft í augunum sem við vildum ekki að nýjasta litla stelpan fengi.
Ég er búin að bæta við link á Sólveigu Birtu undir "Gríslingar" hérna til vinstri.

Anna Eir er rosa dugleg í göngugrindinni sinni, þeytist um gólfin og á frekar auðvelt með að stjórna sér.
Á fimmtudaginn skreið Anna Eir í fyrsta skiptið, dróg sig áfram á höndunum. Hún kemst nú samt voðalega stutt ennþá og verður fljótt frekar pirruð á því :)
Hér sjáiði nýustu myndirnar af Önnu Eir.

Afi á Vorsabæ varð 85 ára núna á föstudaginn. Að sjálfsögðu hringdi ég í afa og óskaði honum til hamingju. Í tilefni af afmælinu fór restin af fjölskyldunni með hann og ömmu í ferð í gær. Farið var í rútu frá Selfossi að Vorsabæ, stöðvar þar á brekkubrún og hlustað á huldufólks- og gráhelludraugssögu. Þaðan var ekið að Kletti, sem er afréttarkofi, og svo að Háafossi og heim.
Þið getið séð myndir úr ferðinni hér.


þriðjudagur, október 17, 2006
 
Auður var heima í dag, var eitthvað slöpp eftir að hafa ælt í nótt. Það er samt alltaf gaman að hafa hana heima en hún hefði nú alveg mátt sleppa því að smita mig.
Ég dröslaðist samt heillangt með lestinni til að kaupa notaða göngugrind handa Önnu Eir og var hún alsæl með hana, gat meira að segja stjórnað sér soldið.

Kíkið á nýjar myndir.


laugardagur, október 14, 2006
 
Það er búið að vera fullt að gera hjá mér seinustu vikur. Eins og mamma sagði þá voru amma og afi í Kópavogi í heimsókn hjá mér 28. sept til 1. okt. Við vorum mikið í búðum og seinasta daginn fórum við í rosalegan göngutúr frá Universitetet (næsta lestarstöð við okkur) og niður í bæ.
Ég fékk fullt af gjöfum með ömmu og afa. Þau gáfu mér hlýja lambhúshettu, Solla frænka gaf mér þrenn pör af ullarsokkum og Anna frænka gaf mér ísbjörn og hálsklút. Takk æðislega allir saman.
Emelía mamma ákvað á föstudeginum að taka aðeins í sundur niðurfallsrörin undir vaskinum í eldhúsinu því rennslið hafði verið alveg hræðilegt seinustu vikur; litli vaskurinn fylltist þegar maður lét renna í stærri vaskinn! En því miður vildi ekki betur til en að rörin voru orðin gömul og lúin og opin ekki lengur kringlótt svo ekki tókst að setja þau aftur á án þess að það læki. Það var greinlegt að öll drullan sem var innan á rörunum var ekki einskisnýt eftir allt saman, hún kom í veg fyrir að allt draslið læki :) Það var því ekki hægt að nota vaskinn fyrr en næsta þriðjudag á eftir þegar pípari fyrir stúdentaíbúðirnar mætti á svæðið. Mamma og amma tengdu uppþvottavélina bara beint við niðurfallsrörið og var því hægt að nota uppþvottavélina allan tímann.
Amma og afi eru búin að kaupa sér miða til mín aftur í desember, hlakka til að sjá ykkur. Fyrst koma samt amma og afi í Kjalarlandi til mín í nóvember, hlakka líka ofsalega til að fá ykkur.

Einar Elí, vinur Auju mömmu, var í heimsókn hjá mér 3. – 5. okt. Ég sá hann frekar lítið en hann bauð mömmum mínum út að borða; ég varð samt að koma með minn eiginn mat :)
Einar gaf mér fræga mörgæs, pingu. Takk Einar!

Ég og Emelía mamma vorum í heimsókn til Valtýs, Hlínar og Bigga í Köben 5. – 9. okt. Málið var að Auja mamma ætlaði að vera í Frakklandi að mæla próteinin sín 6. – 8. okt og vildum við Emelía mamma ekki vera einar heima og var því tilvalið að fara í heimsókn til Valtýs sem ég var að hitta í fyrsta skiptið. Það var auðvitað rosalega gaman í heimsókninni, allir svo góðir við mig og fengum við mamma meira að segja eigið herbergi. Þetta var alveg eins og á hóteli, frábær þjónusta og fríðindi.
Ég var auðvitað yfir mig hrifin af Valtý, hann var svo sniðugur og svo kunni hann svo margt að ég var stundum alveg agndofa og glápti af undrun á hann. Valtýr var líka svo góður við mig, leyfði mér að leika með dótið sitt. Mér fanns Hlín líka vera ofsalega fyndin, hún var alltaf að láta mig brosa og hlæja með því að tala skrýtið mál.
Takk æðislega fyrir okkur, sjáumst bráðum aftur.


fimmtudagur, október 12, 2006

fimmtudagur, október 05, 2006
 
Jaeja, tha eru Hulda og Eirikur farin heim til sin. Anna Eir var ofsalega anaegd med ad fa thau i heimsokn og vid lika. Einar Eli hringdi sidan a manudagskvoldid og spurdi hvort vid vaerum uppteknar a thridjudagseftirmiddag, hann yrdi nefnilega i stokkholmi. Frekar fyndid. Hann kom v/vinnu eitthvad eitthvad og for snemma i morgun. Rosa gaman ad fa svona naestum surprice heimsokn.
Nuna er eg ein i kotinu thvi Anna Eir og Emelia eru farnar til kaupmannahafnar ad heimsaekja Bigga, Hlin og Valty. Sem betur fer er eg ad fara til Frakklands i fyrramalid ad vinna yfir helgina svo eg tharf ekki ad vera ein lengi.

I gaer var kanelsnudadagurinn i svithjod. Her er nefnilega haldid upp a bolludag (ok), kanelsnudadag, vöfludag og ostakökudag. vöfludaginn ber upp a bodunardag Mariu (eda hvad thad nu heitir) og sviarnir reyndu ad rettlaeta amk thann dag med tvi thegar eg for ad finna ad ollum thessum bakarisdogum theirra. Se ekki tenginguna. Eg bordadi ekki kanelsnud i motmaelaskyni thratt fyrir hopthrysting fra vinnufelogunum. Kanelsnudakapitalistarnir graeddu samt a mer thvi eg bordadi kanelsnud i morgun.


laugardagur, september 23, 2006
 
Í gær var bókaklúbburinn hennar Auðar haldinn heima hjá okkur. Aujan mín eldaði ofsalega gott pasta handa 9 manns (ég fékk að borða líka :)) og hafði lítið fyrir því. Við tjölduðum fína stellinu okkar (eigum reyndar bara 7 diska í því) og fínum glösum. Allt sem var á borðinu höfðum við fengið að gjöf frá vinum og ættingjum í brúðkaupsgjöf, jólagjöf eða búgjöf og höfðu gestirnir orð á því hversu fínt þetta var.
Paul og Emma komu með Måns litla. Anna Eir og Måns voru nú ekkert sjúk í hvort annað en það var greinilega smá gaman að sjá annað barn. Þau fóru í bað saman og fannst Önnu Eir soldið skrýtið að vera ekki ein í baði. Hún lék sér nánast ekkert í baðinu því hún starði svo mikið á Måns.

Seinasta mánudag fórum við Anna Eir í sund eins og vanalega. Í þessum tíma áttum við að kafa. Hinir höfðu reyndar flestir kafað í tímanum á undan en þá mættum við ekki því Anna Eir var enn með svo mikið kvef. Mér fannst þessar köfunaraðferðir svo hrikalega á að lítast að ég ákvað að bíða með það þar til í næsta tíma.

Þennan sama mánudag fékk Anna Eir í seinasta skiptið brjóst hjá mér. Ég var búin að vera án mjólkur í tæpar 3 vikur og fannst í raun alveg nóg komið. Ég hafði reyndar ekki þjáðst nein ósköp en var alveg til í að fá venjulegan mat. Það var t.d. ekki einu sinni hægt að kaupa sér samloku út í búð, hvað þá meira. Anna Eir fékk móðurmjólkina í sex og hálfan mánuð sem þykir bara mjög gott. Ég tel líka að það sé í raun best fyrir hana að vera ekki að drekka þetta glundur frá mér lengur því ef ske kynni að ég borðaði eitthvað með mjólkurvöru í þá færi það í hana og henni myndi líða illa. Það var nefnilega ekki hægt að treysta búðarfólki fyrir fimm aur um innhald í því sem maður keypti. Það sagði oft að varan innihéldi ekkert með mjólkurvöru í en þegar við báðum þau að telja upp allt þá kom iðullega í ljós smör eða smjörlíki eða sýrður rjómi eða eitthvað annað.
Fyrstu svona 2-3 dagana var Anna Eir ekki alveg sátt við að fara að sofa hjá mér án þess að fá að drekka og þurfti Auður að svæfa hana því hún stóð bara á orginu hjá mér en steinþagði þegar Auður tók hana enda veit hún að það þýðir ekkert að krefja Auði um mjólk. Sem betur fer var Auður að kenna upp í Háskóla og var því stutt þessa daga sem þýddi að hún náði að svæfa Önnu Eir nánast alla lúrana hennar :)
En núna virðist hún vera búin að sætta sig við nýju aðstæðurnar og þambar vatn á nóttunni í staðinn. Og ég held bara að hún hafi ekki nokkurn tímann sofið eins vel og seinustu daga.

Myndir af Önnu Eir og af öðru fólki.


sunnudagur, september 17, 2006
 
Á föstudaginn komu amma á Brekkulæk, langamma í Hveró og Kata móðursystir mín í heimsókn til mín. Auja mamma og Kata áttu báðar afmæli þennan dag, mamma varð 29 ára og Kata 23. Auja mamma vissi ekki af heimsókninni og hitti gestina okkar ekki fyrr en á veitingarhúsinu sem ég og Emelía mamma sögðum henni að mæta á. Auja mamma fékk ofsalega marga pakka og var rosalega ánægð með daginn. Ég og Emelía mamma fengum meira að segja líka pakka.
Í gær fórum við aðeins í bæinn. Gestirnir okkar keyptu sér allir skó og amma keypti sér tösku og Kata úlpu. Langamma keypti sér alveg eins fótanuddtæki og mamma á eftir að hafa prófað tækið hennar :) Annars var mikill hávaði í bænum, fullt af fólki og kosningaáróður; það eru nefnilega alþingis- og sveitastjórnarkosningar í Svíþjóð í dag.

Hérna sjáið þið gamlar myndir síðan úr heimsókn Kötu og Ara.


föstudagur, september 15, 2006
 
Aujan mín á afmæli í dag og er 29 ára. Hún hefur verið með smá 29 ára krísu í vikunni en það fjaraði fljótt út í gær þegar hún fór í almennilegt fótabað. Ég veit hvernig þetta hljómar en Auður fékk fótanuddtæki frá okkur Önnu Eir í gær. Við vorum svo spenntar að við gátum ekki beðið með að gefa gjafirnar. Við gáfum Auði líka rosa flottan kaffibaunamalara sem malar nákvæmlega það magn sem maður vill og í þeim grófleika sem maður vill. Í dag ætlum við nefnilega út að borða og myndum því ekki hafa tíma til að opna pakka fyrr en seint í kvöld.

Á miðvikudaginn leigðum við okkur bíl til að fara í risastóran verslunarkjarna (Barkarby) sem er í svona korters fjarlægð frá okkur, þ.e.a.s. ef maður er á bíl. Við fórum eitt sinn í Barkarby með strætó, lest og strætó og tók það okkur rúmlega klukkutíma og þó vorum við heppnar með áætlanirnar!!
Það kostar ekki svo mikið að leigja lítinn bil í einn sólarhring og vorum við ákveðnar í því að gera það einhvern tímann í stað þess að eiga bíl sjálfar. Það kostar hvort eð svipað og að taka leigubíl fram og til baka.
Allavega, við fórum auðvitað í barnabúð og svo í IKEA. Það bregst ekki að þegar við förum í IKEA þá kaupum við einher ósköp en borgum yfirleitt ekki mikið fyrir það, ekki af því að við reynum að smygla helmingnum fram hjá afgreiðslufólkinu, heldur af því að IKEA er bara svo fjandi ódýr búð enda höfum við keypt ógrynni þar í gegnum tíðina.
Það sem Auður vildi m.a. kaupa var bali sem var ætlaður til fótabaðs. Sem sagt bara bali, ekki tengdur við neitt rafmagn og ekkert fínerí en þó í lagi eins og fætur og smá rifflaður í botninum. Ég var búin að kaupa fótanuddtækið fyrr í vikunni og sá því ekki tilgang í að kaupa einhvern bala sem hún myndi aldrei nota en varð auðvitað að samþykkja balann til að í fyrsta lagi ekki vera leiðinleg og svo að vera ekki grunsamleg (auk þess kostaði balinn nánast ekki neitt). Balinn kom síðan að góðum notum í gær. Þegar Auður var í notalega og tæknilega fótabaðinu sínu þá stakk ég mínum tám í balann. Það var ekkert smá kósý hjá okkur að sitja saman í fótabaði og horfa á sjónvarpið.

Við keyptum fyrir löngu flugmiða til Íslands um jólin. Við Anna Eir komum 18. des. og Auður kemur 22 des.. Ég fer til baka til Svíþjóðar 2. jan en Auður og Anna Eir fara 8 jan.. Þá vitið þið það og getið farið að plana jólin :)

Ég verð aðeins og kvarta yfir Svíunum. Bölvaðir merðirnir er alveg að fara með mig núna. Það er ábyggilega ár síðan að við gátum keypt papríkusnakk frá Estrella (svipað og Maarud) og þá var bara orðin ein búð sem seldi það. Ég sætti mig svo sem við það þrátt fyrir að ég væri ekkert ánægð með það enda er papríkusnakkið lang best. En núna er mér allri lokið. Svíar eru hættir að selja Nesquik. Ég meina að þeir eru algjörlega hættir að selja Nesquik í allri Svíþjóð. Mér hefur reynst erfitt að finna nesquik og hef einmitt líka séð að þær búðir sem áður seldu það eru hættar því. Ég trúði samt aldrei að nokkur heilvita þjóð myndi nokkurn tímann hætta með öllu að selja þessa dásamlegu vöru og hringdi því í heildsalann fyrir Nestlé í Svíþjóð sem tilkynnti mér þá þessar hörmulegu fréttir. Ástæðan var að það seldist ekki nógu mikið. Svíar eru nefnilega helteknir af O’boy og hafa þrálátlega spurt mig í vinnunni af hverju ég drekki Nesquik. Ég er ekki að grínast, ég hef ábyggilega verið spurð 20-30 sinnum af þessu í vinnunni. Ef þessir vitleysingar myndu prófa Nesquik þá myndu þeir ekki spyrja svona heimskulega og það er þeim að kenna að ég fæ ekki Nesquikið mitt nema að flytja það inn til landsins frá nágrannlöndunum. Sem betur fer þekki ég yndislegt fólk (Ósk og Hlín og líklega einhverjir fleiri) sem hefur komið með Nesquik til mín vegna þess hversu erfitt ég hef átt með að finna það hér.


mánudagur, september 11, 2006
 
Ég er öll að skána í horinu en ákvað samt að sleppa sundtímanum mínum í dag.

Ég fór í læknisskoðun í dag og var líka vegin og metin. Ég er orðin 8670 g og 69,5 cm og hef því þyngst um 320 g og lengst um 0,5 cm á 17 dögum. Ég þyngist og lengist fínt, sagði hjúkkan.

Fyrir rúmri viku hætti ég að drekka á nóttunni. Ég væri nú reyndar alltaf til í að fá smá sjúss þegar ég vakna en mömmur mínar eru að reyna að venja mig af þessu því það hefur vonandi í för með sér að ég sef betur. Stundum mótmæli ég soldið, sérstaklega þegar Emelía mamma heldur á mér en þá reyni ég bara að ná mér sjálf í brjóstið með því að ýta mér niður og toga í bolinn :) Í staðinn reynir mamma að bjóða mér vatn, fuss og svei.

Hérna getið þið kíkt á myndir frá því í gær þegar ég fór með báðum mömmum mínum á rólóinn.


laugardagur, september 09, 2006
 
Núna er ég búin að smakka ósköpin öll af furðulegum mjólkurvörustaðgenglum: hrísgrjónamjólk, haframjólk frá nokkrum mismunandi framleiðendum, hafrajógúrt, sojajógúrt, hafrarjóma, smjör, smjörlíki, cheddar ost og mozzarella ost. Ég býst nú svo sem aldrei við því að þetta sé eitthvað sérstaklega gott en ég bragða samt á þessu með jákvæðum hug og hefur flest komið mér nokkuð á óvart með því að vera ætt og jafnvel í áttina að vera alveg ágætt.
Það versta af þessu er tvímælalaust hrísgrjónamjólkin. Ég get eiginlega ekki lýst bragðinu, það var svo skrýtið. Kannski var hún eins og einhver olía sem maður gæti fundið í smiðjunni hans afa (bragðið minnti mig á lyktina úr smiðjunni) en samt um leið þunn eins og vatn.
Það besta er líklega hafrajógúrtin, sojajógúrtin og smjörið. Hafrarjóminn er samt alveg stórgóður í matargerðina og myndi ég líklega ekki finna fyrir miklum mun ef ég vissi ekki hvaða rjóma við værum að nota. Einnig virkaði smjörlíkið vel í súkkulaðikökuna sem Auður bakaði.
Ostarnir voru soldið skrýtnir en alveg þess virði að smakka, en þó bara einu sinni. Ég efa nú að ég eigi eftir að láta þá ofan í mig aftur en þeir gáfu mér tækifæri á að búa til pizzu og steikta samloku.
Haframjólkin er ekkert meiriháttar en alveg þolanleg og í raun nauðsynleg fyrir mig því ég bara hreinlega get ekki borðað brauð án þess að fá mér kakómjólk með.

Litla dýrið okkar hefur annar verið veik síðan aðfararnótt föstudagsins. Hún hefur ælt þvílíkt, verið með rosalegt hor og slöpp. Litla skinnið hefur verið svo slöpp að hún hefur fengist til að liggja hjá okkur án þess að vera á iði og þetta því í raun í fyrsta skiptið þar sem hún hefur viljað kúra okkur :)
Hérna getið þið séð mynd af Önnu Eir veikri.


fimmtudagur, september 07, 2006
 
Ég er orði frekar dugleg að borða þó ég segi sjálf frá. Mömmum mínum finnst það reyndar líka þó þeim finnist ég líka oft vera óþekk. Eina leiðin til að ég borði er að ég hafi dót til að leika með og helst verð ég að fá nýtt dót annan hvern dag, annars verð ég reið og vil ekki borða. Og hananú!
Ég hef meira að segja fengið að leika mér í hnífaparaskúffunni á meðan ég borðaði. Allar teskeiðarnar og allar mínar skeiðar urðu svo skítugar að það þurfti að skella þeim í uppþvottavélina.

Á mánudögum er ég á sundnámskeiði og er búin að fara í þrjá tíma. Mér þykir mjög gaman í sundi enda þrælvön, fer í bað á hverjum degi.

Í vikunni hef ég tvisvar farið í "Öppna förskolan" en það er ætlað börnum sem eru enn ekki farin á leikskóla. Þá mætir maður með foreldrum sínum þegar maður vill og leikur sér við hina krakkana og stundum syngjum við saman. Mér þykir það líka gaman, brosi mínu breiðasta og heilla allar mömmurnar. Þegar við syngjum þá horfi ég agndofa á.

Myndir seinustu daga.


sunnudagur, september 03, 2006
 
Í gær var ég hálfs árs. Mömmur mínar buðu því öllum sem við þekkjum í Uppsala og Hrönn, Georg og Eiríki í afmæli til mín og til að fagna því að ættleiðingin mín er skráð í öll kerfin í Svíþjóð. Því miður komust ekki Uppsalabúarnir en það var samt rosalega gaman hjá okkur Eiríki, ég horfði oft agndofa á allt sem hann kunni. Auja mamma gerði rosalega gott með kaffinu, bakaði súkkulaðiköku án mjólkurvara svo Emelía mamma gæti fengið eitthvað, gerði heitan rétt og fleira.

Annars er ég orðin svo hrikalega dugleg að lyfta mér upp á hnén, alveg sjálf. Mér tókst það í fyrsta skiptið á föstudaginn og í dag gerði ég það oft. Sjáiði bara myndirnar.

Nýjar myndir frá ágúst og úr afmælinu mínu.


miðvikudagur, ágúst 30, 2006
 
Í gær fór ég í ofnæmistest. Mamma þurfti að fylla út margra blaðsíðna spurningablöð og svo talaði læknirinn við okkur. Hann var soldið svona læknalegur og fimmtugur karlmaður í þokkabót, sem sagt með soldinn hroka og skæting. En hann sendi mig í test sem tók bara 12 mínútur. Það var negtívt control, pósitívt control, mjólk, fiskur og egg. Og viti menn, ég er með ofnæmi fyrir...... daddara.... mjólk. Þessar fréttir koma eins og þruma úr heiðskýru lofti fyrir okkur, not.
En ég fékk þá eitthvert sterakrem, eitthvert rakakrem og svo mjólkurduft fyrir ofnæmisgemsa.
Ég á að koma aftur í test eftir nokkra mánuði en þangað til má ég ekki fá neinar mjólkurvörur. Ofnæmi sem þetta getur gengið til baka ef maður neytir ekki vörunnar sem maður er með ofnæmi fyrir. Ef maður óhlýðnast lækninum hins vegar þá getur verið að maður verði með ofnæmi það sem eftir lífsins. Vanalega er mjólkurofnæmi horfið þegar maður er eins og hálfs árs.
Það sem meira er, Emelía mamma má ekki heldur borða mjólkurvörur meðan hún er með mig á brjósti, það held ég að verði smá erfitt fyrir hana. Við höfum hins vegar þegar fundið ýmsar vörur sem eru án mjólkurvara, t.d. smjör, jógúrt og mjólk.

Tvær nýjar myndir komnar.


sunnudagur, ágúst 27, 2006
 
Langamma í Sandvík á ammæli í dag og er 85 ára. Hún er ábyggilega stödd í afmælisveislunni sinni í þessum skrifuðum orðum sem haldin er í golfskálanum á Selfossi. Því miður komumst við ekki en við óskum þér ofsalega mikið til hamingju með daginn, elsku langamma!

Í dag gat ég ýtt mér alveg 2 metra afturá bak, var allt í einu komin útaf teppinu mínu og langt út á gólf, ekkert mál. Og svo gat ég haldið mér kannski alveg 20 sekúndur á hnjánum (Auja mamma hjálpaði mér smá). Mömmur mínar eru stundum að prófa mig en ég er ekki alveg nógu sterk enn. Ég get þó setið núna ef ég hef púða í kringum mig. Kíkiði bara á myndirnar ef þið trúið mér ekki.

Hérna eru nokkrar nýjar myndir.


föstudagur, ágúst 25, 2006
 
Nói frændi minn kom í heimsókn til mín eldsnemma á miðvikudaginn. Við gerðum ekkert sérstakt þann dag því það var af og til hálfgert Nóaflóð hérna með tilheyrandi þrumum og eldingum, alls ekki skemmtilegt að lenda í því.
Í gær fórum við hins vegar í bæinn. Löbbuðum um og kjöftuðum og fórum upp í útsýnispallinn sem flestir gestir eru dregnir í. Þá sér maður nefnilega svo vel yfir Stokkhólm. Svo fórum við út að borða.
Nói gaf mér obboslega flott teppi til að liggja á og leika sér, svona babygym, ekkert smá skemmtilegt!
Nói fór svo aftur til Noregs í morgun en hann ætlar að koma einhvern tímann aftur í heimsókn til okkar. Ég hlakka til því mér fannst hann ýkt skemmtilegur. Sjáumst.

Ég fór í mælingu í gær, er orðin 69 cm og 8350 g. Ég hef því lengst um 2,5 cm og þyngst um 300 g á 3 vikum. Ég er alveg á lengdarkúrfunni minni en er enn undir þyngdarkúrfunni. Ég verð því að fara að borða meiri fitu.

Hérna eru 2 myndir af mér.


þriðjudagur, ágúst 22, 2006
 
Díses, tölvur! Við höfum ekki getað installað Windows Service pack 2 hjá okkur, hvorki áður eða eftir að ég straujaði tölvuna. Ég hringdi í Microsoft en vegna þess að tölvan okkar er með eitthvað OEM númer þá veita þeir ekki ókeypis hjálp og hefði ég þurft að borga tæpar 900 SEK fyrir aðstoð, sem ég gerði að sjálfsögðu ekki. Þá hringdi mín í búðina sem við keyptum tölvuna forðum daga (sept 2002). Einhver náungi úr tölvudeildinni þeirra reyndi eitthvað að hjálpa mér en ekkert gékk. Þá talaði ég við einhvern úr búðinni þeirra og sá benti mér á hið augljósa að fara inn á Microsoft.com og reyna að hlaða SP2 niður. Well, döööö, búin að reyna það milljón sinnum og gékk heldur ekki þó ég inactiveraði vírusvörnina mína.
Nú, við Auður settumst niður í gærkveldið ákveðnar í því að leysa málið. Reyndum hitt og þetta en prófuðum svo að hlaða niður Service pack 1. Það gékk vel. Þá reyndum við að hlaða niður SP2. Okkur til mikillar ánægju bauðst okkur að hlaða niður ýmsu en þó ekki SP2. Eftir það reyndum við aftur að hlaða niður SP2 og þá tókst það loksins. Við þurftum sem sagt fyrst að hlaða niður fyrirrennurum SP2.
Og þá er mér spurn, hvernig í fjandanum vita svona tölvufávitar þetta ekki!!!
Þegar SP2 var loksins komið inn þá gátum við installað einhverju fyrir videomyndavélina okkar sem við höfum ekki getað gert og núna getum við því sett öll videoin okkar í tölvuna og á CD. Niðurstöður jólagetraunarinnar mun því berast ykkur mömmur og pabbar okkar von bráðar.

Á sunnudaginn lét ég loksins verða að því að smíða ramp til að komast upp þessar þrjár tröppur inn í húsið okkar. Það hefur verið soldið þreytandi að reyna að koma vagninum niður þegar Anna Eir hefur verið sofandi og ómögulegt að koma honum upp þegar hann hefur verið hlaðinn vörum. Ég hef því þurft að bera allar vörurnar inn og svo drösla vagninum. Eigendur hússins hafa ekki viljað skaffa ramp en gáfu okkur góðfúslegt (my ass) leyfi til að byggja hann sjálfar. Við keyptum því sög og nagla og smíðuðum þennan líka rosalega flotta ramp og það sem meira er, hann virkar!
Það er kominn gæðastimpill á rampinn því á sunnudagskvöldið hrukkum við Auður við þvílíkan hávaða, héldum að einhver væri að stela rampinum okkar (sem ég býst reyndar við að verði gert, hann er svon flottur) en þá voru tveir brettastrákar að skate-a á honum. Sem sagt, ýkt kúl rampur ;)


föstudagur, ágúst 18, 2006
 
Í gær keyptum við töffarahjól handa Auju mömmu. Það er allt vaðandi í útsölum í Stokkhólmi og slógum við því til. Mömmur mínar eiga sko tvö hjól en allar fjórar gjarðirnar eru beyglaðar og við vitum ekki hvernig það hefur gerst, líklega þegar hjólin hafa verið í hjólagrindunum. Það er bara hægt að hjóla á öðru hjólinu og ætlum við að nota hitt í varahluti. Það borgar sig nefnilega ekki að kaupa gjarðir því þær kosta 500 kr stykkið.
Hjólið sem við keyptum er svo flott (merkið Peak) að búðarkallarnir ætla að setja það saman fyrir okkur. Núna getur mamma verið fljótari heim úr vinnunni til mín.

Kíkið á myndir af mér.


þriðjudagur, ágúst 15, 2006
 
Ég geymdi bestu myndirnar þar til seinast, myndir af mér á Íslandi :) Núna erum við búnar að setja inn allar myndir úr Íslandsferðinni.
Það var svo gaman að koma til Íslands í sumar og hitta ykkur öll. Við ætlum að fara að kaupa flugmiða til Íslands um jólin, ég hlakka obboslega til. Ég og Emelía mamma ætlum að koma aðeins á unda Auju mömmu því hún á svo fáa frídaga eftir. Svo ætlum við Auja mamma að vera lengur á Íslandi en Emelía mamma því Auja mamma mun vera heima með mig á næsta ári en Emelía mamma þarf að fara að vinna. Ég verð því rosalega lengi á Íslandi um jólin. Jibbbbbí!


mánudagur, ágúst 14, 2006
 
Í gær áttum við Auður eins árs brúðkaupsafmæli. Fyrsta árið hefur verið afar ánægjulegt og býst ég við að þau næstu verði það líka. Við erum vanar að halda upp á 13. ágúst en í gær gerðum við ekkert. Litla fjölskyldan var þó saman allan daginn en það er fyrir öllu.


 
Á laugardaginn fórum við í grill með Íslendingafélaginu í Stokkhólmi. Það mættu kannski bara 20 manns en það var alveg ágætt. Við löbbuðum á staðinn, tókum þátt í boule, grilluðum og fórum enda var ég orðin syfjuð.

Í gær fór ég í annað skiptið á koppinn minn og þá pissaði ég sko og kúkaði í hann. Og í morguna pissaði ég líka í koppinn. Þetta er sko ekkert mál.

Kíkið á myndir úr grillinu.


laugardagur, ágúst 12, 2006
 
Mömmur mínar prófuðu að setja á mig mjólkurduft áðan og þar sem ég varð rauð og fékk litlar hvítar bólur þá settur þær venjulega kúamjólk og sama sagan þar. Ég er sem sagt með ofnæmi fyrir kúamjólk! Gott að vita hvað það er.

Í gær drógu mömmur mínar í jólagetrauninni, þ.e. hvar við ætlum að vera á aðfangadag og gamlársdag; hjá ömmu og afa í Kópavogi, ömmu og afa í Kjalarlandi eða ömmu og afa á Brekkulæk. Mömmur mínar tókum dráttinn upp á videó og munum senda ykkur á diski í póstinum. Því miður verður ein amma og einn afi út undan í ár en þá ætlum við að vera hjá þeim á aðfangadag á næsta ári.
Við höldum sem sagt að við séum svo skemmtilegar og vinsælar að við getum bara dregið um svona hluti, vonum að það sé rétt.

Já, og svo klipptu mömmur mínar fullt af hárinu mínu í dag, ég er nefnilega orðin soldið þunnhærð og því frekar gamlakarlsleg í útliti. Ég skánaði samt heilmikið eftir klippinguna.

Nýjar myndir af mér.


fimmtudagur, ágúst 10, 2006
 
Nói frændi hringdi í okkur í gær og sagði okkur að hann ætlar að koma eftir 2 vikur. Hann er nefnilega að flytja til Noregs og ætlar að túra aðeins um nágrannalöndin fyrst um sinn því hann er í tveggja mánaða fríi. Hlakka til að hitta þig, Nói!

Kíkið endilega á nýjustu myndirnar af mér og restina af Íslandsmyndunum.


miðvikudagur, ágúst 09, 2006
 
jahá, ég er með ofnæmi fyrir barnagraut, bæði frá Nestlé og Semper. Mömmur mínar ætla því líklega ekkert að vera að prófa fleiri tegundir. Ég verð ofsalega rauð á húðinni eftir grautana og fæ litlar hvítar bólur. Þetta hverfur svo allt saman á nokkrum klukkutímum. Í kvöld fékk ég því í staðinn það sama og mömmur mínar voru að borða; kjúkling og franskar kartöflur og hef ég aldrei borðað með eins miklum áhuga.

Ég var ekki búin að segja ykkur frá því að ég var nær dauða en lífi á laugardaginn var. Við höfðum verið í bænum, keyptum okkur ógó flottan prentara og horfðum smá á Gay pride gönguna. Svo ætluðum við að taka lestina heim. Auja mamma borgaði fyrir tvo og sagði að við ætluðum allar að fara í gegnum hliðið fyrir vagnana. Auja mamma fór fyrst með vagninn og svo kom Emelía mamma með mig í fanginu því ég var sofandi. En allt í einu fann ég mikinn sársauka og öskraði hástöfum í margar mínútur. Ég vissi þá ekki hvað hefði komið fyrir en frétti frá mömmum mínum að sjálfkrafa hliðið hefði skollið á hausinn á mér. Mömmur mínar fylgdust vel með mér allt kvöldið til að vera vissar um að ég hefði ekki fengið heilahristing, en ég spjaraði mig.
Emelía mamma sendi síðan lestarfélaginu heldur betur reiðibréf í gær.

Þið getið kíkt á myndir af fötunum sem mér voru gefin þegar við vorum á Íslandi. Ég þakka enn og aftur fyrir gjafirnar!
Svo getið þið séð myndir úr Íslandsferðinni.


föstudagur, ágúst 04, 2006
 
Amma og afi í Kópavogi söknuðu mín svo mikið að þau keyptu sér strax á þriðjudaginn ferð til mín 28. sept til 1. okt. Hlakka ofsalega til að sjá ykkur!

Ég steingleymdi að segja frá tveimur afar merkilegum hlutum í gær. Á miðvikudaginn varð ég 5 mánaða og á fimmtudaginn fyrir viku gékk ættleiðingin mín í gegn svo núna má Auja mamma ekki yfirgefið mig, jibbbbbbí.

Og fleira. Er búin að standa í ströngu varðandi myndir, þær eru nefnilega soldið margar sem ég ætla að setja á netið en þó er það bara lítið brot af öllum myndunum. Set inn fram að 16. júní en afgangurinn birtist bráðlega. Ég vil nýta tækifærið og benda á að við tókum ekki allar myndirnar, sumar eru frá Ingu frænku, afa á Brekkulæk og afa í Kópavogi. Takk kærlega fyrir myndirnar.


fimmtudagur, ágúst 03, 2006
 
Það er í nógu að snúast hjá okkur. Við höfum nefnilega ekki bloggað síðan að við fórum til Íslands og erum því að velja úr ótal myndir sem við ætlum að setja á myndasíðuna næstu daga.
Í dag fór ég í mælingu og er orðin 66,5 cm og 8050 g. Ég hef því lengst um 1 cm og þyngst um 550 g á 5 vikum. Hjúkrunarkonan sagði mömmu að ég ætti að fara að borða venjulegan mat því ég væri aðeins farin undir þyngdarkúrvuna mína. Ég hafði hins vegar ekki mikla lyst á kvöldmatnum og endaði á að æla þvílíkt í rúmið, á gólfið, mömmur mínar og mig. Kannski er ég bara smá slöpp eftir bólusetninguna í dag eða gjörsamlega eftir mig eftir að hafa þurft að dragnast með Emelíu mömmu í bænum í dag.


 
Bara ad lata vita ad vid erum komnar aftur til Svithjodar. Thad var osköp gott ad koma i litlu ibudina okkar aftur tho hryllingshrollur hafi farid um amk mig a flugvellinum vid ad sja og heyra alla svianna.
I gaer komu Arna og Karvel med strakana sina til Stokkholms. Vid röltum adeins um baeinn og forum svo a pizza hut. Haukur Freyr og Arnar Smari eru ordnir svaka storir og duglegir og thad var rosa gaman ad hitta thau.

Emelia og Anna Eir eru nuna i onaemissprautu part II og munu orugglega berast frettir af haed og thyngd litlu prinsessunnar nuna seinnipartinn. Stay tuned


miðvikudagur, júlí 05, 2006
 
Þá er Íslandsferðin okkar að bresta á. Ég ætla bara að setja grófa áætlun ferðarinnar hérna svo að þið vitið ca. hvar við verðum með bækistöðvar hverju sinni.

6. júlí (fim): Komum til Íslands. Álfhólsvegurinn. (Matur hjá Magga og Heiðrúnu.)
7. (fös): Álfhólsvegurinn. (Matur í Perlunni í boði Dr. Önnu Kristínar.)
8.-10. (lau-mán): Sumó með Önnu Kristínu og Þorvarði.
11.-20 (þri-fim): Álfhólsvegurinn. (Stórafmæli þar lau 15. júlí!!).
21.-23. (fös-sun): Sumó með Magga og Heiðrúnu.
24. (mán): Álfhólsvegurinn.
25.-28. (þri-fös): Fyrir austan. (Líklega 25. hjá ömmu í Hveró og 26.-28. hjá Sollu frænku).
29.-30. (lau-mán): Álfhólsvegurinn.
31. (mán): Förum frá Íslandi.


Við viljum minna á að íslenska gsm númerið okkar er 663 86 32.


Eins og áður hefur komið fram þá er einhver að verða þrítugur og ætlar sér að halda upp á það laugardaginn 15. júlí á Álfhólsvegi 10 A, sem eru heimkynni mömmu og pabba. Ég hef ekki staðið í því að hringja í alla sem ég vil bjóða heldur hef ég sagt fólki frá þessu þegar ég hef heyrt í því og beðið það um að láta fréttirnar berast. Þú þarft því engan vegin að vera móðguð/móðgaður ef þú hefur ekki fengið gullslegið boðskort.

Dagskrá 15. júlí er eftirfarandi:
kl. 15: Gestunum, sem að sjálfsögðu hafa beðið spenntir margar klukkustundir í röð fyrir utan húsið, er hleypt inn.
kl. 20: Partýgestirnir fara að streyma inn.

Áætlað er að afmælið standi fram á nótt og má fólk koma hvenær sem er og fara hvenær sem er. Boðið er upp á glæsilegar veitingar, bæði vott og þurrt.
Ef að ÞÚ telur að ÞÚ sért velkominn þá endilega mættu!!!

Vegna væntanlegra rifrilda þá verður litla prinsessan okkar til sýnis í glerbúri (bannað að snerta!) á miðju stofugólfinu. Hún verður vakandi einhvern tímann milli 15 og 20 en eftir það verða gestirnir að dást að henni sofandi. Aðgangur ókeypis!

Bless í bili.


 
Ég er orðin alveg feykilega dugleg. Mamma skildi mig eftir á teppinu mínu í morgun og skrapp á klósettið. Þegar hún kom til baka var ég á maganum. Mamma var að sjálfsögðu ægilega stolt af mér, henni finnst ég alltaf svo dugleg, sama hvað ég geri.
Þessa dagana fékk ég t.d. þá flugu í höfuðið að ég gæti orðið óperusöngkona þegar ég verð stór og auðvitað verður maður þá að fara að æfa sig, ég veit nefnilega að samkeppnin í heiminum er hörð. Ég tek háu tónana á skiptiborðinu og á teppinu mínu og nánast hvar sem er. Mömmum mínum finnst ég dugleg að kanna raddsviðið og raddstyrkinn en eru líka soldið þreyttar í eyrunum.
Annars lítur út fyrir að það sé mikið drasl í íbúðinni okkar en við erum sko að pakka svo allt er á leiðinni í töskur.
Við Emelía mamma fórum á mánudaginn og keyptum fyrstu vog heimilisins, ekki svo sem til að vega okkur heldur til að vega ferðatöskurnar því við ætlum sko að fara oft til Íslands og viljum geta tekið eins mikið með okkur og við getum án þess að vera með yfirvikt.

Þá sjáumst við bara á Íslandi. Bless í bili.

Kíkið á seinustu myndirnar af mér fyrir Íslandsferðina.


sunnudagur, júlí 02, 2006
 
Í dag fór ég í eins árs afmæli hjá Eiríki. Ég fékk ekki að smakka kökurnar en mömmur mínar sögðu að allt hefði verið rosalega gott.
Fullt af fólki hélt á mér og var ég ekkert hrædd. Þetta var góð æfing fyrir Íslandsferðina því þar ætla ég að knúsa alla sem ég þekki.

Kíkið á myndir úr afmælinu.


laugardagur, júlí 01, 2006
 
Núna er góða veðrið aftur komið til okkar; bara sól og hiti þessa vikuna. Við Emelía mamma erum því búnar að vera mikið úti og erum heldur betur búnar að kynnast öllu hverfinu.
Í dag fórum við allar þrjár í rosalega skógarferð. Við gengum meðfram Etsviken sem er vatn rétt hjá okkur. Auja mamma bar mig alla leiðina því Emelía mamma þurfti að nota alla sína krafta í að drösla vagninum mínum efir stórgrýttum og stórrættum stígnum.
Langafi á Grænó átti annars afmæli í dag og varð 74 ára. Auðvitað hringdum við í hann og óskuðum honum til hamingju.

Fyrsta Íslandsferðin mín nálgast óðfluga og er ég orðin mjög spennt.
Sjáumst bráðlega!

Kíkið á nýjustu myndirnar.


fimmtudagur, júní 29, 2006
 
Fyrir rúmri viku fékk ég þrjá naghringi því ég er búin að vera að stinga puttunum upp í mig seinustu þrjár vikur. Ég er alveg ofsalega dugleg að grípa í hringina og næ oft að stinga þeim upp í mig en stundum ratar bara höndin í munninn. Ef ég er ekki með naghring þá þykir mér mjög gott að stinga litla putta upp í mig, ég er nefnilega að æfa mig fyrir hlutverk Mini mini me í næstu Austin Powers myndinni! Annars set ég orðið allt upp í munninn sem ég næ í, ég veit ekki alveg af hverju en ég bara verð að gera það.

Í seinustu viku, þegar við vorum að versla með ömmu og afa, þá heyrðum við framlag Íslendinga í Júróvisíón í ár í einni búðinni. Okkur þótti það ægilega skemmtilegt og komumst í mikið stuð enda Silvía Nótt alveg frábær.

Á laugardaginn fórum við í picnic með þremur íslenskum pörum og börnunum þeirra, allt vinir Hrannar og Georgs. Það var mjög skemmtilegt því það er alltaf svo gaman að vera úti í náttúnni og allir voru hressir og kátir.

Í vikunni erum við Emelía mamma búnar að vera soldið í bænum og í gær fórum við í ungbarnaeftirlitið til að mæla mig. Ég er orðin 7500 g og 65,5 cm og hef því þyngst um 525 g og lengst um 2,5 cm á 26 dögum.


Kíkið á nýjustu myndirnar.


föstudagur, júní 23, 2006
 
Hæ, hæ allir.
Núna ætla ég að segja ykkur allt sem hefur gerst frá því á þriðjudaginn í seinustu viku. Lola, vinnufélag Auju mömmu, kom þá í heimsókn til mín. Lola er rosalega hrifin af mér og hefur talað við mig síðan ég var í maganum á mömmu og hún kallar sig Lolu frænku :)

Það var annars svo rosalega heitt í byrjun seinustu viku að við mamma vorum inni í þrjá daga.

Á föstudeginum fór Auja mamma með rútu á ráðstefnu til Tällberg, sem er fallegt svæði við vatnið Siljan. Amma og afi á Brekkulæk komu í heimsókn til okkar á föstudeginum og við keyrðum saman á æðislegum Volkswagen til Tällberg í sumarhús sem þau leigðu. Okkur langaði nefnilega öll að vera með Auju mömmu þá fjóra daga sem ráðstefnan hennar var.
Ferðin til Tällberg var ömurlega leiðinleg að mínu mati og ég lét mömmu og ömmu og afa sko heyra það á leiðinni. Það er auðvitað ekkert skemmtilegt að vera niður njörvaður í marga tíma, ekki þegar maður er svona mikill fjörkálfur eins og ég. Ferðin á að taka um 3,5 tíma en tók 6,5 því það þurfti að stoppa nokkrum sinnum til að róa mig.
Það var bara nokkuð gaman í sumarhúsinu og ekkert vesen á mér. Við fórum í picnic, skoðuðum næstu smábæi og spiluðum kana.
Heimferðin á mánudeginum var jafn löng og sú fyrri en samt öllu skemmtilegri því Auja mamma kom með okkur og hún var í því að skemmta mér.
Fyrsta fríið mitt var því barasta nokkuð vel heppnað og mjög skemmtilegt.

Amma og afi voru hjá mér þangað til á miðvikudaginn en þá óku þau suður til Halmstad á tangóhátíð.
Takk ofsalega vel fyrir samveruna, amma og afi, við sjáumst eftir nokkra daga!

Kíkið endilega á myndir úr fimmtándu viku og sextándu viku.


 
Elsku lesendur!

Við biðjumst velvirðingar á þeim óþægindum sem bloggleysi okkar hefur valdið ykkur. Að sjálfsögðu eru góðar ástæður að baki þessu.
Í seinustu viku ákvað ég að strauja tölvuna okkar og tók það mig 2 daga að koma öllu í gang aftur enda hef ég aldrei gert þetta áður og er svo sem ekkert sérlega góð á tölvur. Ég fór því að sofa á fimmtudeginum í góðri trú um að allt væri komið í lag. Það stóð því til að blogga á föstudeginum en þegar ég kveikti á kvikindinu þá birtist blár skjár með villumeldingu. Mér tókst engan veginn að fá tölvuna til að opna Windows og lagði málið niður.
Þegar við komum til baka úr fríinu með Önnu Kristínu og Þorvarði þá fór Þorvarður í viðgerðir á tölvunni enda tölvunarfræðingur að mennt. Eftir margar tilraunir þá tókst loksins næsta dag að staðsetja vandræðin; það gengur ekki að hafa DVD skrifarann okkar í gangi þegar við ræsum tölvuna!! Þvílíkt heimskulegt vandamál en það var heldur betur lán að Þorvarður var hjá okkur því annars væri tölvan örugglega ekki komin í gang enn.


mánudagur, júní 12, 2006
 
Úff, það er alveg ofboðslega heitt úti í dag, 30,4 gráður eins og er. Við mamma ætlum því ekki út fyrr en seinnipartinn því það er alls ekkert notarlegt að vera í svona miklum hita. Spáð er álíka góðu veðri alla vikuna.

Ég setti inn eina mynd af mömmu útældri. Ég lá á maganum á mömmu og þurfti allt í einu að æla. Þetta voru rosalegastu þrjár gusur sem mamma hefur séð.


sunnudagur, júní 11, 2006
 
Í gær fórum ég með mömmum mínum í picnic með billjardvinum okkar. Það var alveg steikjandi hiti og mikil sól en ég varð minnst vör við það því ég var alltaf í skugganum.

Í dag var líka rosalegur hiti, 27 gráður, en við fórum samt út í labbitúr. Ég var bara á bleiunni og hafði það gott. Við prófuðum nýja leið í skóginum sem reyndist hin mesta torfæra og var stígurinn mjórri en vagninn hálfa leiðina og hallaði mikið að hluta. Auja mamma neitaði hins vegar að gefast upp og þvældi okkur áfram og eftir á að hyggja var þetta bara skemmtilegt.
Við erum búnar að ná í viftuna okkar og munum stilla henni upp við fótgaflinn á næstu dögum því það er oft svo heitt á nóttunni hérna á sumrin, hef ég heyrt ;)

Skoðið endilega glænýjar myndir af MÉR.


föstudagur, júní 09, 2006
 
Ég verð að monta mig soldið. Ég hringdi í Sollu frænku áðan, svona til að vita hvernig henni hefði gengið í prófunum. Solla er nefnilega að læra kennarann. Ég frétti þá að Aníta (dóttir hennar Sollu) hafi fengið kettling í afmælisgjöf um daginn. Eftir miklar vangaveltur var valið nafnið, já haldið ykkur, EMELÍA á læðuna. Solla sagði að það væri vegna þessa að hún væri svo lífleg og skemmtileg. Jéminn eini, ég hef eignast mína fyrstu nöfnu, ég er ekkert smá stolt og hlakka óskaplega til að hitta þessa nýju vinkonu mína í sumar. (Þetta þýðir samt ekki að þú getir ekki skírt dóttur þína eftir mér, Hlín!)


 
Seinasta helgi var alveg frábær því hún var þvílíkt löng. Svíar áttu nefnilega þjóðhátíðardag á þriðjudaginn og þá var mánudagurinn klemmudagur og þ.a.l. frídagur. Auja mamma var því í fríi frá föstudegi til miðvikudags.

Á miðvikudagskvöldið fór Emelía mamma í bíó á DaVinci kóðann með Hrönn og var ég því heima hjá Auju mömmu. Ég var smá óþekk, vildi ekki pelann minn og sofnaði því svöng því ég vissi að þegar ég vaknaði næst væri góða mjólkin mín komin.

Í gær komu Hrönn og Eiríkur í heimsókn til mín. Við fórum í smá göngutúr og keyptum gott með kaffinu, svo lékum við Eiríkur okkur þegar ég var vakandi.

Kíkið endilega á nýju myndirnar úr 14. viku og 15. viku.


sunnudagur, júní 04, 2006
 
Einn aðalaðdáandi minn (Anna frænka) hringdi í mömmu í gær og kvartaði yfir því að mamma hefði ekki sett inn nýjar myndir af mér lengi. Ég ætla því bara sjálf að sjá um þetta í framtíðinni.

Á þriðjudaginn fórum við Emelía mamma í IKEA með Hrönn og Eiríki. Mér finnst alveg ágætlega gaman í IKEA því þar eru svo spennandi hlutir en Eiríkur var mjög leiður og þurftur við að hraða okkur soldið í gegnum búðina.

Á miðvikudaginn náðum við í Ósk á flugrútuna. Ósk fór reyndar einni stoppustöð of langt og ákvað barasta að labba til baka. Sú ferð reyndist aðeins erfiðari en áætlað var og Ósk var allt í einu komin inn á byggingarsvæði og farin að vaða mýri þar sem tvö dádýr tóku á móti henni. Sem betur fer vorum við í stöðugu símasambandi við hana og sáum hana nálgast í eldrauðri flíspeysu, svo allt reddaðist á endanum enda Ósk gamall skáti.

Á fimmtudeginum fórum við í verslunarkjarna með Ósk því hún var búin að ákveða að styrkja Svía með dágóðri upphæð. Síðar um daginn fórum við mamma og Ósk að taka á móti Möggu Steinu á flugrútuna. Við fórum síðan allar beinustu leið í vinnuna til Auju mömmu því hún bauð upp á freyðivín í tilefni því að fyrsta greinin, þar sem hún er fyrsti höfundur (hún skrifaði greinina alein!), hefur verið samþykkt til birtingar. Mamma mín er svo klár!!!

Föstudaginn byrjaði ég á því að láta vega mig og meta. Ég er orðin 6975 g og 63 cm. Á 26 dögum hef ég því þyngst um 850 g og lengst um 3 cm. Ég var líka bólusett gegn 5 sjúkdómum en grét ekkert þegar ég fékk sprautuna enda er ég þvílík hetja. Ég á líka eftir að fara tvisvar í viðbót svo það er eins gott að venja sig bara við þetta strax.
Þennan dag varð ég þriggja mánaða og í raun átti ég líka eins árs afmæli því fyrir nákvæmlega ári bjuggu mömmur mínar mig til. Ég held ég haldi mig nú samt við venjulegu talninguna sem þið hin notið, þ.e. dagar eftir að maður fæðist. Ég held ég fái heldur ekki mömmur mínar ekki til að samþykkja að gefa mér tvær afmælisgjafir á ári :)
Ég fór síðan með mömmum mínum og gestunum í bæinn þar sem við löbbuðum alveg óskaplega mikið því við urðum að sýna þeim hvað Stokkhólmur er fallegur í góðu veðri. Svo þræddum við nokkrar búðir og allir keyptu sér eitthvað.

Í gær skruppum við í verslunarkjarnan og fórum svo í risastóran garð (Hagaparken) með picnicteppi og nesti því veðrið var svo gott.

Í dag fórum við aftur í picnic, núna í garðinum við Ulriksdalsslottið. Veðrið var ekki neitt sérstakt en nestið og félagsskapurinn var frábær.

Kíkið á nýjar myndir úr 13. viku og 14. viku. Þar sjáiði m.a. fínu fötin og dótið frá Möggu Steinu og Ósk og ofsalega falleg föt sem Maja, mamma hennar Óskar, prjónaði. Ég virðist vera komin í áskrift hjá Maju því hún hefur þegar sent mér húfur, vettlinga og sokka.


laugardagur, maí 27, 2006
 
Í gær var Auja mamma í fríi. Svíar eru nefnilega soldið skondnir; þar sem það var frí á fimmtudaginn og frí í dag þá var frí í gær, þ.e.a.s. föstudagurinn er ekki lögbundinn frídagur en klemmdist milli tveggja frídaga og þá var frí á honum. Auðvitað var ég mjög ánægð með það því það þýddi að ég hafði báðar mömmur mínar í að snúast í kringum mig.
Við fórum allar í verslunarkjarna að leita að hægindastól svo það sé þægilegra að gefa mér brjóst inni í svefnherbergi. Þar sem allt tekur svo langan tíma með mig þá náðum við bara að fara í eina húsgagnabúð af þremur því við stoppuðum svo lengi á McDonald's. Við verðum bara að skipuleggja okkur betur næst!

Á föstudeginum fyrir viku hló ég í fyrsta skiptið í vitna viðurvist. Ég var í Hemköp (matvörubúð) með Emelíu mömmu þegar ég allt í einu skellihló og hefur mamma ekki hugmynd af hverju.
Seinasta mánudag hló ég síðan rosalega mikið og lengi þegar Kata frænka var að leika "bö" við mig enda er sá leikur afar fyndinn. Auja mamma lék líka "bö" við mig síðar um kvöldið og hló ég þá álíka mikið. Öllum fannst rosalega fyndið og ótrúlega sætt að heyra mig hlæja.

Nýjar myndir.


fimmtudagur, maí 25, 2006
 
Í dag er ég tólf vikna, jibbí.

Kata og Ari eru búin að vera í heimsókn hjá mér síðan á mánudag en þau fóru í morgun. Ég náði nú ekki að kveðja þau því ég var steinsofandi og segi því núna bara "bless, bless og takk kærlega fyrir komuna". Það var rosalega gaman að hafa þau. Fyrst var ég með varann á og hágrét þegar ég sá þau en svo fattaði ég strax að þau komu í friði og þá fengu þau oft að halda á mér.

Tvær nýjar myndir.


mánudagur, maí 22, 2006
 
Inga frænka gerði athugasemd við að ég blótaði seinast, ég ætla að reyna að hemja mig í dag.
Júróvisjón var nú stórfurðulegt. Þetta er reyndar mitt fyrsta júróvisjón svo það er kannski ekki nema von að ég hafi nú ekki getað giskað á að Finnarnir myndu vinna en mér fannst þeir samt mjög skemmtilegir.

Haukur frændi fór heim í dag og hefur verið voðalega gaman að hafa hann. Hann hjálpaði Emelíu mömmu soldið þegar Auja mamma var í Frakklandi og munaði heldur betur um það. Hann var heldur óheppinn með veðrir og biðjumst við velvirðingar á því að hafa sagt honum að það myndi verða glampandi sól og hiti.
Haukur á afmæli í dag og er orðinn 26 ára. Ég gaf honum því tvo DVD diska með furðuverkum dýranna og svo bauð ég honum á steikhús í gær.
Sjáumst vonandi sem fyrst aftur!

Og tveimur tímum eftir að ég var búin að fylgja Hauki í flugrútuna þá náði ég í Kötu móðursystur og Ara kærastann hennar í aðra flugrútu og ætla þau að vera hjá mér þangað til á fimmtudaginn.
Langamma í Sandvík hafði nýtt sér ferðina til Svíþjóðar og sendi mér ofsalega fínan postulínsskó sem hún hafði málað blóm á og áletrað með nafninu mínu og fæðingardegi. Svo sendi hún mér líka útsaumaða klúta sem eru sérlega mjúkir og því gott að kúra með hausinn á. Takk æðislega langamma!

Búin að setja inn nokkrar myndir hérna


föstudagur, maí 19, 2006
 
Shit, það er ansi langt síðan að ég bloggaði. Það hefur samt fullt gerst hjá mér.

Á þriðjudaginn fór ég með Emelíu mömmu í vinnuna til Auju mömmu. Ástæðan var eiginlega að fara að ljósrita pappíra en þar sem við mamma þurftum að drífa okkur svo mikið þá gleymdum við blöðunum. Engu að síður var nú gaman að hitta Auju mömmu.
Jahá, hvaða pappírar voru það mikilvægir að við mamma nenntum að drösla okkur í 40 mínútna strætóferð. Auðvitað ættleiðingarpappírarnir. Bráðum mun Auja mamma einnig vera skráð í kerfinu sem löglegt foreldri mitt. Ég hlakka ofsalega til!

Á miðvikudaginn kom Haukur frændi í heimsókn til mín og sama dag fór Auja mamma til Frakklands að mæla próteinin sín og verður hún fram á laugardag.
Ég og mamma drifum Hauk strax með okkur á sjúkrahúsið þar sem læknarnir tóku litla kúlu á hausnum á mömmu en hún er þeim hæfileika gædd að geta ómeðvitað myndað fitukúlur á hausnum og fær hún það frá pabba sínum sem fær það frá mömmu sinni. Ég vona nú smá að ég fái þetta ekki.

Í gær fórum við þrjú á náttúrugripasafnið uppi í háskóla. Safnið er svo risastórt að okkur gafst nú ekki tími til að skoða það allt en ég mæli með því sem ég sá.

Í dag skruppum við niður í bæ, fórum á pizza hut og röltum okkur í nokkar búðir.


Kíkið endilega á myndir af mér þegar ég fór í heimsókn í vinnuna til Auju mömmu og þegar ég fór
á safn með Hauki frænda og mömmu.


fimmtudagur, maí 11, 2006
 
Þá er það ákveðið. Mamma og pabbi eru svo yndisleg að leyfa mér að halda þrítugsafmælisveisluna (sem Byddí heimtaði um daginn!!) heima hjá þeim. Þeir sem hafa komið í veislur til mín hafa vanalega komið þangað og ættu því að vera algjörlega óhræddir.
Veislan verður laugardaginn 15. júlí en ég á formlega afmæli þann 17.. Við erum ekki búnar að slá öllu föstu en ættingjum mun vera boðið um daginn og vinum um kvöldið. Að sjálfsögðu mega þeir ættingjar sem vilja vera með um kvöldið.
Við munum setja nánari upplýsingar síðar á síðuna.


þriðjudagur, maí 09, 2006
 
Ég fór til læknis í gær og skoðaði hann held ég barasta allt hjá mér fyrir utan heyrnina. Að sjálfsögðu var ég alheilbrigð og hann sagði mömmu að hún væri ofsalega heppin að eiga mig og sagðist mamma vel vita það.
Ég var líka mæld og vegin. Ég er 6150 g og 60 cm. Ég hef því ekki lengst neitt frá því seinast, sem var fyrir 20 dögum, enda þessar mælingar kannski ekki þær nákvæmustu í heimi en ég hef þyngst um 640 g.
Eftir læknisheimsóknina fór ég í heimsókn til Eiríks en hann var bara sofandi allan tímann.

Á fimmtudaginn fór ég með Emelíu mömmu og Hlín að hlusta á Auju mömmu halda fyrirlestur í tilefni af því að hún er hálfnuð með tímann sinn í doktorsnáminu. Ég missti reyndar af fyrirlestrinum því ég steinsvaf í vagninum og Hlín var svo góð að keyra mig á meðan.
Eftir fyrirlesturinn gékk Auja mamma með mig heim en Emelía mamma og Hlín fóru í nuddtíma sem mömmur mínar fengu í brúðkaupsgjöf frá billjardvinum sínum. Auju mömmu þykir afskaplega leiðinlegt og óþægilegt að vera nudduð og gaf Hlín sinn tíma með glöðu geði.

Á föstudaginn hoppaði ég upp úr rúminu mínu og skreið inn í gestaherbergið til að tala fuglamál við Hlín en þá var hún horfin, hún þurfti nefnilega að fara heim til litla stráksins síns.
Takk fyrir komuna, Hlín, hlakka til að hitta þig næst.

Á laugardaginn fórum við allar í bæinn en stoppuðum stutt við því Emelía mamma fékk stálma enn einu sinni. Mér fannst samt gaman því ég sá fullt af fólki og fékk að hafa nýja sólhattinn minn.

Ég setti inn nýjar myndir.


fimmtudagur, maí 04, 2006
 
Á laugardaginn héldum við hangikjötsveislu og buðum fullt af fólki: Hrönn & Georg & Eiríki, Snævari & Sigrúnu, Örnu & Karvel & Arnari Smára & Hauki Frey. Hangiketið var í boði langömmu í Hveragerði og langömmu í Sandvík, grænu baunirnar og maltið var í boði ömmu og afa í Kópavogi. Við þökkum þeim alveg æðislega fyrir matinn, þetta var meiriháttar gott.

Hlín kom í heimsókn til mín á þriðjudaginn og gaf mér bol og gsm síma í algjöru gellu hulstri.
Í gær fórum við Emelía mamma og Hlín í IKEA. Við keyptum svo mikið að ég varð að vera í burðarbelti því allt dótið var í vagninum mínum.

Kíkiði á fleiri myndir.


föstudagur, apríl 28, 2006
 
Afi sendi mömmu myndir af mér í tölvupósti og þær getiði séð hérna og hérna.


fimmtudagur, apríl 27, 2006
 
Afi Eiríkur er búinn að vera í heimsókn hjá mér í 3 daga en hann fór heim í dag. Við vorum alveg rosalega góðir vinir og afi tók alltaf upp hanskann fyrir mig þegar mömmur mínar töldu mig vera óþekka. Ég fékk fullt, fullt af fínum fötum frá ömmu og afa sem afi keypti úti í Manchester og litli bróðir minn eða systir mín, sem Auja mamma ætlar að búa til handa mér síðar, fékk húfu og skó.
Í gær rölti ég með Emelíu mömmu og afa alveg fullt í miðbænum því veðrið var svo frábært og um kvöldið grilluðum við í fyrsta skiptið á árinu.
Afa fannst ég vera orðin ofsalega stór og heldur betur þroskaðri síðan hann sá mig síðast (ég heyrði hann segja það í símann við ömmu) enda var ég þá bara viku gömul en er átta vikna núna.
Mömmur mínar tóku engar myndir af okkur afa því afi tók svo mikið á sína myndavél og ætlum við að fá myndir hjá honum. Ég lofa ykkur alveg ofsalega sætum skotum af mér í næstu viku.
Takk fyrir heimsóknina, afi, sjáumst vonandi fljótt aftur.

Ég setti inn nokkrar myndir af því sem ég hef gert seinustu daga.
Á sunnudaginn ætlaði Auja mamma að skola mig í vaskinum en þá varð mér skyndilega mál að kúka og kúkaði á hana, vaskinn, klósettið, gólfið, gólfmottuna og tannkremstúpuna.
Á mánudaginn fórum við Emelía mamma í bæinn í góða veðrinu með Hrönn, Eiríki, Höllu vinkonu Hrannar og Helgu Diljá dóttur hennar.


miðvikudagur, apríl 26, 2006
 
Jæja, elsku lesendur. Það er ansi langt síðan að ég eða Auður blogguðum enda höfum við engar fréttir að færa þar sem hún Anna Eir kjaftar öllu í ykkur áður en okkur gefst tækifæri til að skrifa.
Byddí spurði í kommenti í gær hvort ég ætlaði ekki að halda upp á XX afmæli í sumar. Að sjálfsögðu held ég upp á afmælið mitt, ég hef gert það allavega seinustu 10 ár (man ekki lengra) fyrir utan í fyrra þegar ég var með mikla meðgönguógleði. Mér þykir afar skemmtilegt að halda veislu til að sjá allt það góða og skemmtilega fólk sem við þekkjum.
Ég er ekkert feimin við að tilkynna það að XX stendur sem sat fyrir töluna 30. Já, ég verð þrítug í sumar og gleðst bara yfir því. Ég er ekki með neinn aldurskomplex þó síður sé, sérstaklega þegar Svíar verðlauna svona háaldrað fólk með því að gefa því 4 auka sumarfrídaga!
Veislan verður sem sagt laugardaginn 15. júlí en ég á afmæli 17. júlí. Veislustaður er óákveðinn en ég mun tilkynna hann um leið og ég veit.
Það er sem sé engin tilviljun að við komum um þetta leyti til Íslands ;)


laugardagur, apríl 22, 2006
 
Á fimmtudaginn fórum við Emelía mamma í vinnuna hennar til að sýna mig. Fólkið var ofsalega hrifið af mér og kepptist við að halda á mér og dásama mig. Mér fannst athyglin bara nokkuð skemmtileg þar til allt í einu urðu upplýsingarnar of miklar og brutust út í orgi svo við mamma þurftum að fara heim.

Í dag fórum við allar í nafnaveislu til Måns og í þrítugsafmæli til foreldra hans. Pabbi hans Måns, Pål, vinnur nefnilega með Auði mömmu. Ég var lang stilltust af þeim fjórum börnum sem voru í veislunni og svaf mest allan tímann.

Í dag keyptum við líka kerru handa mér en hana ætla ég að fara með til Íslands í sumar.

Kíkið endilega á myndir af viðburðum seinustu daga.


þriðjudagur, apríl 18, 2006
 
Ég var í mælingu í dag og er orðin 5510 g og 60 cm. Ég hef því stækkað um 3 cm og þyngst um 705 g á tveimur vikum og fjórum dögum.
Í nótt og í dag hef ég verið soldið óþekk að sofa. Ég get alveg sofnað en þegar ég er lögð inn í rúm þá vakna ég eftir nokkrar mínútur og ég veit ekki af hverju. Eitt veit ég þó að þetta er ekki óþekkt!

Nokkrar nýjar myndir hérna.


sunnudagur, apríl 16, 2006
 
Amma, afi og langamma fóru heim í dag. Það er búið að vera rosalega gaman að hafa þau og ég hlakka mikið til að fara með þeim í bústaðinn þeirra í sumar. Þau komu með hrygg sem mömmum mínum þóttu æðislega góður, íslensk lambakjöt er víst best í heimi og get ég tekið undir það því ég fékk það beint út í mjólkina. Hrygginn borðuðum við á föstudaginn langa en páskasteikin okkar í dag var pizza!

Síðustu tvær nætur hef ég sofið í rúminu mínu, ég er svo rosalega dugleg og stór. Stundum sef ég nú bara í klukkutíma en mest hef ég sofið þrjá og hálfan tíma í einu.

Ég setti inn nokkrar nýjar myndir í sjöttu og sjöundu viku


laugardagur, apríl 15, 2006
 
Á fimmtudaginn varð ég sex vikna og komu amma og afi á Brekkulæk og langamma í Hveró til að fagna með mér. Þau komu drekkhlaðin rosalega flottum gjöfum frá sér, Bryndísi frænku (systir Önnu ömmu), Steinunni frænku (systir Önnu ömmu) og Inge Sól frænku (dóttir Bryndísar frænku).
Í gær fór ég í rosa göngutúr með ömmu og afa meðan mömmur mínar lögðu sig og í dag löbbuðum við öll sömul fullt í bænum í frábæru veðri. Svo höfum við spilað kana alveg fullt.

Á miðvikudaginn fæddist einn vinur minn, Haukur Freyr sem býr í Uppsala. Ég hlakka mikið til að hitta hann og kenna honum allt sem ég hef lært á mínum eina og hálfa mánuði utan magans.

Kíkið endilega á myndir af gjöfunum mínum og mér með gestunum.


miðvikudagur, apríl 12, 2006
 
Í dag fóru amma, afi og langamma heim. Þau eru búin að vera hjá mér í marga, marga daga en þetta var ósköp fljótt að líða. Þau eru sko búin að slást um að halda á mér og keyra mig í vagninum svo mömmur mínar eru endurnærðar að hafa haft þrjár barnapíur.
Í gær fórum við í göngutúr í Haga parken því veðrið var svo fallegt. Við röltum síðan í nokkrar búðir og tróðum okkur loks út af góðum mat í boði gestanna.
Í morgun fóru allir heima til Íslands og ég hlakka bara strax til að hitta þau næst sem verður líklega í sumar á Íslandi. Ég vona nú samt að þau komi sem oftast í heimsókn til mín.

Hér getiði séð flotta tripp trapp stólinn minn, sem amma og afi gáfu mér, og fleiri myndir.


sunnudagur, apríl 09, 2006
 
Í gær komu amma og afi í Kjalarlandi og langamma í Sandvík í heimsókn til mín. Ég á greinila alveg fullt, fullt af afskaplega góðu fólki að því þau komu með fullt af gjöfum handa mér. Takk, takk, allir saman!

Kíkið endilega á myndir af gjöfunum og mér með gestunum og svo nokkrar myndir úr gönguferðinni okkar í dag.


föstudagur, apríl 07, 2006
 
Á þriðjudaginn fórum við Emelía mamma í bæinn til að ná í allar myndirnar af mér sem voru í framköllun. Ohhh, ég er svo sæt á þeim öllum. Ég var rosalega stillt enda sef ég nokkuð vel í vagninum. Skemmtilegast fannst mér að ná í Auju mömmu í vinnuna.

Í gær varð ég 5 vikna. Sue-Li og Tobbe, sem vinna með Auju mömmu, komu í heimsókn til mín í gær. Ég fékk rosalega flott bútasaumsteppi frá þeim sem Sue-Li gerði sjálf. Sue-Li fannst ég ógurlega sæt og var alveg heilluð af mér en Tobbe þorði ekki að halda á mér, hélt að hann myndi missa mig í gólfið.

Áðan var smá fjör hjá okkur því við gerðum handa- og fótafar í bókina mína. Ég var smá óþekk og ældi og pissaði á bókina en það eru bara góðar minningar.

Hérna eru myndir úr fimmtu vikunni minni og hérna úr þeirri sjöttu.


mánudagur, apríl 03, 2006
 
Við mamma fylgdum langömmu Mundu og Sollu og Önnu í rútubiðskýlið í dag. Það hefur verið mikið stuð að hafa þær og vona ég að þær komi aftur í heimsókn til mín því ég lærði svo ofsalega mikið hjá þeim.
Ég fékk besta nætursvefninn minn hingað til; svaf alein (þ.e. í rúminu en ekki ofaná bringunni á Auju mömmu) í 3 + 2 + 1,5 klst.
Í morgun hraut ég á öxlinni á Önnu en það lærði ég hjá ömmu Mundu, sem hrýtur ábyggilega hæst í heimi.
Solla kom með videoupptökuvélina sína og var ofsalega dugleg að mynda mig bak og fyrir í ferðinni. Nú eru sko til heimildir fyrir því hversu þæg og dugleg ég er; ég hlakka sko til að sjá myndbandið.

Kíkið endilega á myndir af öllu fína dótinu sem ég fékk og mynd af Sollu frænku að taka af sér maska.


sunnudagur, apríl 02, 2006
 
Eiríkur og Hrönn komu í heimsókn til mín á fimmtudaginn. Þau voru rosa skemmtileg. Eiríkur var hálf nakinn hérna eins og vanalega og var eitthvað að fíflast en ég drakk bara og svaf allan tímann.

Á föstudagsmorgun fórum við Emelía mamma á fyrsta foreldrahópinn okkar. Það var ágætt að hitta aðra krakka og tala við mömmurnar. Svo fór ég í mælingu og er orðin 4705 g og 57 cm. Ég tók soldinn vaxtarkipp skv. línuritunum og hef stækkað um 1 cm og þyngst um 335 g á 8 dögum.

Eftir hádegi á föstudaginn komu vitringana þrír frá Íslandi: langamma Munda og Anna og Solla ömmusystur mínar. Það varð einhver misskilningur svo þær biðu í klukkutíma í rútuskýlinu eftir mér og mömmu en við mamma biðum rólegar heima eftir að þær hringdu. Þetta reddaðist síðan allt saman og það var mikið gaman þegar þær komu loksins. Við erum í miklum plássvandræðum núna því með í ferðinni var ógrynni af pökkum handa mér, flest föt en líka púsl og geisladiskar. Ég er ansi hrædd um að mömmur mínar þurfi að kaupa eitthvað til að rýma allt nýja dótið mitt :)
Það þarf nú varla að taka það fram en þær eru allar alveg vitlausar í mig, finnst ég voðalega mikil fegurðardís og slást um að hafa mig. Anna frænka er búin að kenna mér að nota snuð og ég hjalaði tvisvar hjá Sollu frænku.
Ég er líka nýfarin að brosa stundum þegar ég er vakandi.

Ég er með svo mikið hár og svitna því stundum alveg helling eftir að hafa legið lengi. Seinasta mánudag prófuð því mömmur mínar að því mér með sjampói og er hárið á mér því soldið líflegra, allavega í smá stund :)

Erum búnar að setja fullt af nýjum myndum inn. Hérna frá 4. vikunni minni, hérna frá 5. vikunni minni og hérna í Svíþjóðarsmöppuna okkar fara myndir sem eru ekki af mér.


miðvikudagur, mars 29, 2006
 
Í seinustu viku fékk ég bólur í framan. Ég lít því út eins og versti unglingur og haga mér stundum líka eins og einn. Þetta á sér víst líka eðlilegra skýringa og kallast hormónabólur. Margir nýfæddir einstaklingar fá svona bólur og þær fara af sjálfu sér á nokkrum dögum eða vikum. Ég verð að drífa mig í að verða betri í húðinni því gestirnir fara að streyma inn.

Í gær fórum við Emelía mamma í bæinn. Ég varð reyndar minnst vör við það því ég svaf allan tímann í vagninum. Ástæða bæjarferðarinnar var framköllun mynda. Ég þarf nefnilega að eiga myndir í myndaalbúminu mínu til að sýna gestum. Einnig þarf ég að senda langömmum mínum og langöfum og ömmum og öfum myndir.

Og enn einu sinni eru komnar nýjar myndir.


sunnudagur, mars 26, 2006
 
Stundum á ég voða bágt og græt smá þegar loft fer í gegnum þarmana. Ég fékk því dropa á fimmtudaginn sem eiga að brjóta niður loftbólur í maganum og í þörmunum og láta mér líða betur. Ég á að taka dropana áður en ég fæ mér að drekka og má taka þá þar til ég er þriggja mánaða en magavesen er víst algengt hjá börnum undir þriggja mánaða. Við höldum að þetta sé nú strax farið að virka.

Á föstudaginn ætlaði Auja mamma að fara í útskriftarveisluna hjá Tobbe vinnufélaga sínum en var orðin svo veik um kvöldið að hún gat ekki farið. Við Emelía mamma vorum smá fegnar því þá vorum við ekki einar heima allt kvöldið :)

Í gær fórum við allar þrjár í Mörby Centrum sem er lítil Kringla stutt frá okkur. Ég fór í fyrsta skiptið út í burðarbeltinu mínu og fannst það alveg bærilegur ferðamáti. Það þarf nú eiginlega ekki að taka það fram en ég var alveg ofboðslega stillt í allan tímann.

Áðan bankaði nágrannakonan okkar (sem býr fyrir ofan okkur) hjá okkur og spurði hvort hún mætti koma í heimsókn til mín með mágkonu sína. Reyndar var það mágkonan sem spurði því nágrannakonan kann ekki sænsku. Konurnar voru ofsalega skotnar í mér. Þeim fannst ég svo fín og sæt og voða lík mömmu.

Kíkið endilega á nýju myndirnar


fimmtudagur, mars 23, 2006
 
Í dag er ég þriggja vikna. Mömmum mínum finnst ég vera orðin svo stór og reyndar soldið feit. Ég fór í mælingu í dag hjá ungbarnaeftirlitinu og er orðin 56 cm og 4370 g. Ég hef því stækkað um 2 cm og þyngst um 250 g á 6 dögum. Hjúkrunarkonan sagði að ég væri rosalega fullkomin, væri aðeins yfir meðalkúrvunni en innan eðlilegra marka auðvitað og stækkaði alveg í samræmi við það.

Setti inn nokkrar myndir frá í dag.


miðvikudagur, mars 22, 2006
 
Þetta er nú meira ástandið á mömmu. Hún var orðin stálslegin á sunnudaginn en fékk stálma í hitt brjóstið í gær. Núna líður henni aftur orðið vel. Vonum að þetta komi ekki fyrir aftur.

Amma Anna stóðst doktorsvörnina sína með glansi og allir voru rosalega ánægðir með hana og doktorsritgerðina hennar. Innilega til hamingu Doktor Amma!
Amma verður fram á laugardag í útlandinu til að gera smávægilegar breytingar en sem betur fer verður hún ekki alein allan tímann því afi ætlar að fara til hennar. Eftir það hefur amma engar afsakanir, hún og afi verða að fara að koma í heimsókn til mín.

Og afi Maggi átti afmæli í gær, varð 51. Mamma hringdi auðvitað í hann en ég var sofandi og gat því ekki að tala við hann. Ég segi því núna: Til hamingu með afmælið afi!

Loksins fórum við mamma aftur út. Núna skruppum við útá bensínstöð því þar sækir maður pakkana sína (en ekki hvar!!!). Ég fékk nefnilega pakka frá Ósk og Maju mömmu hennar. Ósk gaf mér handklæði og þvottapoka í stíl, einmitt það sem mig vantaði því ég átti bara eitt handklæði fyrir. Maja gaf mér ofsalega fína vettlinga, sokka og húfur sem hún prjónaði sjálf. Allt passar alveg glymrandi vel á mig. Takk, takk, góðu konur!

Þið getið séð nokkrar nýjar myndir hérna.


sunnudagur, mars 19, 2006
 
Í gær varð Emelía mamma allt í einu veik með beinverki, illt í brjóstinu, hausverk og ískallt á puttunum og tánum. Mamma fékk líklega stálma í brjóstið og reyndi að lina bólgurnar með rafmagnshitateppinu hennar Auju mömmu og með því að mjólka sig með fínu brjóstapumpunni sinni. Ég fékk því mjólk þrisvar sinnum úr pela því mamma þurfti að sofa voða mikið. Mér fannst pelinn barasta allt í lagi og get því greinilega einhvern tímann farið í pössun þegar mömmur mínar vilja gera eitthvað skemmtilegt saman.

Ég vona að amma Anna sé hætt að vera veik því hún er í Englandi núna að undirbúa sig fyrir doktorsvörnina sína á þriðjudaginn. Gangi þér ofsalega vel amma!

Arna, Karvel og Arnar Smári komu í heimsókn til mín í dag. Þau gáfu mér heldur betur samfellu við hæfi, það stendur nefnilega "sötnos" á henni en það þýðir "sæta". Þau komu líka með rosalega góðar vatnsdeigsbollur sem þau bökuðu sérstaklega fyrir Emelíu mömmu!!!

Þið getið séð nokkrar nýjar myndir hérna.


föstudagur, mars 17, 2006
 
úff, það gefst nánast enginn tími til að blogga lengur en sem betur fer hefur Anna Eir aðeins meiri tíma en ég ;)
Ætlaði bara að segja að ég bætti við linknum "Bubbi" undir "Linkar" hérna til vinstri. Þarna lýsa Bubbi frændi (bróðir pabba) og Stebba starfseminni á jörðunum Vorsabæ og Brjánsstöðum. Kíkið endilega á þessa síðu, hún er þrælfín og skemmtileg með fullt af flottum myndum.


 

Ég er heldur betur búin að vera á flandri. Í gær fór ég á Astrid Lindgrens sjúkrahúsið og lét taka sónar af hjartanum mínu. Ástæðan fyrir því er að læknarnir hafa tvisvar hlustað mig og heyrt smá blásturshljóð sem þýðir að það sé gat milli hjartahólfanna, sem er víst ekki svo óalgengt. Gatið er hins vegar svo lítið að það hefur engin áhrif á mig og á að gróa af sjálfu sé. Ég á samt að koma í aðra skoðun eftir eitt og hálft ár. Ég var alveg hrikalega stillt og góð hjá lækninum, fylgdist bara með glaðvakandi og öskraði ekkert.

Ég var nú misánægð með að vera í vagninum mínum í strætó. Á leiðinni á sjúkrahúsið grét ég alla leiðina og var engin leið að hugga mig. Á leiðinni til baka svaf ég hluta í vagninum og restina innundir jakkanum hjá mömmu.

Í dag fór ég út í Bergshamra centrum (centrumið okkar sem liggur ca. 5 mín frá heimilinu okkar) þar sem ég var vegin og metin. Ég var sofandi þegar ég var rifin úr fötunum og lét ég mömmu heldur betur heyra að þetta líkaði mér illa. Ég er orðin 54 cm og 4120 g sem þýðir að ég hef stækkað um 2 cm frá því ég fæddist (fyrir 15 dögum) og þyngst um 370 g á 8 dögum.


Annars byrjaði Auja mamma að vinna aftur í gær svo ég hef verið ein heima með Emelíu mömmu og hefur það bara gengið mjög vel hjá okkur. Mamma er soldið hissa á því hversu lítill tími gefst til að gera eitthvað á heimilinu, hún hefur rétt svo tíma til að borða. Ég þarfnast nefnilega mikillar athygli, tek bara stutta lúra og drekk heillengi.

Hérna getiði séð mynd af mér og mynd af fínu fötunum sem ég fékk frá Hrönn, Georg & Eiríki. Hérna getiði séð aðra mynd af mér og svo mynd af maganum á mömmu. Mamma slitnaði ekkert á meðgöngunni (konur í okkar ætt slitna víst ekki segir amma í Kópavogi) en fékk þessa undarlegu rönd eftir endilöngum maganum.



þriðjudagur, mars 14, 2006
 

Amma og afi fóru heim á sunnudaginn. Þau voru voðalega leið að þurfa að fara því þeim finnst ég svo yndisleg. Ég var líka leið og sýndi mínar tilfinningar í smá öskri og gráti. Ég hlakka nú þegar til að fara til Íslands í sumar og hitta þau aftur. Reyndar vona ég að þau komi í heimsókn til mín í millitíðinni enda mun ég breytast svo mikið að það er ekki víst að þau þekki mig í sumar :)

Amma og afi komu með fullt af gjöfum handa mér frá rosalega góðu fólki. Ég fékk föt og önd í baðið frá Byddí, Nonna & Árna Jökli, föt frá Gunnu Steinþórs vinkonu ömmu í Kópavogi, flísföt frá Nonna (bróður ömmu í Kópavogi), Steinu & fjölskyldu og vettlinga og skó frá Ingunni vinkonu ömmu á Brekkulæk. Takk æðislega allir saman!

Amma og afi gáfu mér líka föt og svo fóru þau og keyptu handa mér kerrupoka og skiptitösku svo mömmur mínar geti skipt á mér hvar sem er í heiminum :)

Ég var líka svo heppin að afi skráði mig í Stuðningsmannaklúbb Manchester United Íslandi. Ég er yngsti meðlimurinn og langafi í Vorsabæ er sá elsti. Við langafi munum sko heldur betur hafa eitthvað að tala um þegar við hittumst í sumar. Ég mun vera vel upplýst um mína menn því sem meðlimur þá mun mér berast reglubundið tímarit Stuðningsmannaklúbbsins og treysti ég á að mömmur mínar muni lesa það fyrir mig.

Eitthvað hefur fólk verið að velta fyrir sér háralitnum mínum. Mömmum mínum fannst ég vera brúhærð en eru núna komnar á þá skoðun að ég sé með kastaníubrúnrautt hár, allavega er það voðalega fallegt.

Það er víst fullt fleira fólk sem á afmæli á sama degi og ég: Arne Jakob frændi minn í Noregi (sonur Valda bróður hennar ömmu í Kópavogi), Ülo prófessorinn hennar Emelíu mömmu og einhver kona sem vinnur með Auju mömmu. Allir þessir voru svo heppnir að fá mig í afmælisgjöf :)

Í kvöld komu Hrönn, Georg og Eiríkur í heimsókn til okkar og borðuðu pizzu. Öllum fannst ég svo lítil miðað við Eirík sem er náttúrulega ekkert skrýtið þar sem Eiríkur er 8 mánuðum eldri en ég. Ég er staðráðin í því að borða mikið til að ná honum.

Þið getið séð myndir af öllum stórglæsilegu nýju fötunum mínum hérna.



laugardagur, mars 11, 2006
 
Ég er búin að vera sæmilega stillt síðan að amma og afi komu. Mér hefur samt fundist nauðsynlegt að sýna þeim að læt sko ekki vaða yfir mig. Afa finnst ég samt ekki vera neitt óþekk heldur bara smá óvær enda titlar hann sig fjölmiðlafulltrúi minn.
Afi er alveg óður, tekur stöðugt myndir af mér. Þið getið séð nokkrar hérna.


föstudagur, mars 10, 2006
 
Amma og afi í kópavogi eru í heimsókn hjá mér núna. Mér finnst þau alveg svakalega skemmtileg og gott að kúra hjá þeim. Hér eru nokkrar myndir sem afi tók af mér.


miðvikudagur, mars 08, 2006
 
Í dag þurfti ég að fara með mömmurnar mínar í prufuferð út í sjoppu í vagninum mínum. Þær voru eitthvað smá tens yfir að fara til læknisins á morgun og þurftu að æfa sig. Það eru "bara" -2°C úti núna, í gær voru -11°C og ég var ferlega dúðuð. En þetta gekk allt vel og þær eru ekkert hræddar við að fara með mér í strætó á morgun.
Áðan fékk ég sendingu frá Möggu Steinu í danmörku. Hún hafði prjónað á mig fínustu peysu og rosalegt dúlluteppi. Þar að auki sendi hún mér síðerma bol og buxur. Takk, takk magga og haddi, þetta voru ægilega fínar gjafir.
En afrek dagsins hjá mér finnst mér samt vera nýji leikurinn sem ég fann upp á. Hann er enn ekki kominn með nafn en hann gengur út á að kúka pínulítið í bleyjuna þannig að mömmurnar mínar vilja setja nýja bleyju. Akkúrat á tímapunktinum milli þess sem þær eru búnar að þrífa mig og áður en þær setja nýja bleyju undir mig þá kúka ég aftur beint á skiptiborðið. Svo þrífa þær mig og þá kúka ég aftur. hehe. í dag gat ég endurtekið þetta fjórum sinnum! þrífa kúka þrífa kúka þrífa kúka þrífa kúka þrífa. Ekkert smá vitlausar mömmur.
Vegna athugasemdar frá fv. rauðsokkunni Bryndísi frænku vil ég taka fram að ég var í bleikri samfellu í gærkvöldi og annari bleikri í morgun. Sannanir hér ásamt myndum af gjöfunum frá möggu og sjoppuferðinni í morgun.


þriðjudagur, mars 07, 2006
 
Hæ, hæ, allir!

Ég heiti Anna Eir og þetta er fyrsta bloggið mitt. Mig langar bara að monta mig örlítið. Ég er nefnilega orðin svo rosalega þæg og góð. Ég svaf alein í mínu rúmi frá 3 í nótt til 11 í morgun fyrir utan drekkutímana mína en þá fékk ég að koma upp í rúm til mamma minna. Auðvitað er ég búin að sofa fullt eftir það og hef ekkert grenjað eða öskrað í allan dag enda engin ástæða til, mömmur mínar sjá svo vel um mig. Þær eru svo ofsalega skotnar í mér og finnst ég vera algjör hetja þegar ég drekk, prumpa, kúka og pissa og sérstaklega þegar ég öskra ekki.
Fyrstu dagarnir voru soldið erfiðir. Ég vissi ekki alveg hvað í veröldinni ég átti að gera við þetta brjóst sem mamma var alltaf að reyna að troða upp í mig. Ég öskraði því mikið og lengi, vildi lítið sofa og vildi bara láta halda á mér. En um leið og ég fékk almennilega mikið að borða þá hef ég verið ánægð.

Það er búið að ala upp í mér alla meðgöngu og eftir að ég fæddist að ég sé fullkomin og fallegust. Ég get því ekkert að því gert að ég sé lítill egóisti. Hérna eru myndir (af mér auðvitað) frá í gær og í dag.


mánudagur, mars 06, 2006
 
Nú er gússi loksins komin til okkar. Hún fæddist 2. mars 2006 klukkan 20:19 og var 3790 g og 52 cm. Hún er ægilega sæt ákveðin lítil dama með sterk lungu. Fæðingin gekk ágætlega og mömmum og barni heilsast vel. Við erum allar rosalega ánægðar með hver aðra þó við séum úrvinda. Meiri fréttir síðar en hér eru myndir af nýja fjölskyldumeðlimnum. Hún mun fá eigin notendanafn á þessari síðu og mun vonandi vera duglegri að skrifa en mæður hennar.


miðvikudagur, mars 01, 2006
 
Kæru lesendur! Ég bið ykkur að fyrirgefa mér fyrir að skrifa ekki í nánast viku. Það er ein af mínum fáu skyldum núna að fræða ykkur um okkar líf en ég hef hina fullkomnu afsökun: skitu. Ég varð eitthvað slöpp á laugardaginn og var með mestu skitu sem ég hef fengið um ævina frá sunnudegi þar til í morgun; ég er ekki frá því að þetta sé nálægt því að vera Íslandsmet. Mér er nánast alveg batnað núna og gat meira að segja borðað í kvöld.
Að sjálfsögðu hefur daman okkar ekkert látið sjá sig og við bíðum því enn. Við fórum í skoðun til ljósmóðurinnar okkar í dag og þá sagði hún að ég yrði sett af stað miðvikudaginn 8. mars ef Gússí hefur ekki ákveðið að koma að sjálfsdáðum. Sem sagt ekki 7. mars eins og ég sagði um daginn heldur 8. mars. Það eru því miklar líkur á því að ef til þess kemur þá muni Ósk & Hákon eða Bryndís frænka fá feykilega fína afmælisgjöf. Ég er hins vegar orðin örlítið þreytt á biðinni núna (sérstaklega vegna veikindanna seinustu daga) og vona að hún komi sem fyrst. Ég sé orðið verki í hillingum :)

Hérna eru tvær nýjar bumbumyndir.


fimmtudagur, febrúar 23, 2006
 
Og ekki virðist daman okkar ætla að láta sjá sig í dag. Hún virðist nærast vel á allri athyglinni sem hún fær vegna væntanlegrar fæðingar en hefur greinilega ekki áttað sig á því að hún muni fá mun meiri athygli þegar hún er komin í heiminn.
Konur í Svíþjóð eru ekki látnar ganga lengur en 2 vikur eftir settan dag svo Gússí kemur út í seinasta lagi 7. mars.

Dagurinn í dag er engu að síður mjög merkilegur því Magga Steina (29) og Biggi (31) eiga samtals 60 ára afmæli og þar sem þau búa nú einu sinni bæði í Danaveldi þá sting ég auðvitað upp á því að þau haldi sameiginlega veislu um helgina. Innilega til hamingju bæði tvö!


þriðjudagur, febrúar 21, 2006
 
Það virðist vera nokkuð ljóst núna að Gússí ætlar sér ekki að koma í dag og búumst við þá við henni á bolludaginn, 27. febrúar.

Á laugardaginn fórum við Auður til Uppsala í eins árs afmæli hjá Arnari Smára. Litla gæjanum þótti greinilega mjög gaman af allri athyglinni frá gestunum og framkvæmdi ýmisleg trikk til að fá klapp: sýndi hvað hann var stór (hendurnar upp í loftið) og labbaði nokkur skref. Hann verður ábyggilega farinn að labba í mars.
Réttirnir og kökurnar sem Arnar Smári gerði voru einstaklega ljúffeng og við boðuðum komu okkar eftir ár :)

Í gær fór ég í smá búðarráp og keypti m.a. afmælisgjöf handa Ingvari hennar Óskar en hann verður þrítugur á morgun. Innilega til hamingju með daginn, Ingvar!

Þið getið séð mynd af bumbunni 39 vikna og 6 daga.


föstudagur, febrúar 17, 2006
 
Ég hef ekki bloggað í eina og hálfa vik, það er bara svo rosalega mikið að gera við að vera heimavinnandi húsmóðir. Það má kannski orða það frekar þannig að húsverkin taka mig lengri tíma en ella og því duga þau mér allan daginn.
Það hefur fátt gerst hjá okkur nema þá helst að Þorvarður kom í heimsókn seinasta sunnudag en gisti bara eina nótt hjá enda í vinnferð. Hann var svo heppinn að fá vatnsdeigsbollur sem ég bakaði á sunnudeginum. Reyndar urðu þær nú ekki mjög bollulegar og þó ekki klattar en góðar voru þær og það er allt sem máli skiptir. Með Þorvarði í för var kokteilsósa, hamborgarasósa, Nóasúkkulaði og lakkrís. Ísland lengi lifi (já, og auðvitað Þorvarður)!
Þennan sama sunnudag varð átti Anna frænka afmæli og varð 34 ára. Er það ekki annars, Anna?
Á þriðjudagsmorgninum hitti ég Þorvarð niðri í bæ og fór með honum að kaupa æðislega flottan stól (sængurgjöf) handa Gússí.
Öðrum dögum hef ég eytt í að ráfa um borgina og kaupa eitt og annað smálegt; það getur verið svo gaman að skoða og versla.

Hérna sjáið þið nýjar bumbumyndir og mynd af stólnum og nokkrar febrúarmyndir.


mánudagur, febrúar 06, 2006
 
Dagurinn í dag hefur bara farið í afslöppun. Vaknaði seint og eina húsverkið í dag hefur verið að setja í uppþvottavélina. Annars hef ég bara hangið í tölvunni, er orðinn skaðvaldur á msn því núna hef ég fullt af tíma til að kjafta.
Á laugardaginn fórum við til Uppsala með Hrönn og Georg og hjálpuðum Karvel og Örnu að flytja. Ég gerði nákvæmlega ekkert í flutningunum en var notuð til að passa Eirík litla.
Í gær reyndi ég aftur við vatnsdeigsbollur. Til vonar og vara hringdi ég fyrst í Snævar (er með uppskrift frá honum) og spurði út í nákvæmt handbragð. Bollurnar tókust sæmilega, allaveg lyftust þær soldið og urðu holar að innan en betri mættu þær vera. Auður sýndi gífurlegan stuðning með því að hlæja sig nánast í hel þegar bollurnar litu út fyrir að ætla að verða klattar eftir 5 mín í ofninum. Eins og glöggir lesendur sjá þá er stór hluti af bollurgerðaráhuga mínum einungis til að skemmta Aujunni minni! Það er aldrei að vita nema að ég skelli í bollur næsta sunnudag því þá er von á Þorvarði í heimsókn.


þriðjudagur, janúar 31, 2006
 
Eins og Arna benti réttilega á í tjáningarkerfinu í gær þá er bolludagurinn 27. feb en ekki á mánudaginn næsta eins og ég hélt fram. Ég kíkti reyndar á eitthvert dagatal á netinu en ég tók greinlega ekki betur eftir en svo að það dagatal var fyrir 2005. Ég get því æft mig í 27 daga í viðbót (ef ég verð ekki upptekin við eitthvað annað) og miðað við tölfræðina þá ættu bollurnar að takast allavega þrisvar sinnum; ekki slæmt.
Annars er seinasti dagurinn í vinnunni og mun ég m.a. eyða honum á tveggja tíma fundi sem öll deildin mín verður á. Ég elska fundi (NOT!!!) og á þessum er farið í gegnum fjármagn deildarinnar og fleira áhugavert. Það ætti líklega að lyftast á manni brúnin við að hver og einn fær heila pizzu og kók í boði deildarinnar. Þessar pizzur eru hins vegar langt frá því að vera góðar og seinustu ár hefur kókið ekki verið Coca Cola heldur eitthvert sænskt Kola. Svíar eru með margar eigin vörutegundir sem þeir meta mikils, en að taka þetta Kola fram yfir alvöru kók er eins og að Íslendingar myndu hylla Bónus Kóla sem allir heilvita menn sjá að er alveg út í bláinn.
En svo ég breyti yfir í sænskan hugsunarhátt þá á maður að vera þakklátur fyrir það sem maður fær (en samt hefur maður rétt til að kvarta og kvarta og kvarta ef maður fær ekki nákvæmlega jafn mikið og næsti maður!).


mánudagur, janúar 30, 2006
 
Hérna getið þið séð línuritið yfir þær 5 stærðarmælingar sem gerðar hafa verið á Gússí (eða leginu öllu heldur).

Af því að bolludagurinn nálgast (er eftir nákvæmlega viku) og ég elska vatnsdeigsbollur þá datt mér í hug að þjófstarta aðeins. Ég byrjaði því mjög bjartsýn í gær að gera bollur því þær tókust svo fullkomlega í fyrra. Ég hugsaði lítið til þess þegar ég reyndi að baka vatnsdegisbollur 7 sinnum fyrir 3 árum en fékk einungis út vatnsdegisklatta í hvert einasta skipti. Mér til smá furðu (því ég var svo bjartsýn) og örlítilla vonbrigða fékk ég út klatta í þetta skiptið líka. Staðan er því 8:1 fyrir klöttum gegn bollum!!! Það er næsta víst (eins og Bjarni Fel myndi orða það) að ég mun prófa aftur næsta sunnudag því ég gefst ekki upp.